Πρέπει και μπορώ
Κι ως τον ουρανό
Θα σ’ αναζητήσω Dragon Ball
Πρέπει και μπορώ
Ψάχνω και θα βρω
Στα δυο μου χέρια αύριο θα σας κρατώ
Στις κρυφές σπηλιές των χαμένων καιρών
Στα παλάτια των ουρανών θα ‘ρθω να σας βρω
[Στίχοι από την ελληνική μεταγλώττιση του τραγουδιού των τίτλων αρχής. Το τραγούδι ερμηνεύουν ο Πάνος Τσαπάρας και η Άννα Μερκούρη.]
Όταν τα παιδιά παίζουν και παριστάνουν πως έχουν υπερδυνάμεις, συνήθως τρία είναι τα πρώτα πράγματα που θα προσπαθήσουν να κάνουν: να ρίξουν ιστό όπως ο Spider-Man, να χρησιμοποιήσουν τη Δύναμη όπως ο Luke Skywalker ή να ενώσουν τα χέρια τους και να προσπαθήσουν να κάνουν το Kamehameha – τη χαρακτηριστική τεχνική του Σον Γκόκου από το Dragon Ball.
Το 2024 είναι σημαντική χρονιά για το Dragon Ball. Πρώτον και κυριότερο, κλείνει σαράντα χρόνια ύπαρξης, σαράντα χρόνια ασταμάτητης δράσης και πολύχρωμων χαρακτήρων. Δεύτερον, φέτος βγήκε το Dragon Ball DAIMA, η νέα σειρά κινουμένων σχεδίων, ενώ ταυτόχρονα στον χώρο των βιντεοπαιχνιδιών κυκλοφόρησε το DRAGON BALL: Sparking! ZERO, η συνέχεια του καλύτερου παιχνιδιού βασισμένο στη σειρά, του Dragon Ball Z: Budokai Tenkaichi 3.
Τρίτον και σημαντικότερο, την 1η Μαρτίου του 2024 πέθανε από οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα σε ηλικία 68 ετών ο δημιουργός του Dragon Ball, Ακίρα Τοριγιάμα, αφήνοντας πίσω μια τεράστια πολιτιστική κληρονομιά, πηγή έμπνευσης για καλλιτέχνες σε όλο τον πλανήτη, η οποία ξεπερνάει τα 24 δισεκατομμύρια δολάρια. Όταν ανακοινώθηκε ο θάνατος του Τοριγιάμα στις 8 Μαρτίου, επικράτησε παγκόσμια θλίψη, μια και για πολλούς ο κόσμος του Τοριγιάμα ήταν η πρώτη μας γνωριμία με τον κόσμο των anime και της ιαπωνικής κουλτούρας κινουμένων σχεδίων. Θυμάμαι να κοιτάω έξω από το παράθυρο όταν έμαθα τα δυσάρεστα και ο κόσμος να μου φαίνεται πως είχε χάσει λίγη από την αθωότητά του. Είναι τραγικό όταν πεθαίνει ένας αγαπημένος καλλιτέχνης, αλλά όταν αυτός ο αγαπημένος καλλιτέχνης έχει πλάσει την παιδική μας ηλικία, τότε είναι σαν να πεθαίνει ένα μέλος της οικογένειάς μας. Δεν είμαστε όμως εδώ για να θρηνήσουμε τον θάνατό του, αλλά για να γιορτάσουμε τη ζωή του και τον καταπληκτικό κόσμο που δημιούργησε.
Στης αλήθειας τα ποτάμια Dragon Ball
Στου μυστήριου τα πλοκάμια Dragon Ball
Ταξιδεύω και σας ψάχνω Dragon Ball
Στης αλήθειας τα ποτάμια Dragon Ball
Στου μυστήριου τα πλοκάμια Dragon Ball
Σας ζητώ Dragon Ball ψάχνω και θα σας βρω
Ο Ακίρα Τοριγιάμα, μεγάλος θαυμαστής του σινεμά του Χονγκ Κονγκ και ταινιών όπως το Enter the Dragon -με τον Μπρους Λι- και το Drunken Master -με τον Τζάκι Τσαν-, ήθελε να δημιουργήσει ένα manga (κόμικ) εμπνευσμένο από τις πολεμικές τέχνες. Αυτό τον οδήγησε να δημιουργήσει το Dragon Boy, μια πρώτη εκδοχή του Dragon Ball, ενώ αργότερα δανείστηκε στοιχεία από την κινεζική μυθολογία του Βασιλιά Πίθηκου (Ταξίδι στη Δύση) και τα πάντρεψε με την αγάπη του για τις πολεμικές τέχνες, για να φτάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα.
Τώρα, οι περισσότεροι γνωρίσαμε τη σειρά μέσω του σίκουελ, του Dragon Ball Z, οπότε έχοντας μεγαλώσει με τον Σον Γκόκου να φτάνει Super Sayan 3 και κάθε εβδομάδα να πολεμάει διαφορετικό εξωγήινο που θέλει να καταστρέψει τη Γη, είναι δύσκολο να θυμόμαστε πόσο πιο μικρής κλίμακας ήταν οι περιπέτειές του στην πρώτη σειρά. Όχι ότι δεν υπήρχαν εξωγήινοι, ρομπότ και μάγοι, αλλά η ιστορία του Dragon Ball θύμιζε πιο πολύ στο μυαλό μου το Χόμπιτ· μια φανταστική, διασκεδαστική περιπέτεια για παιδιά, γεμάτη χιούμορ, χωρίς όμως να λείπουν οι σοβαρές και συγκινητικές στιγμές, μα πάνω απ’ όλα αθώα.
Επίσης, οι ίδιες οι Dragon Balls φαίνεται να έπαιζαν πιο σημαντικό ρόλο στην πρώτη σειρά, όχι πως εξαφανίστηκαν στο σίκουελ, αλλά σιγά σιγά οι χαρακτήρες μας τις έβρισκαν όλο και πιο εύκολα καθώς η πλοκή εστίαζε σε άλλα σημεία της ιστορίας, οπότε και περιορίστηκαν και σε ένα μαγικό μαραφέτι που κάνει την πλοκή πιο εύκολη για τους πρωταγωνιστές. Οι Dragon Balls είναι επτά μαγικές σφαίρες που όποιος τις μαζέψει μπορεί να καλέσει έναν μαγικό δράκο που πραγματοποιεί ευχές. Οι ήρωες και οι κακοί της ιστορίας συχνά πάλευαν για το ποιος θα τις μαζέψει πρώτος, και φυσικά οι ήρωες κατέληγαν να αποτρέπουν τα σατανικά σχέδια των κακών. Αυτό, με το τέλος του Dragon Ball, άρχισε να παίρνει δευτερεύοντα ρόλο καθώς εξελισσόταν η πλοκή του Dragon Ball Z.
Πέρα από τις πολεμικές τέχνες και τα μαγικά κόλπα, αυτό που χαρακτηρίζει το όραμα του Ακίρα Τοριγιάμα είναι ο φανταστικός κόσμος του. Από τον τρόπο που ζωγραφίζει χαρακτήρες, οχήματα, σπίτια, κάθε σκίτσο του αμέσως μαρτυρά τον δημιουργό του. Ακόμα και όταν σχεδιάζει χαρακτήρες εκτός Dragon Ball, όπως στο Chrono Trigger και στο Dragon Quest, πάλι φαίνεται η χαρακτηριστική αισθητική του που τα κάνει να ξεχωρίζουν από τα υπόλοιπα.
Πάω, πάω, πάω, πάω κάνω φτερά
Γύρω απ’ τον πλανήτη γυρίζω τρελά
Έλα, έλα, έλα κι εσύ
Στα λιβάδια του αγνώστου που μας προκαλεί
Επιπλέον, δεν γίνεται να μιλήσουμε για Dragon Ball δίχως να αναφερθούμε στον πρωταγωνιστή της σειράς, τον Σον Γκόκου. Όπως είπαμε, η σειρά αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για χιλιάδες καλλιτέχνες παγκοσμίως, αλλά πιο συγκεκριμένα, όρισε και πάρα πολλές τάσεις που χρησιμοποιούνται στα shōnen manga (κόμιξ για αγόρια) ακόμα και σήμερα. Ένα απ’ αυτά είναι το κλισέ του αξιαγάπητου, αγαθού, καλόκαρδου, γκαφατζή πρωταγωνιστή, που συνάμα, όταν φτάσει ο κόμπος στο χτένι, είναι και τρομερός πολεμιστής που θυσιάζει τη ζωή του για τους φίλους του, αλλά η μεγαλύτερη αγάπη του είναι το φαγητό και μπορεί να τρώει στην καθισιά του τεράστιες ποσότητες. Αυτός, λοιπόν, είναι ο Σον Γκόκου, ο οποίος καθιέρωσε τι πρέπει να είναι ένας πρωταγωνιστής manga –αν και πλέον αυτό το κλισέ εμφανίζεται πιο σπάνια.
Το πιο έντονο χαρακτηριστικό του Σον Γκόκου είναι η αισιοδοξία του. Παρά τις αντιξοότητες, ποτέ δεν χάνει το κουράγιο του και πάντα συμπεριφέρεται ισάξια σε φίλους και αντιπάλους. Είναι μεγάλος υποστηρικτής του «ευ αγωνίζεσθαι» και –μετά το φαγητό– η μεγάλη του αγάπη είναι η γυμναστική, καθώς πάντα προετοιμάζεται για την επόμενη μάχη του, μιας και δεν του αρέσει να του χαρίζεται τίποτα. Λατρεύει μια καλή πρόκληση και να αντιμετωπίζει εχθρούς δυνατότερους από εκείνον, καθώς πάντα κυνηγάει να ξεπερνάει τα όριά του. Δείχνει οίκτο και θα σταματήσει τη μάχη αν χάσει το ενδιαφέρον του ή αν καταλάβει πως ο αντίπαλός του αρχίζει να τον φοβάται. Επίσης, ενδέχεται να είναι υπεύθυνος για χιλιάδες αγόρια που έχουν ξεκινήσει τη γυμναστική παγκοσμίως.
Ο καλύτερος τρόπος για να μυηθεί κάποιος στην ψύχωση των παιδιών με το Dragon Ball, είναι μέσω του trailer του βιντεοπαιχνιδιού Dragon Ball Z: Kakarot που κυκλοφόρησε το 2020. Το trailer αυτό κάλλιστα θα μπορούσε να είναι ένα μικρό ντοκιμαντέρ που απεικονίζει μια ολόκληρη εποχή, καθώς δεν ασχολείται τόσο με το βιντεοπαιχνίδι, αλλά σκιαγραφεί την πώρωση που υπήρχε τις εποχές που το Dragon Ball ήταν κάτι σχετικά καινούργιο ακόμα, και οι νέοι αναγνώστες-τηλεθεατές έπαιρναν τα γεγονότα και την πλοκή εκατό τοις εκατό σοβαρά. Ειδικά το σημείο στο trailer όπου το παιδί κοιτάει επίμονα τον εαυτό του στον καθρέπτη περικυκλωμένο από ατμούς και πιστεύει πως γίνεται δυνατότερο, φωτογραφίζει πολλών προσωπικές στιγμές στο μπάνιο.
Το προσωπικό μου αγαπημένο, είναι που προσπαθεί να κάνει Kamehameha με το νερό, καθώς εκεί έχω πλήρη ταύτιση. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες -όπως το ότι σκεφτόμασταν πως γινόμαστε Super Sayan καθήμενοι στη λεκάνη της τουαλέτας- μιας και δεν θέλω να εκθέσω κανέναν, αλλά όλοι ξέρετε ότι το κάνατε! Και φυσικά, δεν γίνεται να παραλείψουμε τις χιλιάδες ώρες συζητήσεων με φίλους για το ποιος είναι δυνατότερος, για το ποιες πιθανές μεταμορφώσεις θα πάρει ο Σον Γκόκου αργότερα, το ποιος κάνει ποιανού τη μούρη κρέας, και τι θα ευχόμασταν αν μαζεύαμε και τις επτά Dragon Ball.
Πρέπει και μπορώ
Κι ως τον ουρανό
Θα σ’ αναζητήσω Dragon Ball
Πρέπει και μπορώ
Ψάχνω και θα βρω
Στα δυο μου χέρια αύριο θα σας κρατώ
Στις κρυφές σπηλιές των χαμένων καιρών
Στα παλάτια των ουρανών θα ‘ρθω να σας βρω
Τέλος, αξίζει να αναφερθώ σύντομα στο Dragon Ball DAIMA, το τελευταίο δώρο του Ακίρα Τοριγιάμα από τον φανταστικό κόσμο του. Τη στιγμή που γράφω το άρθρο έχουν κυκλοφορήσει τρία επεισόδια, αλλά υπόσχεται τις ίδιες συναρπαστικές περιπέτειες που ο δημιουργός μας έχει συνηθίσει. Το πιο γλυκόπικρο στοιχείο είναι πως ο Σον Γκόκου, χάρη στη μαγεία των Dragon Balls, γίνεται ξανά παιδί (σε παρόμοια κατάσταση όπως και στο Dragon Ball GT) κι έτσι ο Τοριγιάμα μας αφήνει με τον χαρακτήρα όπως μας τον πρωτογνώρισε, γλυκό και ανέμελο· τον επέστρεψε στις ρίζες του για να τον επανασυστήσει σε μια νέα γενιά τηλεθεατών που θα προσπαθήσουν κι αυτοί με τη σειρά τους να κάνουν το Kamehameha όπως κι εμείς.
Ο Λευτέρης Αναγνωστόπουλος ασχολείται με τη συγγραφή και τη σκηνοθεσία. Από τις εκδόσεις Άνω Τελεία κυκλοφορεί το πρώτο του έργο, ένα δυστοπικό, νεο-νουάρ, μυθιστόρημα με τίτλο «Το Κόκκινο Δεξί Χέρι».
