Η Μέι και ο Έντι συναντιούνται ξανά σ’ ένα παλιό μοτέλ, χαμένο μέσα στην έρημο της Καλιφόρνιας. Ο χώρος, απομονωμένος και κλειστοφοβικός, γίνεται το πεδίο μιας ανελέητης αναμέτρησης, όπου η αγάπη μετατρέπεται σε εμμονή και η έλξη σε βία. Πάθος, ζήλια, πόθος και οργή εναλλάσσονται με καταιγιστικό ρυθμό, καθώς οι δυο τους παλεύουν να μείνουν μακριά ο ένας από τον άλλον, την ίδια στιγμή που ξέρουν πως δεν μπορούν να ζήσουν χωριστά.
Καθώς η νύχτα προχωρά, το παιχνίδι της έλξης και της απόρριψης αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο: η σχέση τους είναι δεμένη όχι μόνο με το πάθος αλλά και με ένα μυστικό που βαραίνει σαν κατάρα. Το παρελθόν τους, ενσαρκωμένο στη φιγούρα ενός ηλικιωμένου άνδρα, ξετυλίγεται σαν φάντασμα που δεν λέει να φύγει. Η παρουσία του φωτίζει την κρυμμένη αλήθεια και αποκαλύπτει το τραύμα που τους κρατά αλυσοδεμένους. Ένα τραύμα που γίνεται ταυτόχρονα δεσμός και καταστροφή.
Η σκηνοθέτιδα και συγγραφέας Έλενα Πέγκα καταπιάνεται με το έργο του Σαμ Σέπαρντ και συνδυάζει το μελό με τη φάρσα, τον ρεαλισμό με τον συμβολισμό, και σκηνοθετεί μία παράσταση που μιλά για τη βαριά κληρονομιά των οικογενειακών προτύπων, την καταστροφική δύναμη του πάθους και τον εγκλωβισμό των ανθρώπων στα μυστικά του παρελθόντος.
Η ασφυκτική ατμόσφαιρα του μοτέλ μετατρέπεται σε σκηνικό ψυχικής απογύμνωσης, όπου οι ήρωες παλεύουν ανάμεσα στην αγάπη και τη βία, την αλήθεια και το ψέμα, αναζητώντας μάταια μια λύτρωση που δεν έρχεται ποτέ.
Η Έλενα Πέγκα μοιράζεται το ημερολόγιο προβών για την παράσταση «Οι ερωτευμένοι» που παρουσιάζεται από τις 16 Οκτωβρίου στο BIOS:
ΜΑΡΤΗΣ 2025
Μου τηλεφωνεί η ηθοποιός Μελία Κράιλινγκ που είναι και αγαπημένη φίλη και μου λέει πως διάβασε το έργο του Sam Shepard “Fool for Love”, μου λέει πως έχει ενθουσιαστεί με το έργο, πως την συγκινεί ο ρόλος της Μέι, και με ρωτά αν θα ήθελα να το σκηνοθετήσω και να παίξει. Αμέσως της απαντώ «Ναι». Το έργο είναι συναρπαστικό, ο ρόλος της πηγαίνει. Σπούδασα στις ΗΠΑ και από νέα ήρθα σε επαφή με το αμερικάνικο θέατρο. Γνωρίζω πολύ καλά τα θεατρικά του Shepard. Μάλιστα, έχω δει παραστάσεις των περισσότερων έργων του. Μου άρεσαν γιατί δεν ήταν ηθογραφίες, αλλά είχαν την ιδιαίτερη ποιητική οπτική του συγγραφέα τους. Αποδίδουν εξαιρετικά τους σύνθετους και μοιραίους τρόπους που οι άνθρωποι έχουν να σχετίζονται μεταξύ τους, τους μοναδικούς δεσμούς που φτιάχνουν, δεσμούς ερωτικούς ή μέσα στην οικογένεια δεσμούς αίματος. Τον απασχολούν τα συναισθήματα που γεννά η επαφή με τους άλλους, που ποτέ δεν είναι μονοδιάστατα, αλλά και η επαφή με την φύση, πώς μας διαμορφώνει η μοναξιά, η απογοήτευση, η απώλεια. Πριν την πανδημία, είχα βάλει μπρος να σκηνοθετήσω ένα άλλο έργο του, το “The Curse of The Starving Class”. Μαζί με την Μελία ξεκινάμε τις συναντήσεις και τα τηλεφωνήματα με θέατρα και παραγωγούς.
ΙΟΥΛΗΣ 2025
Γίνεται η πρώτη ανάγνωση του έργου από τους ηθοποιούς στη νέα μετάφρασή του στα ελληνικά που έχει ετοιμάσει για το ανέβασμά μας ο Αντώνης Γαλέος. Μιλάμε για τα ερωτήματα που θέτει το έργο. Η Μέι και ο Έντυ βιώνουν έναν στοιχειωμένο έρωτα. Υπάρχει η παρουσία ενός ηλικιωμένου στη σκηνή που παρεμβαίνει. Υπάρχει η αναμονή και ο ερχομός ενός τρίτου προσώπου, του Μάρτιν, που παίζει καταλυτικό ρόλο. Ο Sam Shepard παρουσιάζει τον έρωτα σαν ένα συναίσθημα που καταλύει την λογική και οδηγεί τους εραστές σε μία συνθήκη ταραγμένη, αβίωτη. Τους απομονώνει από τον υπόλοιπο κόσμο, τους βγάζει έξω από την κοινωνία, ενώ ταυτόχρονα τους στερεί την σχέση που μπορεί να έχει ο κάθε ένας με τον εαυτό του. Οι ερωτευμένοι δεν είναι ποτέ μόνοι, είναι μαζί ανένταχτοι και μόνοι στον κόσμο. Στη δική μας ιστορία οι ερωτευμένοι είναι δεμένοι με ανομολόγητα οικογενειακά μυστικά που καθιστά την σχέση τους μοιραία.
ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ 2025
Είμαστε στο αγαπημένο Bios στην Πειραιώς σε πρωινές εντατικές πρόβες. Το σημείο είναι ήσυχο τα πρωινά. Περπατώ κάθε μέρα από το σπίτι μου, περνάω γκρουπ από τουρίστες στο Θησείο, παίρνω ήλιο και εικόνες. Συναντώ τους συνεργάτες μου και όλοι μπαίνουμε μέσα στο σκοτάδι του βιομηχανικού χώρου. Κάνουμε ζέσταμα και συγκεντρωνόμαστε. Η απόσταση ανάμεσα στη σκηνή και στους θεατές δεν είναι μεγάλη. Ο θεατρικός λόγος κάνει τα σώματα και τις φωνές των ηθοποιών να πάλλονται. Όταν γίνονται τα δραματικά ξεσπάσματα, ανεβαίνει η θερμοκρασία και οι παλμοί της καρδιάς επιταχύνονται. Έχω αποφασίσει στη σκηνοθεσία να μην χρησιμοποιήσω βίντεο, προβολές, τεχνολογία. Υπάρχει πολύ μουσική πρωτότυπη, και σε πολλές πρόβες έχουμε μαζί μας τον μουσικό μας, τον Φάνη Ζαχόπουλο, με την ηλεκτρική του κιθάρα που μας συνοδεύει. Και ενώ το έργο πατάει στον ρεαλισμό, η δίνη των συναισθημάτων είναι τέτοια που οι ήρωες δεν κάθονται ποτέ, είναι διαρκώς σε κίνηση, σε αδιάλειπτη ένταση. Στις τέσσερις το απόγευμα, στο κλείσιμο, έρχονται οι άλλοι συνεργάτες, η ενδυματολόγος, η σκηνογράφος, η υπεύθυνη παραγωγής. Ήρθε το κρεβάτι, το λάσο, τα παπούτσια, οι μπότες. Τα παπούτσια καθορίζουν το πώς περπατά ο κάθε ήρωας στη σκηνή, έχουν πολύ σημασία στο θέατρο. Ετοιμαζόμαστε.
