drama queen

Με πάθος για το θέατρο αλλά με ψύχραιμη ματιά, ανοίγουμε τη δική μας γραπτή συνομιλία με την παράσταση

Η πρώτη συνταρακτική στιγμή του φετινού Φεστιβάλ έχει εγγραφεί με το υπαρξιακό παραστασιακό δοκίμιο του διανοητή Κριστόφ Βαρλικόφσκι. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
27 Μαΐου, 2024
Η Λένα Κιτσοπούλου συνεχίζει να χρησιμοποιεί εμμονικά τη φόρμα του ευτελούς μετεπιθεωρητικού θεάματος ως σκηνική πρόφαση των θεματικών που την απασχολούν. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
20 Μαΐου, 2024
Ένα σκηνικό θρηνητικό ποίημα οντολογικού στοχασμού μας χάρισε ο Θεόδωρος Τερζόπουλος στη συγκλονιστική παραστασιακή αναδιατύπωση του εμβληματικού έργου του Μπέκετ «Περιμένοντας τον Γκοντό». Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
15 Απριλίου, 2024
Με ελάχιστες λέξεις ο Ευριπίδης Λασκαρίδης δημιουργεί ένα πλέγμα ειρωνικής γλώσσας και αιχμηρής κριτικής στη «δικτατορία» της Θετικής σκέψης των σύγχρονων κοινωνιών. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
8 Απριλίου, 2024
Μια συνεπής, καθαρή ως προς τα υλικά και τους στόχους της παράσταση που συνομιλεί ήσυχα, αλλά εύστοχα με το πρωτογενές κειμενικό υλικό. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
5 Απριλίου, 2024
Μια πρώτη ματιά - μια πρώτη περιδιάβαση στα θεατρικά τοπία του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2024. Επιλογές από την Ελένη Κουτσιλαίου.
26 Μαρτίου, 2024
Το σημαντικό που μας προσφέρει η απλή (κάποιες φορές και απλοϊκή) στη δομή και τον χειρισμό της, σκηνοθεσία: μας υπενθυμίζει την ανεκτίμητη αξία της πίστης στην ουτοπία. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
20 Μαρτίου, 2024
Ριψοκίνδυνη επιλογή του πρωτογενούς υλικού, υψηλή αισθητική και ανολοκλήρωτο -αν και ενδιαφέρον στη σύλληψή του- σκηνοθετικό όραμα. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
11 Μαρτίου, 2024
Το ”Rohtko” του Łukasz Twarkowski είναι ένα συνταρακτικό παραστατσιακό δοκίμιο με ισότιμη συνύπαρξη των παραστατικών τεχνών που δίνει έμφαση στην εμπειρία της εικόνας της ύλης και όχι της υλικότητας αυτής καθαυτής. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
4 Μαρτίου, 2024
Μια σπαρταριστή παραστασιακή κατάθεση κωμικού ιδιώματος, υψηλής θεατρικότητας και ποιοτικής σκηνικής αποτύπωσης. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
26 Φεβρουαρίου, 2024
Η Κατερίνα Ευαγγελάτου σκηνοθετεί με διαύγεια, αιχμηρότητα, καθαρότητα, ευφυία ένα πολύπλοκο και αδυσώπητο έργο, διατηρώντας κάτω από την επιφανειακή ψυχρότητα του παραστασιακού εγχειρήματος μια βαθιά, εναγώνια ουμανιστική ματιά. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
19 Φεβρουαρίου, 2024
Ο Ηλίας Κουνέλας δεν προτρέπει μόνο σε μια νέα θεατρική γλώσσα, αλλά σε μία νέα ηθική ποιότητα διασύνδεσης θεάματος και θεατή, πομπού και δέκτη. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
12 Φεβρουαρίου, 2024
Η Μαρία Πρωτόπαππα προτείνει νέους παραστασιακούς κώδικες, νέες αναγνώσεις, νέο τρόπο σύνδεσης με το κοινό, νέα υψηλά θεατρικά ήθη. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
8 Φεβρουαρίου, 2024
«Η παράσταση παίζει στο κάθε δευτερόλεπτο με τη φαντασία, το όνειρο, την αλήθεια και  το είδωλό της. Αν υπάρχει». Συνέντευξη στην Κατερίνα Παρρή.
5 Φεβρουαρίου, 2024
Αβέβαιοι οι σκηνοθετικοί χειρισμοί σε ένα ασθμαίνον σκηνοθετικό όραμα με ημιτελές παραστασιακό αποτύπωμα, παρά τις έντιμες προθέσεις. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
29 Ιανουαρίου, 2024
Ο σκηνοθέτης Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος αφουγκράζεται με σοβαρότητα και σεβασμό τη ροή και τους κραδασμούς του πολύπλοκου, σχεδόν δαιδαλώδους κειμένου. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
22 Ιανουαρίου, 2024
Η Μπέτυ Αρβανίτη δεν ερμηνεύει τον Βασιλιά Ληρ, δεν ενσαρκώνει τον Ληρ. Είναι. Το Ανθρώπινο Ον - μια σκηνική ποιητική δημιουργία που εγγράφεται στις καλύτερες ερμηνείες στην ιστορία του ρόλου. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
15 Ιανουαρίου, 2024
Η παράσταση του Δημήτρη Καραντζά αποτελεί παράδειγμα καλλιτεχνικής εντιμότητας. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
5 Ιανουαρίου, 2024
Η μετακένωση που επιχειρεί ο Γιάννης Χουβαρδάς από έναν μεσαιωνικό κόσμο σε έναν μετανεωτερικό, μεταψηφιακό σύμπαν μιας cyber αισθητικής είναι ιδιοφυής. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
29 Δεκεμβρίου, 2023
Αν δείτε αυτήν την παράσταση, θα αποζημιωθείτε από τη συνταρακτική ερμηνεία της Ξένιας Καλογεροπούλου στον ρόλο της ανοϊκής γιαγιάς Μόμο. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
22 Δεκεμβρίου, 2023
Ίσως ένα από τα πιο ουσιαστικά σκηνικά «μανιφέστα» κατά της Πατριαρχίας που έχει δύναμη και τρυφερότητα, η παραστασιακή αυτή απόπειρα του Κωνσταντίνου Ντέλλα. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
11 Δεκεμβρίου, 2023
Η ήσυχη ευγενική και αδιόρατη υποκριτική ιδιοσυγκρασία της Tilda Swinton δημιουργεί ένα βαθύ, πλήρες, ειλικρινές, σχεδόν ωκεάνιο συναίσθημα που κατακλύζει τον θεατή. Γράφει η Ελένη Κουτσιλαίου.
10 Νοεμβρίου, 2023
Μια σημαντική στιγμή του ελληνικού θεάτρου. Όχι για την αρτιότητά του. Αλλά για τη γενναιότητα και το σθένος του. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
24 Οκτωβρίου, 2023
Θεατές, ηθοποιοί και πραγματικά πρόσωπα ενωνόμαστε σε μια κοινή, ακραία, επώδυνη εμπειρία κάθαρσης στη νέα παράσταση της Μάρθας Μπουζιούρη. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
9 Μαΐου, 2023
Ο τρόπος που αποδίδεται σκηνικά από την ομάδα 812:Coal Theatre Company η ασφυξία της μικρής τοπικής κοινωνίας είναι αληθινά ισχυρός. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
5 Μαΐου, 2023
Το «Και εφύτευσεν ο Θεός Παράδεισον» απέφυγε κάθε μεγαλοστομία, κάθε διδακτισμό, κάθε συναισθηματικό εκβιασμό, γι' αυτό και η συγκίνηση που προκύπτει είναι πηγαία και γνήσια. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
2 Μαΐου, 2023
Ο Δημήτρης Καραντζάς, με μια ομάδα που έχει πλέον σταθεροποιηθεί, οδηγείται σε μια απολαυστική αισθητικά ανάγνωση του σαιξπηρικού αριστουργήματος. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
25 Απριλίου, 2023
Πέρα από το πόσο ρηξικέλευθο αισθητικά και πόσο εξωφρενικά αστείο είναι το "Sisterhood", κομίζει κάτι ακόμα στη θεατρική σκηνή της Αθήνας: τη φωνή μιας άλλης γενιάς που τώρα ανακαλύπτουμε σιγά-σιγά. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
13 Απριλίου, 2023
Η οικογένεια που θρηνεί από κοινού δεν υπάρχει πια –άρα η οικογένεια δεν υπάρχει πια. Μέρος της συγκίνησης που προκαλεί η παράσταση του Μπανούσι είναι και η αποκατάσταση αυτής της προαιώνιας τάξης που διασαλεύτηκε. Ακριβώς όπως οφείλει να κάνει η μεγάλη Τέχνη. Κριτική από τον Γιώργο Βουδικλάρη.
6 Απριλίου, 2023
O Βασίλης Μπισμπίκης κατέληξε σε μια παράσταση που περιέχει στιγμές μεγαλείου, αλλά και συντριβής. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
5 Απριλίου, 2023
Στη συνέντευξη τύπου του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2023, η καλλιτεχνική διευθύντρια Κατερίνα Ευαγγελάτου ανακοίνωσε τον καλύτερο καλλιτεχνικό προγραμματισμό της θητείας της ως σήμερα. Γράφει ο Γιώργος Βουδικλάρης.
1 Απριλίου, 2023
Ο Γιώργος Σκεύας έκανε δύο σοφές επιλογές στη σκηνοθεσία του: η μία είναι αυτή του κενού σκηνικού και η άλλη είναι η λαμπρή επιλογή των ηθοποιών. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
30 Μαρτίου, 2023
Ο Νίκος Μαστοράκης έστησε επί σκηνής αυτόν τον κόσμο με όλη του τη γνωστή σοβαρότητα και τo βάθος που μόνο μια ουσιαστική ανάγνωση του κειμένου μπορεί να δώσει. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
20 Μαρτίου, 2023
Η παράσταση είναι μία από τις ομορφότερες δουλειές του Ακύλλα Καραζήση. Αυτό οφείλεται –πώς αλλιώς;- και στη σοφή επιλογή συντελεστών. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
9 Μαρτίου, 2023
Ο Γιάννης Χουβαρδάς υπογράφει μια σύλληψη ακριβείας που συνδυάζει σοφά φόρμα και περιεχόμενο, σε μία από τις καλύτερες του δουλειές των τελευταίων χρόνων. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
3 Μαρτίου, 2023
Το ζήτημα δεν είναι η φόρμα, αλλά το περιεχόμενο που οφείλει, από το ίδιο το έργο, αλλά και από τη σημερινή συγκυρία, να είναι πολιτικό, όμως η έλλειψη αναφορών στη σημερινή δυστοπία καθιστά την παράσταση σχεδόν απολίτικη. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
28 Φεβρουαρίου, 2023
Η Εύα Βλασσοπούλου σκηνοθέτησε με αγάπη και προσοχή ένα έργο εξαιρετικά ανοιχτό, και γι' αυτό εξαιρετικά δύσκολο: ο συγγραφέας δίνει στον σκηνοθέτη όλο το σχοινί για να κρεμαστεί. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
16 Φεβρουαρίου, 2023
Η σκηνική τους επικοινωνία αγγίζει το απόλυτο, αλλά και το επίπεδο ερμηνείας τους σε ένα κείμενο με τόσο επικίνδυνες ισορροπίες είναι δυσθεώρητο. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
13 Φεβρουαρίου, 2023
Ο Τζον Μάλκοβιτς και η Ινγκεμπόργκα Νταπκουνάιτε σε μια σκηνική συνύπαρξη απλά υποδειγματική από αυτές που σπάνια έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει κανείς ακόμα και στις σπουδαιότερες θεατρικές πρωτεύουσες του κόσμου. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
8 Φεβρουαρίου, 2023
Παρόλο που το αποτέλεσμα όλης αυτής της φασαρίας αποτυπώνεται στο σκηνικό αποτέλεσμα, γνωρίζοντας τι προηγήθηκε, καθώς και το περιεχόμενο της πρόσκλησης για την επιπλέον ακρόαση, το στοίχημα «Στρέλλα» είναι σίγουρα κερδισμένο καλλιτεχνικά. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
1 Φεβρουαρίου, 2023
Το χιούμορ είναι τόσο λεπτό και καλοδουλεμένο, αλλά και τόσο πηγαίο, που είναι αληθινά δύσκολο να μη γελάσει κανείς, ακόμα κι αν η διάθεση δεν είναι τέτοια. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
21 Ιανουαρίου, 2023
Το μεγάλο προσόν της Άννας Λεμονάκη είναι μια αφοπλιστική ευθύτητα, μια απλότητα που μοιάζει να τη φέρνει πλάι στον θεατή αντί να την τοποθετεί σε ένα βάθρο απέναντί του. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
20 Ιανουαρίου, 2023
Μια παράσταση απολαυστική, καλογραμμένη και εξαιρετικά παιγμένη με το κωμικό να προκύπτει ως αποτέλεσμα, από τη ματιά του κοινού όπως αυτή καθοδηγείται από τον συγγραφέα και τον σκηνοθέτη. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
12 Ιανουαρίου, 2023
Ισορρόπησε μαεστρικά στις συχνές εναλλαγές γέλιο/κλάμα, χωρίς να καταλήξει σε κάτι που να θυμίζει παλαιικά σόου της Λάιζα Μινέλι. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
5 Ιανουαρίου, 2023
Αυτό που μας χαρίζει η «Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων» με το «Ποιος σκότωσε τον πατέρα μου», είναι σημαντικό γιατί έρχεται την κατάλληλη στιγμή και με τον σωστό τρόπο. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
28 Δεκεμβρίου, 2022
Έργα με τόσο βαρύ συμβολισμό όσο οι «Βρυκόλακες» χρειάζονται μια σκηνοθετική γραμμή που να τα βοηθήσει να φτάσουν στον σημερινό θεατή, δυστυχώς ο Σταμάτης Φασουλής κινήθηκε προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
21 Δεκεμβρίου, 2022
Η Σοφία Καραγιάννη έπραξε σοφά, αλλά και ηθικά, χρησιμοποίησε τον ορθότερο δρόμο που θα μπορούσε για το συγκεκριμένο κείμενο: αυτόν των σωματικών δράσεων. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
14 Δεκεμβρίου, 2022
Ο ρεαλισμός τους παραπέμπει σε άλλες εποχές, σε μια θεατρική γραφή την οποία έμοιαζε να έχουμε αφήσει πίσω μας, να έχουμε προχωρήσει παρακάτω. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
7 Δεκεμβρίου, 2022
Μια δουλειά με καινοτομίες, που δεν φεύγει πολύ μακριά από το κλασικό θέατρο και που σκύβει με προσοχή πάνω από το κείμενο, ενώ βασίζεται πολύ στις –εξαιρετικές- ερμηνείες των ηθοποιών. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
29 Νοεμβρίου, 2022
Μια εντελώς νέα προσέγγιση που μας κάνει να δούμε τη χιλιοειπωμένη «Στέλλα» του Ιάκωβου Καμπανέλλη για πρώτη φορά. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
Η πρώτη συνταρακτική στιγμή του φετινού Φεστιβάλ έχει εγγραφεί με το υπαρξιακό παραστασιακό δοκίμιο του διανοητή Κριστόφ Βαρλικόφσκι. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
27 Μαΐου, 2024
Η Λένα Κιτσοπούλου συνεχίζει να χρησιμοποιεί εμμονικά τη φόρμα του ευτελούς μετεπιθεωρητικού θεάματος ως σκηνική πρόφαση των θεματικών που την απασχολούν. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
20 Μαΐου, 2024
Ένα σκηνικό θρηνητικό ποίημα οντολογικού στοχασμού μας χάρισε ο Θεόδωρος Τερζόπουλος στη συγκλονιστική παραστασιακή αναδιατύπωση του εμβληματικού έργου του Μπέκετ «Περιμένοντας τον Γκοντό». Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
15 Απριλίου, 2024
Με ελάχιστες λέξεις ο Ευριπίδης Λασκαρίδης δημιουργεί ένα πλέγμα ειρωνικής γλώσσας και αιχμηρής κριτικής στη «δικτατορία» της Θετικής σκέψης των σύγχρονων κοινωνιών. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
8 Απριλίου, 2024
Μια συνεπής, καθαρή ως προς τα υλικά και τους στόχους της παράσταση που συνομιλεί ήσυχα, αλλά εύστοχα με το πρωτογενές κειμενικό υλικό. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
5 Απριλίου, 2024
Μια πρώτη ματιά - μια πρώτη περιδιάβαση στα θεατρικά τοπία του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2024. Επιλογές από την Ελένη Κουτσιλαίου.
26 Μαρτίου, 2024
Το σημαντικό που μας προσφέρει η απλή (κάποιες φορές και απλοϊκή) στη δομή και τον χειρισμό της, σκηνοθεσία: μας υπενθυμίζει την ανεκτίμητη αξία της πίστης στην ουτοπία. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
20 Μαρτίου, 2024
Ριψοκίνδυνη επιλογή του πρωτογενούς υλικού, υψηλή αισθητική και ανολοκλήρωτο -αν και ενδιαφέρον στη σύλληψή του- σκηνοθετικό όραμα. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
11 Μαρτίου, 2024
Το ”Rohtko” του Łukasz Twarkowski είναι ένα συνταρακτικό παραστατσιακό δοκίμιο με ισότιμη συνύπαρξη των παραστατικών τεχνών που δίνει έμφαση στην εμπειρία της εικόνας της ύλης και όχι της υλικότητας αυτής καθαυτής. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
4 Μαρτίου, 2024
Μια σπαρταριστή παραστασιακή κατάθεση κωμικού ιδιώματος, υψηλής θεατρικότητας και ποιοτικής σκηνικής αποτύπωσης. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
26 Φεβρουαρίου, 2024
Η Κατερίνα Ευαγγελάτου σκηνοθετεί με διαύγεια, αιχμηρότητα, καθαρότητα, ευφυία ένα πολύπλοκο και αδυσώπητο έργο, διατηρώντας κάτω από την επιφανειακή ψυχρότητα του παραστασιακού εγχειρήματος μια βαθιά, εναγώνια ουμανιστική ματιά. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
19 Φεβρουαρίου, 2024
Ο Ηλίας Κουνέλας δεν προτρέπει μόνο σε μια νέα θεατρική γλώσσα, αλλά σε μία νέα ηθική ποιότητα διασύνδεσης θεάματος και θεατή, πομπού και δέκτη. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
12 Φεβρουαρίου, 2024
Η Μαρία Πρωτόπαππα προτείνει νέους παραστασιακούς κώδικες, νέες αναγνώσεις, νέο τρόπο σύνδεσης με το κοινό, νέα υψηλά θεατρικά ήθη. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
8 Φεβρουαρίου, 2024
«Η παράσταση παίζει στο κάθε δευτερόλεπτο με τη φαντασία, το όνειρο, την αλήθεια και  το είδωλό της. Αν υπάρχει». Συνέντευξη στην Κατερίνα Παρρή.
5 Φεβρουαρίου, 2024
Αβέβαιοι οι σκηνοθετικοί χειρισμοί σε ένα ασθμαίνον σκηνοθετικό όραμα με ημιτελές παραστασιακό αποτύπωμα, παρά τις έντιμες προθέσεις. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
29 Ιανουαρίου, 2024
Ο σκηνοθέτης Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος αφουγκράζεται με σοβαρότητα και σεβασμό τη ροή και τους κραδασμούς του πολύπλοκου, σχεδόν δαιδαλώδους κειμένου. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
22 Ιανουαρίου, 2024
Η Μπέτυ Αρβανίτη δεν ερμηνεύει τον Βασιλιά Ληρ, δεν ενσαρκώνει τον Ληρ. Είναι. Το Ανθρώπινο Ον - μια σκηνική ποιητική δημιουργία που εγγράφεται στις καλύτερες ερμηνείες στην ιστορία του ρόλου. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
15 Ιανουαρίου, 2024
Η παράσταση του Δημήτρη Καραντζά αποτελεί παράδειγμα καλλιτεχνικής εντιμότητας. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
5 Ιανουαρίου, 2024
Η μετακένωση που επιχειρεί ο Γιάννης Χουβαρδάς από έναν μεσαιωνικό κόσμο σε έναν μετανεωτερικό, μεταψηφιακό σύμπαν μιας cyber αισθητικής είναι ιδιοφυής. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
29 Δεκεμβρίου, 2023
Αν δείτε αυτήν την παράσταση, θα αποζημιωθείτε από τη συνταρακτική ερμηνεία της Ξένιας Καλογεροπούλου στον ρόλο της ανοϊκής γιαγιάς Μόμο. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
22 Δεκεμβρίου, 2023
Ίσως ένα από τα πιο ουσιαστικά σκηνικά «μανιφέστα» κατά της Πατριαρχίας που έχει δύναμη και τρυφερότητα, η παραστασιακή αυτή απόπειρα του Κωνσταντίνου Ντέλλα. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
11 Δεκεμβρίου, 2023
Η ήσυχη ευγενική και αδιόρατη υποκριτική ιδιοσυγκρασία της Tilda Swinton δημιουργεί ένα βαθύ, πλήρες, ειλικρινές, σχεδόν ωκεάνιο συναίσθημα που κατακλύζει τον θεατή. Γράφει η Ελένη Κουτσιλαίου.
10 Νοεμβρίου, 2023
Μια σημαντική στιγμή του ελληνικού θεάτρου. Όχι για την αρτιότητά του. Αλλά για τη γενναιότητα και το σθένος του. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
24 Οκτωβρίου, 2023
Θεατές, ηθοποιοί και πραγματικά πρόσωπα ενωνόμαστε σε μια κοινή, ακραία, επώδυνη εμπειρία κάθαρσης στη νέα παράσταση της Μάρθας Μπουζιούρη. Κριτική της Ελένης Κουτσιλαίου.
9 Μαΐου, 2023
Ο τρόπος που αποδίδεται σκηνικά από την ομάδα 812:Coal Theatre Company η ασφυξία της μικρής τοπικής κοινωνίας είναι αληθινά ισχυρός. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
5 Μαΐου, 2023
Το «Και εφύτευσεν ο Θεός Παράδεισον» απέφυγε κάθε μεγαλοστομία, κάθε διδακτισμό, κάθε συναισθηματικό εκβιασμό, γι' αυτό και η συγκίνηση που προκύπτει είναι πηγαία και γνήσια. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
2 Μαΐου, 2023
Ο Δημήτρης Καραντζάς, με μια ομάδα που έχει πλέον σταθεροποιηθεί, οδηγείται σε μια απολαυστική αισθητικά ανάγνωση του σαιξπηρικού αριστουργήματος. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
25 Απριλίου, 2023
Πέρα από το πόσο ρηξικέλευθο αισθητικά και πόσο εξωφρενικά αστείο είναι το "Sisterhood", κομίζει κάτι ακόμα στη θεατρική σκηνή της Αθήνας: τη φωνή μιας άλλης γενιάς που τώρα ανακαλύπτουμε σιγά-σιγά. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
13 Απριλίου, 2023
Η οικογένεια που θρηνεί από κοινού δεν υπάρχει πια –άρα η οικογένεια δεν υπάρχει πια. Μέρος της συγκίνησης που προκαλεί η παράσταση του Μπανούσι είναι και η αποκατάσταση αυτής της προαιώνιας τάξης που διασαλεύτηκε. Ακριβώς όπως οφείλει να κάνει η μεγάλη Τέχνη. Κριτική από τον Γιώργο Βουδικλάρη.
6 Απριλίου, 2023
O Βασίλης Μπισμπίκης κατέληξε σε μια παράσταση που περιέχει στιγμές μεγαλείου, αλλά και συντριβής. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
5 Απριλίου, 2023
Στη συνέντευξη τύπου του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2023, η καλλιτεχνική διευθύντρια Κατερίνα Ευαγγελάτου ανακοίνωσε τον καλύτερο καλλιτεχνικό προγραμματισμό της θητείας της ως σήμερα. Γράφει ο Γιώργος Βουδικλάρης.
1 Απριλίου, 2023
Ο Γιώργος Σκεύας έκανε δύο σοφές επιλογές στη σκηνοθεσία του: η μία είναι αυτή του κενού σκηνικού και η άλλη είναι η λαμπρή επιλογή των ηθοποιών. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
30 Μαρτίου, 2023
Ο Νίκος Μαστοράκης έστησε επί σκηνής αυτόν τον κόσμο με όλη του τη γνωστή σοβαρότητα και τo βάθος που μόνο μια ουσιαστική ανάγνωση του κειμένου μπορεί να δώσει. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
20 Μαρτίου, 2023
Η παράσταση είναι μία από τις ομορφότερες δουλειές του Ακύλλα Καραζήση. Αυτό οφείλεται –πώς αλλιώς;- και στη σοφή επιλογή συντελεστών. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
9 Μαρτίου, 2023
Ο Γιάννης Χουβαρδάς υπογράφει μια σύλληψη ακριβείας που συνδυάζει σοφά φόρμα και περιεχόμενο, σε μία από τις καλύτερες του δουλειές των τελευταίων χρόνων. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
3 Μαρτίου, 2023
Το ζήτημα δεν είναι η φόρμα, αλλά το περιεχόμενο που οφείλει, από το ίδιο το έργο, αλλά και από τη σημερινή συγκυρία, να είναι πολιτικό, όμως η έλλειψη αναφορών στη σημερινή δυστοπία καθιστά την παράσταση σχεδόν απολίτικη. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
28 Φεβρουαρίου, 2023
Η Εύα Βλασσοπούλου σκηνοθέτησε με αγάπη και προσοχή ένα έργο εξαιρετικά ανοιχτό, και γι' αυτό εξαιρετικά δύσκολο: ο συγγραφέας δίνει στον σκηνοθέτη όλο το σχοινί για να κρεμαστεί. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
16 Φεβρουαρίου, 2023
Η σκηνική τους επικοινωνία αγγίζει το απόλυτο, αλλά και το επίπεδο ερμηνείας τους σε ένα κείμενο με τόσο επικίνδυνες ισορροπίες είναι δυσθεώρητο. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
13 Φεβρουαρίου, 2023
Ο Τζον Μάλκοβιτς και η Ινγκεμπόργκα Νταπκουνάιτε σε μια σκηνική συνύπαρξη απλά υποδειγματική από αυτές που σπάνια έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει κανείς ακόμα και στις σπουδαιότερες θεατρικές πρωτεύουσες του κόσμου. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
8 Φεβρουαρίου, 2023
Παρόλο που το αποτέλεσμα όλης αυτής της φασαρίας αποτυπώνεται στο σκηνικό αποτέλεσμα, γνωρίζοντας τι προηγήθηκε, καθώς και το περιεχόμενο της πρόσκλησης για την επιπλέον ακρόαση, το στοίχημα «Στρέλλα» είναι σίγουρα κερδισμένο καλλιτεχνικά. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
1 Φεβρουαρίου, 2023
Το χιούμορ είναι τόσο λεπτό και καλοδουλεμένο, αλλά και τόσο πηγαίο, που είναι αληθινά δύσκολο να μη γελάσει κανείς, ακόμα κι αν η διάθεση δεν είναι τέτοια. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
21 Ιανουαρίου, 2023
Το μεγάλο προσόν της Άννας Λεμονάκη είναι μια αφοπλιστική ευθύτητα, μια απλότητα που μοιάζει να τη φέρνει πλάι στον θεατή αντί να την τοποθετεί σε ένα βάθρο απέναντί του. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
20 Ιανουαρίου, 2023
Μια παράσταση απολαυστική, καλογραμμένη και εξαιρετικά παιγμένη με το κωμικό να προκύπτει ως αποτέλεσμα, από τη ματιά του κοινού όπως αυτή καθοδηγείται από τον συγγραφέα και τον σκηνοθέτη. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
12 Ιανουαρίου, 2023
Ισορρόπησε μαεστρικά στις συχνές εναλλαγές γέλιο/κλάμα, χωρίς να καταλήξει σε κάτι που να θυμίζει παλαιικά σόου της Λάιζα Μινέλι. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
5 Ιανουαρίου, 2023
Αυτό που μας χαρίζει η «Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων» με το «Ποιος σκότωσε τον πατέρα μου», είναι σημαντικό γιατί έρχεται την κατάλληλη στιγμή και με τον σωστό τρόπο. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
28 Δεκεμβρίου, 2022
Έργα με τόσο βαρύ συμβολισμό όσο οι «Βρυκόλακες» χρειάζονται μια σκηνοθετική γραμμή που να τα βοηθήσει να φτάσουν στον σημερινό θεατή, δυστυχώς ο Σταμάτης Φασουλής κινήθηκε προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
21 Δεκεμβρίου, 2022
Η Σοφία Καραγιάννη έπραξε σοφά, αλλά και ηθικά, χρησιμοποίησε τον ορθότερο δρόμο που θα μπορούσε για το συγκεκριμένο κείμενο: αυτόν των σωματικών δράσεων. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
14 Δεκεμβρίου, 2022
Ο ρεαλισμός τους παραπέμπει σε άλλες εποχές, σε μια θεατρική γραφή την οποία έμοιαζε να έχουμε αφήσει πίσω μας, να έχουμε προχωρήσει παρακάτω. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
7 Δεκεμβρίου, 2022
Μια δουλειά με καινοτομίες, που δεν φεύγει πολύ μακριά από το κλασικό θέατρο και που σκύβει με προσοχή πάνω από το κείμενο, ενώ βασίζεται πολύ στις –εξαιρετικές- ερμηνείες των ηθοποιών. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.
29 Νοεμβρίου, 2022
Μια εντελώς νέα προσέγγιση που μας κάνει να δούμε τη χιλιοειπωμένη «Στέλλα» του Ιάκωβου Καμπανέλλη για πρώτη φορά. Κριτική του Γιώργου Βουδικλάρη.

Σελίδες: 

Άρθρα, συνεντεύξεις, κριτικές, βίντεο

Το τριαντάφυλλο στην ιστορία της ομορφιάς
«Ντίμον Κόπερχεντ» της Μπάρμπαρα Κίνγκσολβερ: Ο Ντίκενς στα Απαλάχια
Δεκάλογος, του old boy
Ο επιμελητής Τάκης Μαυρωτάς μιλάει για τα μυστικά της έκθεσης για τον Πάμπλο Πικάσο στους Δελφούς που προσέλκυσε 6.000 θεατές