O φωτογράφος Robert McCabe στο Μουσείο Ακρόπολης για τη νέα έκθεση «Χαίρε Ξένε, στη χώρα των ονείρων»

«Δεν μπορώ να σας περιγράψω την τιμή που νιώθω σήμερα βλέποντας τις φωτογραφίες μου να εντίθενται στο μοναδικό αυτό χώρο, στο Μουσείο Ακρόπολης»

Ένα ταξίδι το 1954 με τον αδελφό του στην Ελλάδα θα σταθεί η καθοριστική στιγμή. Ο νεαρός τότε Robert βρέθηκε σε μια Ελλάδα που πάλευε να βρει τον βηματισμό της, μοχθούσε, αγωνιούσε για το μέλλον, ενώ ο τουρισμός, μόλις είχε γεννηθεί αναδεικνύοντας δειλά δειλά την προοπτική του. Κεραυνοβόλος έρωτας για την όμορφη αυτή γωνιά του πλανήτη, για τη χώρα που δεν τον γέννησε αλλά τον λάτρεψε. Και εκείνος την αποθέωσε. Δύο εβδομάδες στάση στα πλαίσια των καλοκαιρινών προγραμματισμένων διακοπών του, η αρχή του νήματος αυτή της διαδρομής που θα επισφραγίσει μια σχέση ζωής. 

Μια μικρή στάση προτού να γίνει σταθμός και μόνιμο λιμάνι για το Robert McCabe. Έκτοτε δεν σταμάτησε ποτέ να επιστρέφει στη χώρα μας και να την αποτυπώνει με τον φακό του προσφέροντάς μας σήμερα έναν ανεκτίμητο πολιτιστικό θησαυρό.

 

Ο Αγαμέμνων Ντάσης και η κόρη του Παναγούλα στο ξενοδοχείο Belle Hélène στις Μυκήνες, κάτω από τον στίχο της ομηρικής Οδύσσειας

 

Ο καπετάνιος Γιάννης «Τρικούλης» Καφιέρης (αριστερά) και ο Μανόλης «Καστοριάς», ημιονηλάτης από το Κοντοχώρι, ξεκουράζονται στο καφενείο στον Γιαλό, λιμάνι των Φηρών. Το «Αιγαίον» καθελκύστηκε το 1911 (το ίδιο έτος με τον «Τιτανικό»). Αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως κρουαζιερόπλοιο, αργότερα ως επιβατηγό πλοίο.

 

Αργά το απόγευμα στους Ωρεούς, στο βόρειο άκρο της Εύβοιας

 

Η σχέση του Robert McCabe με τη χώρα μας είναι δυνατή και βαθιά προσωπική:

«Δεν μπορώ να σας περιγράψω την τιμή που νιώθω σήμερα βλέποντας τις φωτογραφίες μου να εντίθενται στον μοναδικό αυτό χώρο, στο Μουσείο της Ακρόπολης», αναφέρει στην ομιλία του κατά τη συνέντευξη Τύπου για τη νέα έκθεση «Χαίρε Ξένε, στη Χώρα των Ονείρων» που εγκαινιάστηκε στο Μουσείο της Ακρόπολης παρουσία της Υπουργού Τουρισμού κυρίας Όλγας Κεφαλογιάννης και φυσικά του Γενικού Διευθυντή του Μουσείου, κυρίου Νίκου Σταμπολίδη.

Πρόκειται για μια μοναδική αναδρομή στην «ελληνική περίοδο» του McCabe, με περίπου 100 φωτογραφίες, που στοχεύουν στο να αναδειχθεί η αυθεντικότητα, ο πολιτισμός, η ιστορία, η ομορφιά και οι άνθρωποι στην καθημερινότητα της μεταπολεμικής Ελλάδας μέσα από τη ματιά του Αμερικανού καλλιτέχνη:

«Θυμάμαι ότι ένα από εκείνα που ήθελα να κάνω όταν έφθασα στην Αθήνα ήταν μια επίσκεψη στην Ακρόπολη. Ήξερα ότι για τους ντόπιους κάτι τέτοιο φάνταζε βαρετό και περίεργο. Μόλις έφθασα στον βράχο της, διαπίστωσα τις αμέτρητες δυνατότητες φωτογράφισης που είχα στα χέρια μου. Μπορεί κανείς να την απαθανατίσει με πολλαπλούς τρόπους ανάλογα με τη στιγμή, την ώρα και την εποχή που θα βρεθεί πάνω της».

Οι φωτογραφίες του McCabe μας υπενθυμίζουν την έννοια της φιλοξενίας, την αναπαράγουν νοσταλγικά στα μάτια μας ξεδιπλώνοντας στιγμές απλές, καθημερινές από προηγούμενες δεκαετίες. Toπία αλώβητα, αγνά, αυθεντικά, στέκουν και συνθέτουν ένα φιλόξενο σκηνικό στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων που σήμερα μοιάζουν ξεχασμένα και πολύ μακρινά.

 

Μαθητές ποζάρουν για φωτογραφία σε σχολείο στολισμένο με σημαίες στη Σέριφο

 

Πάτμος. Ναυπηγείο της Νετίας

 

Η ιδιοκτήτρια του μανάβικου στη Μύκονο διαπραγματεύεται με αγρότη που έχει φέρει με τον γάιδαρο τη σοδειά του στην αγορά

 

«Κάθε φωτογραφία φέρνει στον νου και μια ανάμνηση από μια Ελλάδα υπέροχη και φιλόξενη», μοιράζεται συγκινημένος ο Robert McCabe, ενθυμούμενος την πρώτη του επίσκεψη στο Σούνιο, όταν η ακτοφυλακή θα τους σταματήσει βρισκόμενη στα ίχνη ενός εγκληματία και κάποιος από την παρέα τον υπέδειξε λέγοντας «αυτός το έκανε», αλλά και στα Φηρά, στη Σαντορίνη το 1963, όταν την τελευταία ημέρα λίγο πριν την αναχώρησή τους, ζητούν τον λογαριασμό από την ταβέρνα που καθημερινά τρώγανε και ο ιδιοκτήτης, ο Λουκάς, ένας φτωχός και χαμογελαστός άνθρωπος θα τους κεράσει όλα όσα είχαν φάει τον τελευταίο καιρό λέγοντάς τους “souvenir”.

 

Γαλλίδα επισκέπτρια στην εκπληκτική παραλία Μαγγανάριτης Ίουμαζί με ένα κοπάδι

 

Η έκθεση ξεδιπλώνεται όπως ακριβώς η γαλάζια δαντελωτή ακτογραμμή της χώρας μας. Η περιδιάβαση ανάμεσα στις φωτογραφίες του Robert McCabe θυμίζει περιπλάνηση στα χωριά και στα γραφικά νησιά μας, για αυτό άλλωστε και η επιλογή του μπλε χρώματος στην έκθεση, παραπέμποντας στο απέραντο μπλε του ουρανού και της θάλασσας γύρω μας. Ο χώρος του Μουσείου φιλοξενεί τις εικόνες του McCabe ενώνοντας τους ανθρώπους που απεικονίζονται, τη ζωή και τις συνήθειες τους σε έναν φιλόξενο, όμορφο και γραφικό τόπο.

«Καθώς περπατάει κανείς στην ακτογραμμή της έκθεσης, οι ρόλοι θεατή και εικόνας μοιάζουν να εναλλάσσονται. Μια εναλλαγή που κάνει τον παρατηρητή και το αντικείμενο παρατήρησης να μοιάζουν με ένα. Η ένωση των ανθρώπων και του τοπίου των εικόνων σε μια ολοκληρωμένη εικόνα», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Μανώλης Σταυρακάκης, Αρχιτέκτονας της έκθεσης, Επίκουρος Καθ. Αρχιτεκτονικής Σχολής Μετσοβείου Πανεπιστημίου.

«Αν έπρεπε να βρω μια λέξη που να περικλείει το έργο του Robert McCabe αυτή θα ήταν η λέξη “συναρπαστικό”, αναφέρει ο Μίνως Μάτσας που έχει συνθέσει το soundtrack της έκθεσης αναφερόμενος και στη δική του πρώτη επαφή ως έφηβος με μια εικόνα του McCabe: «Θυμάμαι μια ασπρόμαυρη φωτογραφία με παιδιά αγκαλιασμένα να χορεύουν, μια φωτογραφία που σαν μαγνήτης με τράβηξε. Όταν τον γνώρισα πριν από μερικούς μνήμες η έκπληξή μου ήταν τεράστια. Οι εικόνες του χαρακτηρίζονται από μια δραματικότητα και μια δωρικότητα, στοιχεία που ενέπνευσαν τη μουσική μου σύνθεση για την έκθεση».

Από την πλευρά του, ο Γενικός Διευθυντής του Μουσείου Ακρόπολης, Καθηγητής Νικόλαος Χρ. Σταμπολίδης, αναφέρει χαρακτηριστικά: «Οι φωτογραφίες του Robert McCabe είναι η σύλληψη και η αποτύπωση της ουσίας, μαυρόασπρη ή έγχρωμη, ενός ερωτευμένου νεαρού που περαστικός για ταξίδια μακρινά ζωής και γνώσης αιχμαλωτίστηκε στη μαγεία της ‘Καλυψούς’, μιας χώρας που ονομάζεται Ελλάδα και που με τη σειρά του αιχμαλώτιζε κομμάτια από την ψυχή της, αρχαία και σύγχρονα».

 

Εργάτες παίρνουν νερό με κουβά από την αρχαία δεξαμενή δίπλα στον Παρθενώνα

 

Ο Άλαν Γουέις παρακολουθεί έναν από τους έμπειρους εργάτες, τον Δημήτρη Παπαδόπουλο, καθώς ανοίγει τάφρο στην πλαγιά δυτικά του σύγχρονου δρόμου, ανάμεσα στην Οικία των Ασπίδων και στην Οικία του Λαδέμπορου

 

Η είσοδος στην έκθεση «Χαίρε Ξένε Στη Χώρα των Ονείρων» είναι ελεύθερη για το κοινό. Απαραίτητη προϋπόθεση η έκδοση εισιτηρίου ελεύθερης εισόδου από τα ταμεία εισιτηρίων του Μουσείου.
Την έκθεση συνοδεύει δίγλωσση έκδοση (ελληνικά-αγγλικά) που θα διατίθεται σύντομα στο Πωλητήριο του Μουσείου.

 

Info έκθεσης

 Robert McCabe, Χαίρε Ξένε, στη χώρα των ονείρων | Αίθουσα Περιοδικών Εκθέσεων στο ισόγειο του Μουσείου Ακρόπολης

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Κάθε Σάββατο θα λαμβάνετε στο e-mail σας το newsletter του ελc με τις προτάσεις μας για την εβδομάδα!

Podpourri. Ιστορίες που ακούγονται

Ακολουθήστε το ελculture.gr στο Google News

το ελculture σας προσκαλεί σε εκδηλώσεις

ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.