Από τις 23 έως τις 29 Σεπτεμβρίου το Animasyros 2024 έχει ετοιμάσει για να μοιραστεί μαζί μας ένα δυνατό πρόγραμμα. 261 ταινίες από 50 διαφορετικές χώρες, 8 διαγωνιστικά τμήματα, εκπαιδευτικά εργαστήρια, διάφορες παράλληλες δράσεις, διεθνείς και Έλληνες καλεσμένους, την Αγορά και το ειδικό αφιέρωμα «Αφρική: Μια ήπειρος κινουμένων σχεδίων».
Το Animasyros μας τα έχει ετοιμάσει όλα αυτά και το Animasyros είναι η ομάδα του. Ξέρετε, τις σέβομαι πολύ τις ομάδες διότι όταν λειτουργούν με κοινό στόχο κι όχι με το «εγώ» κάνουν θαύματα. Ένα τέτοιο μικρό θαύμα συνετέλεσε αυτή η ομάδα του Animasyros βάζοντας τη Σύρο να φιλοξενεί το μεγαλύτερο διεθνές φεστιβάλ κινουμένων σχεδίων της Ελλάδας και να είναι μάλιστα κι ένα από τα 20 κορυφαία του είδους στην Ευρώπη, δεν το λες και λίγο. Από τη δεμένη ομάδα που γνώρισα πέρσι ζήτησα φέτος που το φεστιβάλ τους γίνεται 17 ετών να μοιραστούν μαζί μας μια ανάμνηση και μια φωτογραφία τους. Την ανάμνηση τη ζήτησα για να νιώσουμε κι εμείς λίγο τη μαγεία τού να μετέχεις σε κάτι τόσο ωραίο και τη φωτογραφία για να δούμε όλοι μας και τους αθέατους πρωταγωνιστές.
Αλέξανδρος Πετράκης – Φωτογράφος
Με αφορμή την ερώτηση για μια αλησμόνητη στιγμή του φεστιβάλ, αναζήτησα μια φωτογραφία, ιδιαίτερη για μένα. Δεν έχω πολλές καθώς είμαι εκείνος που αποτυπώνει τον χρόνο στα πρόσωπα του φεστιβάλ Animasyros. Δεν ήταν καθόλου εύκολο να ξεχωρίσω κάποια στιγμή ως μοναδική αφού κάθε ημέρα είναι ιδιαίτερη. Γι’ αυτό σκέφτηκα να ενώσω όλες τις ημέρες των προηγούμενων Φεστιβάλ σε ένα νοητό «κινούμενο» φωτογραφικό κολάζ. Ένα stop motion αναμνήσεων (τεχνική του animation). Μια σύνθεση προσώπων, όλων αυτών που μέσα στον χρόνο αποτελούν την ψυχή του Φεστιβάλ. Συντελεστές, παραγωγοί, animators, δημοσιογράφοι, εθελοντές κλπ., που επί χρόνια φιλοξενούνται στο Φεστιβάλ, δημιουργούν ένα τέλειο timelapse και αφηγούνται την ιστορία ενός event που έχω ζήσει από τα πρώτα του βήματα.
Γιάννης Λώλης – Συντονιστής Αγοράς
Το Animasyros μου έχει χαρίσει πολλές όμορφες, συγκινητικές και αστείες στιγμές ως συμμετέχων καλλιτέχνης, ως επισκέπτης και τα τελευταία τέσσερα χρόνια ως συνεργάτης της Αγοράς. Η Αίθουσα Ρίτσου του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Ερμούπολης γίνεται σπίτι μας για τέσσερις μέρες όπου φιλοξενούμε μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της ελληνικής και διεθνούς κοινότητας του ανιμέισον. Στήνουμε ένα ιδιότυπο στούντιο και μαγνητοσκοπούμε ή και αναμεταδίδουμε συζητήσεις, παρουσιάσεις, μάστερκλας μέσα σε μια πανέμορφη αίθουσα αλλά και μία αίθουσα δίχως τις εγκαταστάσεις για να αντιμετωπίσει τις ιδιαίτερες και απρόσμενες κλιματολογικές συνθήκες ενός κυκλαδίτικου νησιού. Μέσα στην Αίθουσα Ρίτσου έχουν ιδρώσει αρκετοί υποψήφιοι και νικητές βραβείων Oscar, BAFTA, Crystal, Cesare… Οπότε όταν πέρσι μου δόθηκε η ευκαιρία να συντονίσω δραστηριότητα της Αγοράς στον προαύλιο χώρο του Θεάτρου Απόλλων έδραξα την ευκαιρία. Κάπως έτσι βρέθηκα να βαράω ένα κουδούνι στην καλύτερη σαν άλλος δάσκαλος στο προαύλιο σχολείου τη δεκαετία του ’80 και στη χειρότερη σαν αγελαδάρης που προτρέπει το κοπάδι του στη στάνη. Έτσι κάπως διαδραματίστηκε η πρώτη έκδοση του Animation Speed Dating που δίνει τη δυνατότητα σε Έλληνες δημιουργούς να συναντήσουν διεθνείς παραγωγούς και σκηνοθέτες. Πέρσι μεγαλύτερος μου φαν ήταν ο John Musker, σκηνοθέτης της Disney και δημιουργός του Ηρακλή, του Αλαντίν και της Μοάνα.
Μαρία Ανεστοπούλου – Καλλιτεχνική Διευθύντρια Animasyros
Υπάρχουν περισσότερες από 17 στιγμές, αμέτρητες είναι αυτές που είναι αλησμόνητες. Πώς αλλιώς; Πώς αλλιώς θα βρισκόμασταν εδώ στη 17η διοργάνωση εάν λησμονούμε :-). Υπάρχουν πολλές σημαντικές καλλιτεχνικές στιγμές που ζήσαμε στο ΑΝΙΜΑSYROS 17 χρόνια, την προβολή της ταινίας Coraline παρουσία συντελεστών από το studio Laika, την πρώτη προβολή του Animapride που καταχειροκροτήθηκε 10 χρόνια πριν, διεθνή βραβεία σε ελληνικές ταινίες για πρώτη φορά ήδη από το 2011, σπουδαία θεματικά αφιερώματα στην Ελευθερία, στην ποίηση, στον χορό. Το ANIMASYROS το επισκέφθηκαν πολλοί και σημαντικοί καλεσμένοι από κάθε γωνιά της γης που μοιράστηκαν μαζί μας την αγάπη τους για το ανιμέισον και τις χορευτικές τους ικανότητες. Πώς αλλιώς όμως θα βρισκόμασταν εδώ εάν δεν ήταν η ομάδα! Έτσι, οι σημαντικότερες στιγμές του ANIMASYROS που δεν χάνονται ποτέ στη λήθη είναι οι στιγμές του μαζί. Μαζί στην ένταση του να προετοιμαστεί, μαζί στην ένταση του να γίνει, μαζί στη χαρά της κάθε μέρας, μαζί στον αποχαιρετισμό στο πλοίο. Εγώ αυτό κρατώ και με αυτό προχωρώ στο 2025. Καλό Φεστιβάλ!
Δήμητρα Γεωργοπούλου – Συντονίστρια Ελληνικού Προγράμματος
Μία στιγμή που ελπίζω να μην σβηστεί από τη μνήμη μου συνέβη το πρωί της Παρασκευής, 28 Σεπτεμβρίου 2023. Η ακριβής ώρα μου διαφεύγει, όμως αυτό που θυμάμαι έντονα ήταν η αγωνία με την οποία έτρεχα να βρω την Όλγα στα θεωρεία του Θεάτρου Απόλλων. Προετοιμαζόμασταν για την παρθενική παρουσίαση των Greek Animation Talks εκείνο το μεσημέρι, κι ήθελα να της ζητήσω, γι’ ακόμα μία φορά, μία μεγάλη χάρη.
Μπαίνοντας φουριόζα στο δωμάτιο του προτζέκτορα, σάστισα όταν άκουσα έντονα παιδικά γέλια να γεμίζουν την αίθουσα. Στη σκηνή, είδα δύο συμπαθέστατους κυρίους με καπέλο και χρωματιστά πουκάμισα. Στο background έγραφε “Hercules”. Ήταν ο John Musker κι ο Ron Clements, οι θρυλικοί animators της Disney που εκείνη την ώρα με πολύ χιούμορ και ταπεινότητα περιέγραφαν πώς δημιούργησαν μία σκηνή από την ταινία.
Μέσα σε τρία δευτερόλεπτα το άγχος μετατράπηκε σε συγκίνηση και το βάρος στην πλάτη μου σαν να έβγαλε φτερά, μαζί με τον Πήγασο του Ηρακλή. Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα τη δύναμη του animation. Ένα ταξίδι αυθεντικό κι αφιλτράριστο, προς άλλους τόπους κι άλλους χρόνους, τόσο εκεί έξω όσο -και κυρίως- μέσα μας. Ένα ταξίδι που όλοι μπορούμε να κάνουμε.
Nancy Denney-Phelps – Σύμβουλος Διεθνούς Προγράμματος
Κάθε χρόνο στο ANIMASYROS έχω την τιμή να συνομιλώ με έναν ειδικό καλεσμένο στη σκηνή της Αγοράς. Προσπαθώ να το κάνω να μοιάζει σαν να κάνουμε μια συζήτηση σε ένα σαλόνι και όχι να διεξάγουμε μια στεγνή συνέντευξη. Το 2021 είχα διασκεδάσει πολύ στη σκηνή με τη σπουδαία Βρετανίδα animator Joanna Quinn. Είμαστε φίλες από παλιά και γελάσαμε πολύ, μάλιστα μου είπε κάποιες ιστορίες που δεν είχα ξανακούσει και το κοινό φάνηκε να το απολαμβάνει όσο και εγώ. Έχω ένα τόσο ζεστό συναίσθημα στην καρδιά μου για τους ANIMASYROS. Από τη στιγμή που επιβιβάζομαι στο πλοίο για να πάω στο νησί αρχίζει ένα είδος μαγείας. Αισθάνομαι μεγάλο προνόμιο το να είμαι μέλος μιας τόσο υπέροχης ομάδας που αισθάνομαι περισσότερο σαν οικογένεια παρά σαν συνάδελφους.
Ελένη Μιχαλάκη – Υπεύθυνη επικοινωνίας & γραφείου Τύπου
Πέρυσι, στην τελετή λήξης του Φεστιβάλ, ένα μικρό αγόρι – κάπου 6 με 7 χρονών πρέπει να ήταν – έκατσε κοντά μου στην πλατεία του Απόλλωνα. Είχε φορέσει τα καλά του, ήταν χτενισμένος με προσοχή, τεντωνόταν όσο περισσότερο μπορούσε πάνω στο κάθισμα για να βλέπει την οθόνη και γεμάτος αγωνία κρατούσε σφιχτά το χέρι της μαμάς του που καθόταν δίπλα του. Περίμενε πώς και πώς να παίξει η ταινία που είχε φτιάξει μαζί με άλλα παιδιά σε ένα εκπαιδευτικό εργαστήριο της περσινής διοργάνωσης. Κάθε φορά που ξεκινούσε μία άλλη ταινία και όχι η δική του – η δική του, αν θυμάμαι καλά, έπαιξε τελευταία – μία μικρούλα απογοήτευση σχηματιζόταν στο πρόσωπό του… Όταν όμως έφτασε η μεγάλη στιγμή, αυτή για την οποία βρισκόταν εκεί τόση ώρα με τα καλά του, τόση ώρα τεντωμένος στο κάθισμα, το αγόρι τεντώθηκε ακόμα περισσότερο, φούσκωσε από περηφάνια, έλαμψαν τα ματάκια του και είπε δυνατά στη μαμά του «Να’ τη, αυτή είναι! Αρχίζει!». Κι εγώ εκείνη την ώρα είπα από μέσα μου «Να’ τος, αυτός είναι! Αυτός είναι ο λόγος που είμαστε εδώ!». Το όνομα του μικρού μου αυτού φίλου δεν το έμαθα ποτέ, το λαμπερό του όμως βλέμμα δεν θα το ξεχάσω. Κι αν τον πετύχω φέτος πάλι στην τελετή, θα φροντίσω να βρω μία θεσούλα να χωθώ κάπου δίπλα του…
Μαρινέτα Μακ Κρητικού – Συντονίστρια της Αγοράς
Για μένα δεν ξεχνιέται ποτέ το 2013 – στην 6η έκδοση του Animasyros όταν το πρώτο bébé της ομάδας, η κόρη μου Ορσαλία ξεκίνησε τη δράση της, αφού ο Πρόεδρος μας Βασίλης Καραμητσάνης την όρισε Αντιπρόεδρο και της έδωσε τον λόγο.
Από τότε, υπό τη σκιά της Αντιπροέδρου, η ανάγκη για τη δημιουργία μιας Αγοράς που θα επικεντρώνεται στην ευαισθητοποίηση και στην προώθηση μέσα από συνέργειες, της τέχνης του animation για τις μελλοντικές γενιές της χώρας μας, έγινε στόχος. Σήμερα 10 χρόνια μετά γιορτάζουμε την επέτειο της Αγοράς στο πλαίσιο της 17ης έκδοσης του Animasyros Festival.
Βασίλης Κ. Καραμητσάνης – Πρόεδρος Animasyros
Πριν από 8 χρόνια, το 2016, μία από τις ωφελούμενες των εργαστηρίων που κάνουμε για άτομα με αναπηρίες, η Μαρία, μια γυναίκα 40 ετών περίπου τότε, με σύνδρομο νοητικής υστέρησης, αυτισμό και προβλήματα στον λόγο, μου είπε «Ρε Βασίλη έκανες κάτι πάρα πολύ σημαντικό για μένα. Ανέβηκα στη σκηνή και με χειροκρότησε όλο το θέατρο!». Οι άνθρωποι αυτοί αξίζουν ένα χειροκρότημα, όπως αξίζει κάθε άνθρωπος, και αυτό ακριβώς πρέπει να κάνει ένα φεστιβάλ, να δίνει βήμα και χώρο, να είναι ανοιχτό σε όλους. Αυτή είναι μία από τις πιο συγκινητικές στιγμές που έζησα ποτέ στο ANIMASYROS και η Μαρία Σκαζή είναι ένας άνθρωπος που με έχει πραγματικά στιγματίσει.
Νίκος Δαλέζιος – Social media manager
Το 2023 ήταν η πρώτη μου χρονιά στο ANIMASYROS και ομολογώ πως ήταν μια απίστευτη εμπειρία. Μέσα σε λίγες μέρες είδα πολλά και διαφορετικά πράγματα, γνώρισα κόσμο και δημιούργησα σημαντικές προσωπικές σχέσεις. Οι αξέχαστες στιγμές ήταν πολλές, αφορούν όμως κυρίως περιστατικά που δεν μπορώ να μοιραστώ. Κάθε μέρα ήταν και μία ξεχωριστή περιπέτεια με δεκάδες στιγμές. Γέλιο, ένταση, γνώση, συγκίνηση, κούραση, κομμάτια ενός μοναδικού παζλ.
Θα σταθώ όμως σε μία ανάμνηση και αφορά κάποια εργαστήρια του ANIMASYROS. Αυτό που δε θα ξεχάσω, λοιπόν, είναι η συναναστροφή μου με τους «βετεράνους» στο ΚΑΠΗ Ερμούπολης και τα άτομα ΑΜΕΑ στο ΚΔΑΠ Ερμούπολης. Αυτοί οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να πουν ή να κάνουν κάτι, σου φτάνει μόνο να βρίσκεσαι κοντά τους και να τους παρατηρείς. Αποκομίζεις πολλά και «γεμίζεις» ψυχικά. Ραντεβού, λοιπόν, ξανά στη Σύρο να δημιουργήσουμε νέες αναμνήσεις.
Στέφανος Κόλλιας – Συντονιστής Προγράμματος Animasyros
Ένα φεστιβάλ κινηματογράφου προσφέρει πάντα απίστευτες εμπειρίες, πόσο μάλλον ένα φεστιβάλ animation. Από τη στιγμή που μπήκα στην ομάδα του Animasyros το 2019, η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη, γεμάτη ενθουσιασμό.
Το καλύτερο κομμάτι για μένα προσωπικά ήταν ότι μπόρεσα να παρακολουθήσω ταινίες στις οποίες κανονικά δεν θα είχα πρόσβαση – ανεξάρτητες ταινίες, διεθνείς ιστορίες, ακόμα και πειραματικά έργα που πραγματικά μου άνοιξαν το μυαλό σε νέους τρόπους αφήγησης. Η γνωριμία με σκηνοθέτες και δημιουργούς, όταν τους ακούς να μιλούν για τη δημιουργική διαδικασία και τις προκλήσεις που αντιμετώπισαν. Να βρίσκομαι στον ίδιο χώρο με τους ανθρώπους πίσω από την ταινία κάνει την εμπειρία να μοιάζει πιο προσωπική.
Φυσικά δεν λείπει και η τριβή με άλλους λάτρεις του animation. Οι συζητήσεις μεταξύ των προβολών, η ανταλλαγή απόψεων. Πάνω από όλα όμως είναι η ομάδα του φεστιβάλ και οι φιλίες που δημιουργούνται, οι πλάκες μεταξύ του φόρτου εργασίας, οι λίγες ώρες ξεκούρασης που περνάνε με άφθονο γέλιο. Για αυτό κρατάω και θα θυμάμαι πάντα την πρώτη μου χρονιά στο φεστιβάλ το 2019. Ήταν όλα τόσο νέα και οι φιλίες που δημιουργήθηκαν κρατάνε μέχρι σήμερα. Ραντεβού στη Σύρο!
Άννα Κουρελά & Γιώργος Γκάβαλος – Διευθύντρια Παραγωγής & Σκηνοθέτης Video
Ως δημιουργοί του making of video του φεστιβάλ υποχρέωσή μας, όπως θα αντιλαμβάνεστε, είναι να βρισκόμαστε παντού!… με μια κάμερα στο χέρι να καταγράφουμε ατάκες και στιγμές. Στιγμές από ό,τι συμβαίνει, εικόνες, χρώματα, υπέροχα πρόσωπα, απίστευτα θετική ενέργεια, χειροκροτήματα, χαμόγελα, animation και δημιουργικότητα που ξεχειλίζει! Το έργο μας είναι απαιτητικό και ταυτόχρονα άκρως δημιουργικό. Ωστόσο παρόλη την πίεση και την κούραση, κάθε φορά που το φεστιβάλ τελειώνει κάπως νοιώθουμε ένα «άδειασμα».
H ιστορία όμως για μας δεν τελειώνει εδώ. Επιστρέφοντας στην Αθήνα, ξαναζούμε τις στιγμές του φεστιβάλ στο …μοντάζ! Ιδιαίτερα τη μέρα που γίνεται η παρουσίαση του πρώτου draft cut του making of video στην ομάδα του φεστιβάλ είναι η καλύτερη στιγμή! Ξαναθυμόμαστε στιγμές, γελάμε, σχολιάζουμε τα παρασκήνια, συγκινούμαστε. Το “THE END” στην οθόνη μας αφήνει με την προσμονή της στιγμής που θα ξαναμπούμε και του χρόνου στο πλοίο για το Animasyros.
Αυτά ήτανε κάποια μέλη της ομάδας του Animasyros που όπως ορθά ειπώθηκε από τη Nancy Denny Phelps σε κάνουν με τον τρόπο τους να νιώθεις μέρος μιας οικογένειας. Θα τους ευχαριστήσω για τις αναμνήσεις που μοιραστήκανε μαζί μας από κοντά. Σε λίγες μέρες που θα βρεθώ στη Σύρο για να παρακολουθήσω ταινίες κινουμένων σχεδίων, ν’ ακούσω ομιλίες στην Αγορά, να συμμετέχω και σε κάνα εκπαιδευτικό σεμινάριο άμα προκάμω. Η Σύρα είναι όμορφη αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο μα γίνεται γοητευτική κει κατά το αποκαλόκαιρο, την περίοδο που το Animasyros πατάει τον διακόπτη του ΟΝ, οι κινηματογραφικοί προβολείς ανάβουν και οι θεατές βουτάνε στα νερά του κινούμενου σχεδίου. Άμα μπορείτε βουτήξτε και ‘σεις, γιατί στο κινούμενο σχέδιο δεν ισχύει το «όχι στα βαθιά παιδί μου θα πνιγείς», μα το «όσο πιο βαθιά τόσο πιο πολλά θα μάθεις και συναισθήματα θα νιώσεις». Τέχνη γαρ παιδί μου.
