Ο Δημήτρης Λιόλιος επιστρέφει με τη νέα προσωπική του δουλειά, μια σύγχρονη σκηνική ανάγνωση του κλασικού έργου «Το Ημέρωμα της Στρίγγλας» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ.
Η εμβληματική σαιξπηρική κωμωδία ανασχηματίζεται σε ένα ψυχολογικό παιχνίδι για την εξουσία, την έμφυλη ταυτότητα και την κοινωνική καταπίεση. Μια σύγχρονη, απογυμνωμένη, ελεύθερη διασκευή η οποία ανατέμνει τις λεπτές ρωγμές ανάμεσα στην επιβολή και την υποταγή, την ελευθερία και τη συμμόρφωση. Ένα παιχνίδι που δεν είναι αθώο. Η μάχη πίσω από το γέλιο και μια ιστορία που δεν τελειώνει ποτέ.
Ο Δημήτρης Λιόλιος και η Αναστασία Χατζάρα μοιράζονται το Ημερολόγιο Προβών για τη «Στρίγγλα» που παρουσιάζουν στο Θέατρο ΕΛΕΡ:
Αύγουστος 2021 – Σύμη –/ Η ιδέα
Μάιος 2024 –/ Η Απόφαση
Η απόφαση να παίξουμε και να αναλάβουμε παρέα τη διασκευή του έργου «Το Ημέρωμα της Στρίγγλας» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ πάρθηκε μετά από αρκετές συζητήσεις για το τι ακριβώς θέλαμε να πούμε και πώς ακριβώς θα συνέβαινε αυτό. Το έργο παραμένει εξαιρετικά επίκαιρο. Οι αρχικές μας σκέψεις επικεντρώθηκαν στο πώς θα αναδείξουμε όλες αυτές τις αντιφάσεις και τις δυναμικές, οι οποίες συνομιλούν και μας διαμορφώνουν ακόμα σήμερα. Χρειαζόμαστε και οι δύο καθαρές γραμμές και ανοιχτό ορίζοντα. Ο χρόνος μας περιορισμένος και το εγχείρημα εξαιρετικά πολύπλοκο. «Πάμε να το πάρουμε πάνω μας και ό,τι βγει»: αυτό ήταν το πρόσταγμα…
Αύγουστος 2024 –/ Η Έναρξη.
Δημήτρης Λιόλιος: Η διαδικασία της διασκευής ξεκίνησε με ανάλυση και έρευνα. Από την αρχή, ήταν σαφές ότι δεν θέλαμε να διατηρήσουμε τον παραδοσιακό χαρακτήρα, αλλά να επανατοποθετηθούμε στο σήμερα, απογυμνώνοντας το έργο από τα ιστορικά του χαρακτηριστικά, χωρίς να χάσουμε όμως το παραμικρό από τον πυρήνα του. Η κεντρική μας πρόθεση ήταν να μεταφέρουμε όλη την ιστορία σε ένα πλαίσιο παιχνιδιού, αξιοποιώντας τον πρόλογο ως κεντρικό άξονα της δραματουργίας και της σκηνοθεσίας. Όλα θα εναλλάσσονται συνεχώς. Τα χάπια μας.
Αναστασία Χατζάρα: Η μεγαλύτερη πρόκληση στην αρχή της διασκευής ήταν να καταλάβουμε πώς θα αναδείξουμε την ένταση και τη σύγκρουση του έργου με μια ματιά σύγχρονη. Δεν θέλαμε απλώς να φτιάξουμε μια κωμωδία, ή μια τραγωδία, αλλά να δημιουργήσουμε έναν διάλογο, έναν τόπο κοινό, σημερινό. Μια σύγχρονη οπτική, η οποία θα αναδεικνύει όλα αυτά τα κοινωνικά στερεότυπα τα οποία μας διαμορφώνουν και μας καθορίζουν. Η γυναίκα. Η πατριαρχία. Ο σεξισμός. Η σχέση με τον πατέρα. Η οικογένεια. Τα μάτια των τρίτων. Εμείς μέσα στις σχέσεις μας.
Σεπτέμβριος – Νοέμβριος 2024 –/ Σχηματισμός και Δομή
Αναστασία Χ.: Σε αυτό το στάδιο, το τοπίο είναι ακόμα θολό. Αλλά κάτι υπάρχει εδώ. Οι χαρακτήρες πρέπει να αλληλεπιδρούν με τέτοιον τρόπο που να ενσωματώνονται και να επαληθεύονται συνεχώς. Η αντίφαση και – το γέλιο που κρύβει πίσω του μια πιο σκοτεινή πραγματικότητα – αυτός ήταν ο βασικός άξονας εργασίας μας αυτή την περίοδο. Στρίγγλα. Ένα σύμβολο που μπορούμε να αναγνωρίσουμε στον καθένα και την καθεμία ξεχωριστά. Επιχειρούμε να φωτίσουμε το πώς η εξουσία εμπλέκεται με τα παιχνίδια ελέγχου και χειραγώγησης. Πόσους ρόλους παίζω;
Δημήτρης Λ.: Τώρα εστιάζουμε στην ανάπτυξη της σκηνικής δομής και στη διαμόρφωση των χαρακτήρων. Το έργο πλέον δεν έχει απλώς κωμικές στιγμές, αλλά διαθέτει και μια πυκνή δραματουργική δομή και εξέλιξη. Το κεφάλι μου θα εκραγεί. Η μετάβαση από τέσσερις ηθοποιούς σε δύο έχει ανεβάσει τον βαθμό δυσκολίας εξαιρετικά. Καλούμαστε να βρούμε λύσεις καθαρές, λύσεις με ακρίβεια. Ο γενικός άξονάς μας επεκτείνεται σε μια πιο γενική μάχη μεταξύ ελευθερίας και καταπίεσης, υποταγής και ελέγχου. Η παράσταση πλέον εξετάζει πώς οι σχέσεις σχηματίζουν την προσωπικότητα και την ταυτότητά μας. Δεν ξέρω πώς με λένε…
Δεκέμβριος 2024 – Ιανουάριος 2025 –/ Δοκιμές και Ολοκλήρωση.
Δημήτρης Λ.: Είναι επιτακτική, καθοριστική, η ανάγκη να κατανοήσουμε αν οι σκηνικές μεταφορές και γέφυρες που έχω σε τετράδια και μπλοκ εργασίας μπορούν να λειτουργήσουν στην πράξη. Η προσαρμογή μιας προηγούμενης σκηνογραφικής μελέτης παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον αλλά παραμένει ένα δύσκολο σταυρόλεξο. Όπως και τα κοστούμια μας. Όλα ενισχύουν την αίσθηση της πίεσης και της αβεβαιότητας. Απογυμνώσαμε την παράσταση από κάθε περιττό και παλεύουμε με την ανατροπή της ισχύος. Το γέλιο και η επιβολή, δύο έννοιες που συνυπάρχουν και αναστρέφονται συνεχώς. Πόσο ύπουλο εργαλείο τελικά μπορεί να είναι αυτό;
Αναστασία Χ.: Η πραγματική πρόκληση παραμένει στο να διατηρήσουμε την ένταση της σκηνής παρά την αφαιρετικότητα των μέσων. Η πολυπλοκότητα των χαρακτήρων και οι εντάσεις είναι το κλειδί για την ανάγνωση τους. Θέλουμε να αναδείξουμε την αντιφατικότητα του έργου και την αμφισημία των σχέσεων, ώστε κάποιος να μπορεί ακόμα και να αμφισβητήσει τα σκηνικά όρια. Ο Δημήτρης θέλει να πούμε την παράσταση «Φίμωση». Όχι.
Φεβρουάριος – Μάρτιος 2025 –/ Αντίκτυπος.
Δημήτρης Λ.: Σκηνή ΕΛΠΙΣ. Έχω βγάλει ρίζες στην οδό Φρυνίχου. Κάναμε και φωτογράφηση. Όχι, δεν κρυώσαμε. Το κέρατο μου, μέσα… Καθώς πλησιάζουμε στην πρεμιέρα, όλα έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί. Αν και παραμένουν σημαντικά αναπάντητα ερωτήματα, ειδικά με την τελευταία εικόνα της παράστασης. Όχι που δεν θα είχα… Το ζουμί. Το κουκούτσι, όπως λέει και η Αναστασία. Πήγαμε και στούντιο να γράψουμε τα πνευστά και τα έγχορδα, και όλα. Τα φώτα μας τα κρεμάσαμε. Ένας άλλος κόσμος, σε σύγχυση. Τα κοστούμια λειτουργούν. Οι καρέκλες στη θέση τους. Όχι, δεν παίζει άγχος. Πρέπει να κοιμηθώ. Βαγγέλη; Αλέγια; Γιώργο; Γιάννη;
Αναστασία Χ.: Ζωή; Μίμη; Κώστα; Δημήτρη; Όλα έτοιμα. Όλα στη θέση τους. Όλα εντάξει. Κάναμε πρεμιέρα. Όχι δεν έχω βγάλει έρπη από το άγχος μου. Δευτέρα και Τρίτη. Θέατρο ΕΛΕΡ – Ελένη Ερήμου. Εδώ θα είμαστε μέχρι και τις 8 του Απρίλη. Σας περιμένουμε να διασκεδάσουμε, να αναμετρηθούμε όλοι μαζί κι ο καθένας μόνος του με αυτό το παιχνίδι.
Πραγματικά συγκινητικό να βλέπεις πως όλα στο τέλος λειτουργούν.
Σας περιμένουμε,
Αναστασία,
Δημήτρης
