Κάθε σκιά ενός βαρύ και δύσκολου χειμώνα είναι γραφτό να διαλύεται μπροστά στην πρώτη ατόφια, γενναιόδωρη ηλιαχτίδα. Ακόμη κι αν πρόκειται για μερικές αποπροσανατολισμένες αλκυονίδες, που ξέμειναν πάνω στην εκπνοή του Φλεβάρη, η υπόσχεση της άνοιξης είναι πάντα εκεί, να κάνει τα πάντα πιο υποφερτά. Μια εποχή μεταβατική, που όπως όλες οι όμοιές της, είναι γεμάτη προσδοκίες και γλυκιά αναμονή. Δε μένει παρά να της δώσουμε μια ευκαιρία.
Εξάλλου, στο τέλος, όπως λέει ο ποιητής, δε μένει παρά:
Νὰ κριθεῖ κάθε Ἄνοιξη ἀπὸ τὴ χαρά της
ἀπὸ τὸ χρῶμα του τὸ κάθε λουλούδι
ἀπὸ τὸ χάδι του τὸ κάθε χέρι
ἀπ᾿ τ᾿ ἀνατρίχιασμά του τὸ κάθε φιλὶ
Μίλτος Σαχτούρης, Ἀστεροσκοπεῖο
—
Φωτογραφία άρθρου: ΘΗΒΑ 102 χλμ | Έργα των κρατουμένων των Γυναικείων Φυλακών της Θήβας | 24/2 – 2/3 | Ρομάντσο Bios
**
Για να λαμβάνετε κι εσείς το editorial μαζί με τις προτάσεις της εβδομάδας, δεν έχετε παρά να εγγραφείτε στο ελcmag
