Δήμητρα Κοκκώνη

Όταν ήταν μικρή ήθελε να γίνει ζωγράφος, κι έπειτα βιολονίστα: έκανε αρκετά χρόνια ζωγραφική και βιολί, και έξτρα πιάνο, χορωδίες κ.ο.κ. Σαν παιδί πέρασε πολύ χρόνο μέσα στο Ολύμπια και στο Ηρώδειο. Μετά πέρασε στο τμήμα Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας της ΑΣΟΕΕ, αλλά το ταλέντο που αναδείχθηκε περισσότερο ήταν να γράφει τις εργασίες των συμφοιτητών της. Κάπου εκεί κατάλαβε ότι δεν της πάει να είναι εντρεπρενέρ. Παράλληλα, συνειδητοποίησε πως έχει δύο χαρές σε αυτήν τη ζωή: αυτό που κάνει να είναι δημιουργικό και όμορφο. Ασχολήθηκε με το κόσμημα, την κεραμική, το βελονάκι και τη φωτογραφία - αν και σε κανένα από αυτά δεν έχει διαπρέψει ακόμη. Από την ΑΣΟΕΕ έχει κρατήσει το να πουλάει παραμύθι, που το χρειαζόμαστε όλοι μας, και από το ελc κρατάει ότι βρήκε έναν χώρο που τη συνδέει ξανά με την τέχνη και με την παιδική χαρά της δημιουργίας, αλλά και που αυτά που γράφει έχουν πλέον τη δική της υπογραφή.