Το 6ο SFF-Rated Athens στο elculture.gr

"Υπάρχουν άνθρωποι που τους αρέσει η επιστημονική φαντασία αλλά δεν το ξέρουν!"

Ολοκληρώθηκε την Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011 το 6ο SFF-rated Athens που διεξήχθη στον κινηματογράφο ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ FILMCENTER το διάστημα 10-16 Μαρτίου 2011. Το Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Επιστημονικής Φαντασίας & Φανταστικού της Αθήνας που διοργανώνεται από την Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας (ΑΛΕΦ) πέτυχε στην 6η διοργάνωσή του την πιο εντυπωσιακή μαζική συμμετοχή κοινού της μέχρι τώρα πορείας του. Μετά τη λήξη του Φεστιβάλ συναντήσαμε τους κ.κ. Μαστοράκη Άγγελο, Πρόεδρο της ΑΛΕΦ και Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Φεστιβάλ, Παπαδόπουλο Αλέκο, μέλος της ΑΛΕΦ και Διευθυντή του Φεστιβάλ και Φώτο Παναγιώτη, ιδιοκτήτη του Creative hot shop Black Mamba.

Φέτος διοργανώσατε το 6ο Διεθνές Φεστιβάλ Επιστημονικής Φαντασίας και Φανταστικού. Σε τι διαφέρει αυτή η διοργάνωση από τις προηγούμενες;

Α.Μ.: Φέτος αποφασίσαμε να διαφοροποιηθούμε σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές και να «ανοίξουμε» το φεστιβάλ, να το επικοινωνήσουμε σε ένα ευρύτερο κοινό, με τη βοήθεια επαγγελματιών όπως της Συμβούλου Επικοινωνίας Πέννυς Βλάχου και του Παναγιώτη Φώτου, οι οποίοι έκαναν εξαιρετική δουλειά.  Γνωρίζαμε ότι οι ταινίες που είχαμε συγκεντρώσει αποτελούσαν ένα πολύ καλό υλικό στα χέρια μας, θέλαμε να το επικοινωνήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο και πιστεύουμε ότι το καταφέραμε.  

Στο φεστιβάλ προβάλλονται κατά κύριο λόγο μικρού μήκους ταινίες και λιγότερες μεγάλου μήκους. Με ποια κριτήρια επιλέγετε τις ταινίες που θα προβληθούν στο φεστιβάλ; 

Α.Μ.: Προβάλουμε περισσότερες μικρού μήκους ταινίες γιατί έτσι ξεκίνησε το φεστιβάλ και θέλουμε να κρατήσουμε τον χαρακτήρα του. Οι μικρού μήκους βασίζονται σε μια ιδέα όπως ακριβώς συμβαίνει και με την επιστημονική φαντασία, το φανταστικό και τη λογοτεχνία του φανταστικού όπου δεν υπάρχουν ήρωες αλλά η ιδέα του βρικόλακα, η ιδέα του ταξιδιού στο χρόνο, κλπ. Επιλέξαμε λοιπόν να ασχοληθούμε με τις μικρού μήκους, οι οποίες είναι πάρα πολλές και δυσκολεύονται σε όλο τον κόσμο να βρουν φορείς να τις προβάλουν. Σχετικά τώρα με τα κριτήρια επιλογής των ταινιών, υπάρχουν ορισμένα τεχνικά standards τα οποία πρέπει να καλύπτουν οι ταινίες και από κει και πέρα βασικό κριτήριο αποτελεί το περιεχόμενο. Όπως ανέφερα, οι μικρού μήκους ταινίες τις περισσότερες φορές είναι χτισμένες πάνω σε μία μόνο ιδέα, σε ένα εύρημα το οποίο πολλές φορές εκτελείται και άψογα. Γι’ αυτό το λόγο δώσαμε για πρώτη φορά φέτος και βραβείο στην καλύτερη σεναριακή ιδέα. 

Από τη χώρα μας υπάρχει παραγωγή ταινιών επιστημονικής φαντασίας μικρού μήκους;

Α.Μ.: Βεβαίως και υπάρχει. Φέτος είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε μια ομάδα νέων κινηματογραφιστών που λέγεται “Chain free”. Μάλιστα ο ένας από αυτούς πήρε και βραβείο με μια εξαιρετική ταινία με τίτλο “Dead on time”.  Πρέπει να σημειώσουμε ότι φέτος οι ελληνικές συμμετοχές έφτασαν τις ισπανικές, οι οποίες μέχρι τώρα υπερτερούσαν καθώς η Ισπανία έχει παράδοση στο φανταστικό και διοργανώνει πολύ μεγάλα φεστιβάλ φανταστικού κινηματογράφου, δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι τα δύο τελευταία μας βραβεία ήταν ισπανικά. Φέτος είχαμε επίσης συμμετοχές από Νότιο Αμερική, συγκεκριμένα από την Κόστα – Ρίκα και την Ουρουγουάη, χώρες που δεν είχαμε μέχρι στιγμής. 

Πείτε μας μερικά πράγματα για την Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας (ΑΛΕΦ).

Α.Μ. : Πριν 13 χρόνια μαζευτήκαμε καμιά εικοσαριά άτομα και αποφασίσαμε να κάνουμε την τρίτη προσπάθεια που έχει γίνει από τη δεκαετία του ’50 για να φτιάξουμε ένα σύλλογο, μια λέσχη για να προάγουμε το είδος. Είμαστε ο μακροβιότερος σύλλογος αυτού του τύπου στην Ελλάδα, με αρκετά μέλη που μας υποστηρίζουν. Υπάρχει ένας σταθερός πυρήνας υποστηρικτών και εθελοντών χωρίς τους οποίους θα ήταν αδύνατον να γίνει το φεστιβάλ. Επί εννέα μήνες το χρόνο συναντιόμαστε κάθε 15 μέρες και κάνουμε προβολές ταινιών, αναγνώσεις διηγημάτων και εκτός από το φεστιβάλ υπάρχει το λογοτεχνικό εργαστήριο στο οποίο οι συγγραφείς του είδους μαζεύονται και προσπαθούν να βοηθήσουν ο ένας τον άλλο στην τέχνη τους. 

Στη χώρα μας δεν είναι τόσο διαδεδομένη η επιστημονική φαντασία, πώς το εξηγείτε αυτό;

Α.Μ.: Ξέρετε υπάρχουν άνθρωποι που τους αρέσει η επιστημονική φαντασία αλλά δεν το ξέρουν! Υπάρχουν πολλές ταινίες που όλοι έχουμε δει και αγαπάμε και δεν ξέρουμε ότι ανήκουν σ’ αυτό το είδος. Ίσως φταίγαμε λίγο κι εμείς, μας άρεσε να είμαστε στο γκέτο. Από την άλλη μεριά η επιστημονική φαντασία ήταν πάντοτε παρεξηγημένη κι επειδή συνδέθηκε στην Ελλάδα με άλλα θέματα όπως με την πυραμιδολογία, τα ούφο και τέτοια, δυσκολευόμαστε να βγάλουμε αυτή τη ρετσινιά. 

Α. Π.: Αν το δείτε και δομικά, αυτό που μας ενδιαφέρει να προάγουμε είναι τέχνη και συγκεκριμένα τη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο. Όλα αυτά τα πράγματα δεν ανήκουν στο χώρο της τέχνης, είναι θέματα που απασχολούν τον πραγματικό κόσμο και μελετώνται με επιστημονικά ή μη στοιχεία. Εμάς μας ενδιαφέρει να δούμε τον κόσμο γύρω μας και να προβληματιστούμε γι’ αυτόν μέσα από την τέχνη. 

Θεωρείτε ότι τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πιο προσιτό το είδος του φανταστικού σε ένα ευρύτερο κοινό;

Α.Π.: Το κοινό αυξάνεται, αλλά στα πλαίσια των εμπορικών αποφάσεων της κινηματογραφικής βιομηχανίας. Μετά το Star wars και την τρομακτική επιτυχία που είχε η ταινία, η κινηματογραφική βιομηχανία αποφάσισε ότι οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας πρέπει να εντυπωσιάζουν με σκηνικά, ειδικά εφέ, μάχες στο διάστημα, να είναι κάτι σαν space operas. Είναι πολύ ωραίες αυτές οι ταινίες, αλλά είναι ένα υποείδος, δεν είναι μόνο αυτό η επιστημονική φαντασία. Αυτή τη στιγμή ξεκινάει ένα κύμα ταινιών με υπερήρωες, όλα τα κόμικς της Marvel θα γίνουν ταινίες. Για το ευρύτερο είδος του φανταστικού που καλύπτει τη μυθολογία των βαμπίρ, τα ζόμπι, τον υπερφυσικό τρόμο, η αίσθησή μου είναι ότι αυξάνεται το ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια. 

Σχετικά με την επικοινωνία, πιστεύετε ότι το φεστιβάλ έφτασε σε ένα ευρύτερο κοινό, πέρα από τους κατεξοχήν φαν του είδους; 

Α.Μ.: Σίγουρα. Και σε αυτό η συμβολή της Πέννυς Βλάχου και του Παναγιώτη Φώτου είναι πολύ σημαντική γιατί εμείς δεν μπορούσαμε να το επιτύχουμε αυτό. Κάνουμε τα πάντα σε αυτό το φεστιβάλ μόνοι μας, αλλά χρειάζονται και κάποιοι ειδικοί. 

Α. Π.: Το κοινό θα μπορούσε να κατηγοριοποιηθεί σε τρεις κατηγορίες.  Υπάρχει το κοινό που παρακολουθεί ταινίες επιστημονικής φαντασίας και τη λογοτεχνία του φανταστικού, το κοινό το οποίο δεν έχει μέσα στα ενδιαφέροντά του αυτό το κινηματογραφικό είδος ή δεν το γνωρίζει ότι μπορεί και να το ενδιαφέρει και υπάρχει και ένα κοινό που βρίσκεται ανάμεσα στις προηγούμενες δύο κατηγορίες, το οποίο γνωρίζει το είδος αυτό αλλά δεν είχε υπόψη του ότι υπάρχει και ένας φορέας που το στηρίζει. Πιστεύω ότι φέτος καταφέραμε να φτάσουμε σε αυτή την ενδιάμεση κατηγορία κοινού. Για τον τρόπο με τον οποίο το επιτύχαμε αυτό θα σας μιλήσει ο κ. Παναγιώτης Φώτος. 

Π.Φ. : Από τα πρώτα πράγματα που μας απασχολούσε ήταν να δημιουργηθεί η ταυτότητα του φεστιβάλ, το σήμα του, ώστε να μπορέσουμε να το επικοινωνήσουμε και σε εκείνους που δεν ήταν υποψιασμένοι. Καταρχάς, ως άνθρωπος της επικοινωνίας πρέπει να γνωρίζεις καλά το αντικείμενο που προωθείς και εγώ είμαι φαν του είδους, οπότε έτσι τα πράγματα γίνονται πιο εύκολα και πιο ευχάριστα. Έπρεπε να ξεφύγουμε από τα στερεότυπα της επιστημονικής φαντασίας, να απενοχοποιηθούμε από το σκοτεινό, γιατί στόχος μας ήταν να γνωρίσει ο κόσμος το φεστιβάλ και το είδος. 

Ποια είναι τα συμπεράσματα στα οποία καταλήξατε από τα σχόλια του κοινού κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ;

Α.Π.: Τα δυο βασικά συμπεράσματα από το φεστιβάλ όπως τα συγκεντρώσαμε μέσα από τα γραπτά σχόλια του κοινού για τις ταινίες, είναι ότι ήταν εντυπωσιακό το πόσο θετικό ήταν στις ιδέες που παρουσίασαν οι σκηνοθέτες των μικρού μήκους ταινιών και το δεύτερο είναι ότι στο ελληνικό κοινό αρέσει να γελά. Οι πρώτες 5 ταινίες για το βραβείο κοινού καλύτερης ταινίας μικρού μήκους είχαν το χιουμοριστικό στοιχείο σε διαφορετικό βαθμό η καθεμία. Αντιστοίχως «η Μάντισσα», η ταινία από την Αγγλία, είχε πολύ καλή υποδοχή από τον κόσμο, μια ταινία που κόστισε μόλις 3.000 λίρες και αποθεώθηκε από τον κόσμο.

Παρακολουθείτε πολλές ταινίες επιστημονικής φαντασίας από το εξωτερικό. Παρατηρείτε κάποια τάση των κινηματογραφιστών ως προς τη θεματολογία με την οποία ασχολούνται;

Α.Μ.: Η θεματολογία αντανακλά τις εξελίξεις της επιστήμης. Για παράδειγμα κατά τα πρώτα χρόνια του φεστιβάλ είχαμε αρκετές ταινίες που ασχολούνταν με το θέμα της κλωνοποίησης γιατί αυτό απασχολούσε πολύ τον κόσμο εκείνη την περίοδο. Από πέρυσι παρατηρώ μια τάση γύρω από τις επιστήμες του πνεύματος. Σας θυμίζω ότι μια από τις μεγάλες περσυνές επιτυχίες ήταν το Inception, το οποίο είναι καθαρά επιστημονική φαντασία.

Πιστεύετε ότι η επιστημονική φαντασία κρύβει μεγαλύτερη πρόκληση για έναν δημιουργό απ’ ό,τι τα άλλα είδη;

Α.Μ.: Εγώ είμαι σίγουρος γι’ αυτό, ο κόσμος δεν το ξέρει! 

Α. Π.: Υπάρχουν εξαιρετικά βιβλία, ταίνίες, μυθιστορήματα της ρεαλιστικής – ας την πούμε έτσι – λογοτεχνίας ή κινηματογράφου, τα οποία μπορεί να είναι πολύ ωραία να τα διαβάζεις, να σου δημιουργούν σκέψεις και προβληματισμούς, τα οποία προκύπτουν από τον τρόπο με τον οποίο ο καλλιτέχνης βιώνει το περιβάλλον γύρω του. Στην επιστημονική φαντασία ο καλλιτέχνης πρέπει να κάνει και μια πιο συνειδητή νοητική διεργασία, γιατί είναι αυτονόητο ότι θα πρέπει να σκεφτεί ανατρεπτικές, προκλητικές, ριζοσπαστικές, αναπάντεχες ιδέες. Από την άλλη, ίσως σήμερα που έχουμε ένα βομβαρδισμό ερεθισμάτων και πληροφοριών να είναι πιο εύκολο για έναν άνθρωπο να βρει εξαιρετικές ιδέες.

Ευχαριστώ πολύ τον κ. Πέτρο Παπαλιανό για τη σημαντική συμβολή του στη συνέντευξη. 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Κάθε Σάββατο θα λαμβάνετε στο e-mail σας το newsletter του ελc με τις προτάσεις μας για την εβδομάδα!

Podpourri. Ιστορίες που ακούγονται

Ακολουθήστε το ελculture.gr στο Google News

το ελculture σας προσκαλεί σε εκδηλώσεις

ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.