Για πρώτη φορά στη σκηνή του Πλύφα οι πολιτικές αλληγορικές φάρσες του André Gide «Τέλματα» και «Προμηθέας λυόμενος», μέσα από τις ημιτελείς και ανέκδοτες χειρόγραφες μεταφράσεις του Γιώργου Σεφέρη, και σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Αβράμη.
«Πρέπει να προσπαθήσομε να ποικίλλουμε λιγάκι την ύπαρξή μας. Γιατί είμαστε τόσο πειθήνιοι; Γιατί έχουμε τόση αδυναμία να αναγνωρίσουμε τον εχθρό μας;»
Τα κείμενα αυτά δίνουν το υλικό για μία παράσταση που αφορά τη σύγκρουση δύο κόσμων, του κόσμου της λογοτεχνίας και του κόσμου της ζωώδους εργασίας, εντός του σύμπαντος του παραμυθιού της κοκκινοσκουφίτσας. Τα ζώα εκπαιδεύονται να φοβούνται τον εαυτό τους και να συμπαθούν τους ανθρώπους που τα καταπιέζουν, σε έναν φαύλο κύκλο που προσδοκά να σπάσει από έναν Προμηθέα που ολοένα έρχεται.
Σε ένα αστικό σαλόνι του Παρισιού, τέσσερις λογοτέχνες συναντιούνται ξανά και ξανά για να συζητήσουν τη συγγραφή ενός βιβλίου. Όσο εκείνοι φληναφούν, μια αγέλη ζώων εργάζεται ακατάπαυστα για να τους υπηρετεί. Όταν τα ζώα αυτά θα χτυπήσουν την πόρτα τους, ακριβώς όπως ο λύκος χτυπά την πόρτα της γιαγιάς, το σαλόνι κλονίζεται. Παγιδευμένοι από διαφορετικές πλευρές του τοίχου, άνθρωποι και ζώα προσδοκούν μια επαναστατική πράξη για να τους λυτρώσει από τον εαυτό τους. Μεταξύ των λογοτεχνών καταφθάνει ο Προμηθέας, η μυθική φιγούρα που έχει μόλις λυθεί από τον Καύκασο, και ο φαύλος κύκλος σπάει. Ποιος θα επιζήσει από αυτήν την απελευθέρωση; Τίνος τον επικήδειο εκφωνεί, τελικά, ο Προμηθέας;
Ο σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Αβράμης μοιράζεται το Hμερολόγιο Προβών για την παράσταση «Τέλματα/Νεκροταφείο» που παρουσιάζεται από τις 21 Μαρτίου στο ΠΛΥΦΑ:
Mάρτιος 2016
Στο πλαίσιο της ομάδας ΔρΥς, έρχεται ως διακείμενο και πηγή έμπνευσης για την τότε παράστασή μας το βιβλίο του André Gide «Προμηθέας Ελεύθερος Δεσμώτης». Ξέρω πως κάποτε κάπως πρέπει να ασχοληθώ ξανά με αυτό το βιβλίο και μέσα στα επόμενα χρόνια, θα αναφέρω συχνά αυτό το βιβλίο ως αγαπημένο ή ως διαρκή πηγή έμπνευσης.
Μάρτιος 2024
Στο πλαίσιο εργαστηρίου σκηνοθεσίας, δουλεύω πάνω σε ένα άλλο κείμενο και φέρνω ένα απόσπασμα από τα «Τέλματα» ως διακείμενο, όπως μου είχε συμβεί πριν από 8 χρόνια. Μια από τις ηθοποιούς μου λέει πως έχει μεγάλη περιέργεια να δει πώς θα ανέβαινε ένα τέτοιο έργο.
Καλοκαίρι 2024
Αποφασίζω να παρουσιάσω σε ένα απόσπασμα από τα «Τέλματα» στο διαγωνιστικό σκηνοθεσίας της Μικρής Ακαδημίας. Έχω αποφασίσει πως όταν θα ανέβει κανονικά, το κείμενο θα πρέπει να βασιστεί στις ημιτελείς μεταφράσεις του Γιώργου Σεφέρη, αλλά δεν έχω ακόμη τη δυνατότητα να επισκεφθώ το αρχείο του. Τον Αύγουστο ξεκινάμε πρόβες. Κάθε βδομάδα πηγαινοέρχομαι μεταξύ δουλειάς και προβών και τον Σεπτέμβρη παρουσιάζουμε ένα απόσπασμα αυτού που αργότερα θα γινόταν μια ολόκληρη σπουδή.
Σεπτέμβριος 2024
Συμμετέχουμε στο 24 hours rush, όπου μας δίνεται ως θέμα το παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας. Μέσα σε 24 πυρετώδεις ώρες ετοιμάζουμε μια εκδοχή του παραμυθιού και διακρινόμαστε στο φεστιβάλ.
Οκτώβριος 2024
Μια ανεξήγητη ιδέα: τα κείμενα του André Gide «Τέλματα» και «Προμηθέας Ελεύθερος Δεσμώτης» και το παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας θα συναποτελέσουν ένα ενιαίο σκηνικό αίνιγμα, ανάμεσα στη φάρσα και τη σκοτεινή πολιτική παραβολή. Έχω όμως αποφασίσει να χρησιμοποιήσω τις ημιτελείς και ανέκδοτες μεταφράσεις που υπάρχουν αδημοσίευτες στα τετράδια του Γιώργου Σεφέρη.
Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2024
Το αίτημά μου εγκρίνεται. Επισκέπτομαι τακτικά τη Γεννάδειο βιβλιοθήκη και αντιγράφω λέξη προς λέξη τις μεταφράσεις. Αποφασίζω να μην συμπληρώσω ούτε λέξη: ο Gide άφησε τα κείμενα ημιτελή, ο Σεφέρης τα μετέφρασε ημιτελώς, και η έννοια του ανολοκλήρωτου παίζει κομβικό ρόλο στα «Τέλματα». Πώς να συμπληρώσω και να ολοκληρώσω κάτι τέτοιο;
Ιανουάριος – Φεβρουάριος 2025
Ξεκινάμε τις πρόβες. Για βδομάδες δοκιμάζουμε ιδέες, αλλάζουμε αναγνώσεις, συζητάμε (περισσότερο απ’ όσο θα ‘πρεπε). Όλοι δέχονται να δοκιμάσουν εξοντωτικές σωματικές φόρμες, όλοι προσχωρούν σε μακρές αναλύσεις για τη σχέση της Kοκκινοσκουφίτσας με τους ήρωες των βιβλίων, για τη σχέση της αγροτικής εργασίας με τα λογοτεχνικά σαλόνια. Κάθε ένας και κάθε μία από εμάς προσπαθεί να συνδυάσει την πρωινή μας εργασία με την κούραση των προβών. Αυτή η διελκυστίνδα (δουλειάς και τέχνης) πρέπει να διαμορφώσει τον πυρήνα του έργου.
Μάρτιος 2025
Μπαίνουμε στον χώρο. Η σκηνική εγκατάσταση ολοκληρώνεται. Όλοι εμπλεκόμαστε και ασχολούμαστε με τα πρακτικά, και η παράσταση έχει πια πάρει ένα σχήμα. Έχω την ανάγκη για ξένα μάτια, ανθρώπους να αρχίσουν να έρχονται στα περάσματα και να μας λένε αν αυτός ο γρίφος που φτιάξαμε βγάζει νόημα. Απομένουν λίγες μέρες για την πρεμιέρα και η έρευνα δεν σταματά ― ίσως αυτή να είναι και η μεγαλύτερη απόλαυση στις παραστάσεις μας: οι νέες ερωτήσεις, η διαρκής αμφισβήτηση αυτού που θεωρούσαμε δεδομένο. Η παράσταση ως ένα ζωντανό σώμα διαρκούς επαναπρόσληψης και επαναδιαπραγμάτευσης.
