Τέσσερις φιγούρες —ο Χαμ, ο Κλοβ, ο Ναγκ και η Νελ— κινούνται μέσα σε έναν κλειστό, ασφυκτικό μικρόκοσμο, παγιδευμένοι σε μια ατέρμονη επανάληψη της ίδιας πραγματικότητας. Βρίσκονται σε ένα τοπίο απόλυτης απομόνωσης, όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει και το περιβάλλον θυμίζει σκηνικό μετά το τέλος του κόσμου. Αναζητούν επίμονα το «τέλος του παιχνιδιού», την απελευθέρωση που προσφέρει ο θάνατος, την ίδια στιγμή που διστάζουν να κάνουν το τελικό βήμα — μια τραγική παλινδρόμηση ανάμεσα στην επιθυμία της εξόδου και τον φόβο του τέλους.
Η θεατρική ομάδα Contratiempo παρουσιάζει στο Θέατρο 104 το εμβληματικό έργο του Σάμουελ Μπέκετ, «Το Τέλος του Παιχνιδιού», για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων. Το σπουδαίο αυτό έργο, ένα από τα σημαντικότερα της δραματουργίας του 20ού αιώνα, αποτελεί θεμέλιο λίθο του Θεάτρου του Παραλόγου και παραμένει μέχρι σήμερα συγκλονιστικά επίκαιρο.
Μέσα από μια γλώσσα λιτή και ταυτόχρονα ποιητική, ο Μπέκετ συνθέτει έναν κόσμο απογυμνωμένο από βεβαιότητες, όπου οι ανθρώπινες σχέσεις, το νόημα της ύπαρξης και τα ίδια τα όρια της γλώσσας τίθενται υπό διαρκή αμφισβήτηση. Ένα έργο βαθιά υπαρξιακό, που προσκαλεί τον θεατή να αναμετρηθεί με τη σιωπή, την εξάρτηση, την παρακμή και το αναπόφευκτο τέλος — του παιχνιδιού, αλλά και της ίδιας της ζωής.
Ο σκηνοθέτης Θωμάς Θάνος μοιράζεται το Hμερολόγιο Προβών για την παράσταση «Το Τέλος του Παιχνιδιού» που παρουσιάζεται στο θέατρο 104 για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων:
Δεκέμβριος 2024
Μαζί με τον Γιώργο Αντωνόπουλο βρισκόμαστε εν τω μέσω παραστάσεων, ταυτόχρονα όμως ξεκινάμε να προγραμματίζουμε τι θα ανεβάσουμε την ερχόμενη σεζόν. Οι ιδέες που πέφτουν στο τραπέζι είναι πολλές. Μία εξ αυτών και «Το Τέλος του Παιχνιδιού», έργο που είχα μελετήσει από τα χρόνια της δραματικής σχολής και το οποίο αποφασίζουμε να υποβάλλουμε και στην αίτηση επιχορήγησης του Υπουργείου Πολιτισμού.
Αύγουστος 2024
Επιχορηγούμαστε. Η χαρά μεγάλη, η προσμονή και η πρόκληση ακόμα μεγαλύτερες. Ξεκινάει η διαδικασία εύρεσης του θιάσου, και η ενασχόληση με το κείμενο. Η μετάφραση που θα χρησιμοποιούσαμε ήταν του Κ. Σκαλιόρα. Για τους επόμενους 6 μήνες προσπάθησα να βουτήξω στα αχαρτογράφητα, για εμένα, νερά του Σ. Μπέκετ. Έννοιες όπως κατακερματισμός του νοήματος, κριτική πάνω στη γλώσσα, υποβάθμιση του υποκειμένου καθώς και ο αγώνας με αυτό το υπέροχο κείμενο έγιναν αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς μου.
Τέλη Φεβρουαρίου 2025
Πρώτες πρόβες με τους ηθοποιούς. Στο τραπέζι εννοείται. Πολύ μεγάλο και εις βάθος, το θεωρητικό υπόβαθρο στο οποίο χρειαζόταν να συμπορευτούμε. Ο Μπέκετ, ως ένας από τους συγγραφείς του θεάτρου του Παραλόγου, συνθέτει χαρακτήρες που λειτουργούν με συνειρμικό/ παραληρηματικό τρόπο και κατ’ επέκταση ο λόγος τους δε συμβαδίζει με το συμβατικό τρόπο επικοινωνίας που έχουμε συνηθίσει εμείς. Ο ηθοποιός που ενσαρκώνει αυτούς τους χαρακτήρες, οι οποίοι έχουν φθαρεί από την αέναη πραγματικότητα στην οποία ζουν, χρειάζεται να διατηρεί απόσταση από αυτή την κατάσταση, να μην εμπλέκεται δηλαδή. Αυτές ήταν μερικές από τις προκλήσεις που παρέθεσα στους ηθοποιούς της παράστασης. Η βοήθεια της Ανδρομάχης Μακρίδου, η οποία εκτός από ηθοποιός της παράστασης είναι και βοηθός, υπήρξε πολύτιμη.
Μάρτιος 2025
Ύστερα από 15 μέρες προβών στο κείμενο και αναλύσεων σχετικά με το αισθητικό και φιλοσοφικό πλαίσιο, αρχίζει το στήσιμο του έργου. Ο Σωτήρης Τσακομίδης, ως Χαμ και ο Γιώργος Αντωνόπουλος ως Κλοβ το κεντρικό δίδυμο. Ο Νικόλας Αλεξίου και η Ανδρομάχη Μακρίδου ως Ναγκ και Νελ. Το σκηνικό λιτό και τα όρια των ηθοποιών στενά, υπηρετώντας πιστά το πλαίσιο του έργου. Παρόλα αυτά, οι απαιτήσεις τεράστιες και η ακρίβεια που χρειαζόμαστε σε σχέση με την κινησιολογία και την παρτιτούρα του λόγου πολύ μεγάλη.
Αρχές Απριλίου
Με τη βοήθεια της Γαβριέλας Αντωνοπούλου, η οποία επιμελείται την κίνηση, αρχίζουμε και καταγράφουμε με ακρίβεια τις κινήσεις και να τους δίνουμε υπόσταση σε σχέση με το λόγο. Το «Τέλος του Παιχνιδιού» παραπέμπει στο φινάλε μιας παρτίδας σκάκι. Οι ηθοποιοί κινούνται με τέτοιο τρόπο που μας το θυμίζουν. Ο Χαμ θυμίζει το Βασιλιά, ισχυρός αλλά δυσκίνητος. Ο Ναγκ και η Νελ τα πιόνια, απολύτως περιορισμένοι και αναλώσιμοι στους δύο κάδους και ο Κλοβ τον Ίππο με την πιο στρεβλή κίνηση πάνω στη σκακιέρα.
Μέσα Απριλίου
Αρχίζουμε τα περάσματα. Η Γεωργία Μπούρδα που επιμελείται τα σκηνικά και τα κοστούμια έχει φτιάξει ένα αφαιρετικό σκηνικό πενίας. Τα ρούχα ακολουθούν την ίδια λογική και αισθητική. Οι πρόβες πλησιάζουν στο τέλος. Αλλά, όπως λέει και ο Μπέκετ, «Το τέλος είναι μόνο η αρχή».
