Οι λάτρεις της υπαίθριας γλυπτικής μπορούν πλέον να θαυμάσουν, να περιηγηθούν ανάμεσά τους και να φωτογραφίσουν τα γλυπτά που έχουν τοποθετηθεί μέσα στον αστικό ιστό της πόλης του Λονδίνου στο πλαίσιο της μεγάλης έκθεσης που συντονίστηκε από τρεις μεγάλους οργανισμούς, την ”Sculpture Week London”.
Οι Frieze Sculpture, Sculpture in the City και Fourth Plinth ένωσαν τις δυνάμεις τους, συγκεντρώνοντας τις μεγαλύτερες γκαλερί του κόσμου για να γιορτάσουν το δημιουργικό πνεύμα της πόλης, από τις 12 έως τις 16 Οκτωβρίου 2022 στο The Regent’s Park του Λονδίνου, με μια μικρή καθυστέρηση μετά την αναγκαστική ματαίωση των αρχικών πλάνων του λόγω του επίσημου πένθους της Βρετανίας για τη βασίλισσα Ελισάβετ Β’.
«Αυτή είναι η δέκατη χρονιά που είμαι επιμελήτρια του Frieze Sculpture. Κάθε χρόνο θέτω ως στόχο να κάνω μια έκθεση που να εξυπηρετεί μία από τις κορυφαίες εκθέσεις τέχνης στον κόσμο, καθώς και εκείνους που μπορεί να μην είχαν σκεφτεί ποτέ πριν να ασχοληθούν με τη γλυπτική. Καμία έκθεση δεν είναι ίδια, αλλά όλες είναι ένας ύμνος στη γλυπτική στο ύπαιθρο», αναφέρει η Clare Lilley, επιμελήτρια της έκθεσης.
«Το να βλέπεις τα έργα σε εξωτερικούς χώρους είναι ένα πλεονέκτημα», δήλωσε η κ. Lilley. «Σε μια εποχή που πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να είναι επιφυλακτικοί στο να βρίσκονται σε μια γκαλερί με πλήθος ανθρώπων, αυτά τα έργα προσφέρουν υγιείς, ασφαλείς και διεγερτικές συναντήσεις», ανέφερε σε συνέντευξη Τύπου.
Frieze Sculpture
Κατά την επιλογή των 19 έργων που θα παρουσιαστούν έως τις 13 Νοεμβρίου, στην 11η χρονιά του Frieze Sculpture, η επιμελήτρια Clare Lilley επεδίωξε μία ποικιλόμορφη σύνθεση, με έργα ανδρών, γυναικών και non binary καλλιτεχνών από την Αργεντινή, την Αυστραλία, τη Βρετανία, την Ινδία, το Ισραήλ, την Ιταλία, τη Νιγηρία, τη Νορβηγία, την Πολωνία, την Ελβετία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο γραπτός λόγος, το κείμενο, είναι ένα νήμα που διατρέχει πολλά από τα έργα της φετινής επιλογής. Το τολμηρό κόκκινο και μπλε του Imperial LOVΕ του Robert Indiana ξεχωρίζει από το πάρκο, ενώ οι επισκέπτες μπορεί να μην καταλάβουν αρχικά ότι το 10 signs for a park είναι έργο των Βρετανών καλλιτεχνών Paul Harrison και John Wood. Οι πινακίδες τους με φράσεις όπως «Κάτι για να κοιτάξετε» ή «Βέλος», ή «Μη με διαβάζεις» ή «Συγγνώμη για την όποια ενόχληση προκλήθηκε», αλλά γραμμένο ανάποδα.
Η σημασία της συνάντησης -ως κοινότητα και ως κοινωνική φωνή- μεταφέρεται στα έργα των Marinella Senatore, Pablo Reinoso και Ron Arad. Τέλος, καθώς ο κόσμος μας ατενίζει με αβεβαιότητα το εγγύς μέλλον, τα έργα των Alicja Kwade, George Rickey, Emma Hart και NS Harsha μαγεύουν το συμπαντικό και το πνευματικό, ενώ η λαογραφία και η μυθολογία διερευνώνται από τους Matthew Darbyshire και Jordy Kerwick.
Η διαδρομή των γλυπτών είχε προσελκύσει ανθρώπους από διαφορετικές γενιές αλλά και κουλτούρες. Κάποιοι τα θαυμάζουν από μακριά, άλλοι επιλέγουν να καθίσουν επάνω τους, όπως στο ατσάλινο ”Curvae in Curvae” της Αμερικανίδας Beverly Pepper ή/και για μερικές φωτογραφίες στο Instagram.
Ένα άλλο έργο, το ”Sim and the Yellow Glass Birds” του Νιγηριανού συγγραφέα Peju Alatise, χρησιμοποιεί μια σειρά από τέσσερα τετράγωνα για να απεικονίσει τη ζωή μιας 9χρονης οικιακής βοηθού στο Λάγος και το πώς, στα όνειρά της, μπορεί να πετάξει. Η Alatise αφηγείται την ιστορία της Sim με κάτι που μοιάζει με κεφάλαια χαραγμένα στις πλευρές των ατσάλινων τετραγώνων.
Sculpture in the City
Η 11η έκδοση του Sculpture in the City, που περιγράφεται από τους διοργανωτές ως το αστικό αντίστοιχο της Frieze Sculpture, έχει παρουσιάσει 141 έργα τέχνης από 121 καλλιτέχνες από πάνω από 30 χώρες μέχρι σήμερα, συνεχίζοντας να αυξάνεται από δυναμικά και θα πραγματοποιηθεί μέχρι τον Απρίλιο, συγκεντρωμένη γύρω από το Square Mile του Λονδίνου, μια περιοχή που είναι ευρύτερα γνωστή ως περιοχή που εδρεύουν πολλές επιχειρήσεις του Λονδίνου ή City of London.
Η ομαδοποίηση αλλάζει κάθε χρόνο, αλλά επί του παρόντος έχουν συγκεντρωθεί νέα εκθέματα από 11 καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων οι Emma Louise Moore, Sarah Lucas, Victor Seaward και Shezad Dawood, μαζί με έξι έργα από την προηγούμενη έκδοση του Sculpture in the City.
Υπάρχουν επίσης δύο έργα που είχαν παραγγελθεί για προηγούμενες εκθέσεις και έχουν γίνει μόνιμα: Το έργο ”The Garden of Floating Words” της Elisa Artesero αποκτήθηκε από τον ιδιοκτήτη του κτιρίου όπου εκτίθεται, ενώ το City of London έχει πλέον στην κατοχή του το έργο ”In Loving Memory” του Oliver Bragg ενός «επινοημένου» προσώπου ή τόπου ή μιας αφηρημένης ιδέας. Αυτό το έργο επικεντρώνεται στον άνθρωπο, το φυσικό περιβάλλον και τις αναμνήσεις στον τόπο και τη μνήμη, την ίδια τη μνήμη. Μια σειρά από χαραγμένες ορειχάλκινες πλάκες πάγκων έχουν τοποθετηθεί σε υπάρχοντα παγκάκια γύρω από το City του Λονδίνου. Οι πλάκες δημιουργήθηκαν για να μιμούνται τις πλάκες που συχνά κοσμούν μνημόσυνο, αποτίνοντας φόρο τιμής σε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο. Αυτές, ωστόσο, είναι κατασκευασμένες: στη μνήμη της αγάπης.
Η τοποθέτηση των έργων τέχνης, ανάμεσα σε μερικά από τα πιο εντυπωσιακά αρχιτεκτονικά μνημεία του Λονδίνου, αυξάνει την ελκυστικότητα, καθώς και την αντίθεση με το Frieze Sculpture.
«Παραδοσιακά τα πάρκα γλυπτικής βρίσκονται μέσα σε πράσινο τοπίο», δήλωσε η Στέλλα Ιωάννου, καλλιτεχνική διευθύντρια του Sculpture in the City που ήρθε σε επαφή με καλλιτέχνες και γκαλερί για το έργο. «Η εμπειρία εδώ είναι άμεση και πολύ λιγότερο ελεγχόμενη. Η διαμεσολάβηση μεταξύ του έργου τέχνης και του θεατή μειώνεται στο ελάχιστο», αναφέρει χαρακτηριστικά.
The Fourth Plinth
Η νεότερη εγκατάσταση βρίσκεται στην κορυφή ενός βάθρου που αρχικά προοριζόταν να στηρίξει ένα ομοίωμα του βασιλιά Γουλιέλμου IV πάνω σε άλογο στην ιστορική πλατεία Τραφάλγκαρ, το οποίο παρέμεινε κενό (το άγαλμα δεν τοποθετήθηκε ποτέ). Αντ’ αυτού, το βάθρο φιλοξενεί διαφορετικά σύγχρονα έργα από το 1998, μετά από μια εκστρατεία με επικεφαλής την Prue Leith, η οποία ήταν πρόεδρος της Βασιλικής Εταιρείας Τεχνών πολύ πριν γίνει κριτής στο The Great British Bake Off.
Το γλυπτό ”Antelope”, του γεννημένου στο Μαλάουι Βρετανού καλλιτέχνη Samson Kambalu, είναι ένα μπρούντζινο έργο που απεικονίζει δύο άνδρες. Θα εκτίθεται για δύο χρόνια. Η μεγάλη φιγούρα απεικονίζει τον John Chilembwe, έναν μαυροαφρικανό βαπτιστή ιεροκήρυκα που έγινε ήρωας των πολιτικών δικαιωμάτων, ενώ στη μικρότερη φιγούρα είναι ο φίλος του λευκός Βρετανός ιεραπόστολος, John Chorley.
Η φωτογραφία τραβήχτηκε το 1914 στα εγκαίνια της νέας εκκλησίας του Chilembwe στη Νιάσαλαντ, το σημερινό Μαλάουι. Ο Chilembwe φοράει το καπέλο του, αψηφώντας τον αποικιακό κανόνα που απαγόρευε στους Αφρικανούς να φορούν καπέλα μπροστά στους λευκούς. Ένα χρόνο αργότερα, ηγήθηκε εξέγερσης κατά της αποικιοκρατίας. Ο Chilembwe σκοτώθηκε και η εκκλησία του, για την οποία χρειάστηκαν χρόνια για να χτιστεί, καταστράφηκε από την αποικιακή αστυνομία. «Το ποιος μπορεί να φοράει καπέλο», δήλωσε ο Samson Kambalu σε πρόσφατη συνέντευξή του, «είναι ένα ζήτημα που μας απασχολεί ακόμη και τώρα».
