Η ομάδα Anima και η σκηνοθέτις Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη ανεβάζουν με έναν νέο, ανατρεπτικό τρόπο τον «Ριχάρδο III» του Σαίξπηρ. Η σύγχρονη «προοπτική» του κλασσικού θεάτρου που ενδιαφέρει την ομάδα και η λοξή ματιά, που αντιμετωπίζει τα κείμενα, ενισχύεται από την επίκαιρη διασκευή του Ανδρέα Φλουράκη.
H Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη μοιράζεται το Ημερολόγιο Προβών της παράστασης «Ριχάρδος ΙΙΙ» που παρουσιάζεται από τις 11 Μαΐου στο Σύγχρονο Θέατρο:
Οι πρώτες σκέψεις
Ο «Ριχάρδος III» υπήρξε ένα από τα αγαπημένα μου θεατρικά έργα, από τον καιρό ακόμα των σπουδών μου στην θεατρολογία. Όταν βρέθηκα στο Λονδίνο για μεταπτυχιακά, ένα από τα εργαστήρια υποκριτικής ήταν πάνω σε αυτό το έργο. Πάντοτε με συνάρπαζε ο τυχοδιωκτικός χαρακτήρας του Ριχάρδου και η έλλειψη πίστης του στο οτιδήποτε εκτός από τον εαυτό του και πως αυτός θα μπορούσε να αποδοθεί στη σκηνή.
Επίσης και οι υπόλοιποι χαρακτήρες του έργου σχηματίζουν ένα εξίσου σαθρό περίγυρο, που αποτελεί πρόκληση, στο πως μπορεί να παρουσιαστεί: Μια εύθραυστη νεαρή γυναίκα, που ο Ριχάρδος σκοτώνει τον άντρα της και τον πεθερό της και πείθεται μέσα σε μια διαλογική σκηνή να τον παντρευτεί. Ένας βασιλιάς που άγεται και φέρεται από διάφορες φήμες και ψιθύρους, φτάνοντας να δώσει εντολή να σκοτωθεί ο αδερφός του, επειδή το όνομά του αρχίζει από Κ. Μια βασίλισσα που χρησιμοποιεί κάθε μέσο ώστε να ελέγχει τα πάντα και τους πάντες. Δίπλα τους διάφοροι άλλοι αδίστακτοι χαρακτήρες, έτοιμοι να ‘λερώσουν’ τα χέρια τους με οποιαδήποτε αφορμή.
Κάπως έτσι σχηματοποιείται από τον Σαίξπηρ το περιβάλλον μέσα στο οποίο εξελίσσεται η μακιαβελική ιστορία του Ριχάρδου με κυρίαρχο φόντο, παιχνίδια εξουσίας και επιβολής.
Η πρόταση για επιχορήγηση
Καταθέτοντας στο Υπουργείο Πολιτισμού την πρόταση για επιχορήγηση, σκεφτόμουν έντονα μια πιθανή αναγωγή του Σαιξπηρικού κειμένου σε κάτι επίκαιρο και σημερινό. Απευθύνθηκα έτσι στον μόνιμο πια συνεργάτη μου, τον συγγραφέα Α.Φλουράκη, και αρχίσαμε να συζητάμε διάφορες πλευρές και εκδοχές του έργου, που πιθανόν θα θέλαμε να φωτίσουμε. Δεν ήταν ούτε μια απλή, ούτε μια ομαλή διαδικασία, που απέδωσε γρήγορα καρπούς. Αντιθέτως δοκιμάσαμε και πειραματιστήκαμε πάνω σε πολλές ιδέες, φτιάχνοντας κάθε φορά ένα νέο κείμενο, που στη συνέχεια πετούσαμε.
Η ελεύθερη διασκευή
Ώσπου προτάθηκε από τον Α.Φλουράκη, μια συγκεκριμένη ιστορία, η οποία θα αφορούσε τις πρόβες ενός θιάσου, που ανεβάζει Σαίξπηρ και θα εξελισσόταν παράλληλα με το κείμενο του Σαίξπηρ. Μία παράσταση δηλαδή μέσα στην παράσταση.
«Κατά τη διάρκεια των πρόβων για το ανέβασμα του σαιξπηρικού Ριχάρδου III, ένας σκηνοθέτης φέρεται αυταρχικά και παρενοχλεί τους ηθοποιούς του. Όσο οι πρόβες προχωρούν ο σκηνοθέτης, που έχει κρατήσει για τον εαυτό του και τον πρωταγωνιστικό ρόλο, γίνεται όλο και πιο πιεστικός, ειδικά απέναντι σε έναν νεαρό ηθοποιό, οδηγώντας τις πρόβες στα άκρα. Πολλά χρόνια μετά το ανέβασμα της παράστασης, ο ηθοποιός αποφασίζει να μοιραστεί την ιστορία του».
Πρόβες
Η συγκεκριμένη πρόταση δοκιμάστηκε πολύ προτού αποφασιστεί οριστικά να μετουσιωθεί σε θεατρικό κείμενο. Πρόκειται για μια σύγχρονη ανάγνωση ενός κλασικού κειμένου, η οποία φέρει στοιχεία της επικαιρότητας, με σκοπό να συνομιλήσει με ένα από τα πιο σοβαρά ζητήματα της εποχής: την ανεξέλεγκτη βία, που έχει επικρατήσει παντού και ασκείται κυρίως από ανθρώπους που κατέχουν ισχυρές θέσεις εξουσίας. Εμείς θα φωτίσουμε περισσότερο την άσκηση βίας στον εργασιακό χώρο, την επίδειξη εξουσίας του ισχυρού απέναντι στον αδύναμο καθώς και τον καθοριστικό ρόλο των ΜΜΕ στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης.
Ο θίασος
Έτσι ξεκινήσαμε να δουλεύουμε σε ένα καινούριο έργο, που απλώνεται σε διάφορα επίπεδα. Μπήκαμε σε μια όμορφη περιπέτεια με πολλές δυσκολίες αλλά και κίνητρα δημιουργίας με έναν υπέροχο θίασο, που πολύ γρήγορα έγινε ομάδα.
Δύο μέρες πριν την πρεμιέρα
Εργαζόμαστε με πολύ κέφι και έμπνευση και με τους υπόλοιπους συνεργάτες, ώστε σε λίγες μέρες να παρουσιάσουμε τη νέα μας δουλειά στο κοινό, ποντάροντας σε μια φρέσκια ανάγνωση του Σαίξπηρ αλλά και σε μια κινηματική παράλληλη δράση.
