Το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Καστανιώτη διοργανώνουν το πρόγραμμα ‘Το Μουσείο διαβάζει…Συγγραφείς μας ξεναγούν στο λογοτεχνικό τους έργο’, μία σειρά παρουσιάσεων της συγγραφικής πορείας γνωστών συγγραφέων στους χώρους του Μουσείου.

Μετά τη Λένα Διβάνη και το μυθιστόρημα της ‘Ένα πεινασμένο στόμα’, την Ευγενία Φακίνου και το μυθιστόρημα της ‘Οδυσσέας και Μπλουζ’, ο κύκλος ολοκληρώνεται στις 26 Μαΐου 2011 στις 19.00 με την παρουσίαση του βιβλίου του Στέλιου Μάινα «Τα φαινόμενα απατούν». Εις αναμονή ενός νέου κύκλου, μην χάσετε την τελευταία παρουσίαση αφιερωμένη στο βιβλίο του Στέλιου Μάινα από τον συγγραφέα Ανδρέα Μήτσο.

Ο Στέλιος Μάινας είναι ήδη γνωστός στο ευρύ κοινό από την καριέρα του ως ηθοποιός. Στην πρώτη του συγγραφική απόπειρά του, μια εξαιρετικά γοητευτική συλλογή χρονογραφημάτων αποδεικνύει περίτρανα ότι είναι και επιδέξιος αφηγητής.

Η πρώτη ύλη του βιβλίου είναι κείμενα που έχουν προδημοσιευτεί στη στήλη που διατηρούσε στο περιοδικό Homme, καθώς και σκόρπιες σκέψεις που έντυναν τις ραδιοφωνικές του εκπομπές. Ωστόσο, παρότι ορισμένα κείμενα γράφτηκαν με προθέσεις επικαιρικής καταγραφής, διατηρούν αυτόνομη υπόσταση και διαχρονική φρεσκάδα.

Κάθε ιστορία περιλαμβάνει ένα διεισδυτικό ψυχογράφημα του ήρωα της το οποίο μπορεί να ξεκινά από δυο στάμπες ιδρώτα σ’ ένα καλοκαιρινό πουκαμισάκι, έναν πίνακα του Ματίς, μια παιδική υψοφοβία ή το παγωτό με γεύση στρατσιατέλλα. Ιστορίες ετερόκλητες που όμως η απόλυτα πειθαρχημένη μικρή φόρμα και η διεισδυτικότητα της ματιάς του Μάινα τούς προσδίδει μια φυσική ομοιογένεια. Το αποτέλεσμα είναι ένα μωσαϊκό χαρακτήρων με άκρως ρεαλιστικά χαρακτηριστικά, που στον καθένα τους ο αναγνώστης βρίσκει θραύσματα του χαρακτήρα του, που στην κάθε ιστορία  συναντά μια δική του ματιά, ένα γνώριμο συναίσθημα, μια παιδική ανάμνηση, ένα νεανικό απωθημένο, ένα φόβο από το μέλλον.

Ταξίδια κυριολεκτικά από μια αφρικανική έρημο ως την Αιώνια Πόλη, με μακροβούτια στο νησί και διαστημικές πτήσεις. Ταξίδια μεταφορικά στο πίσω κάθισμα ενός ταξί, στο χάσιμο μιας ρουτίνας όπου η μαρτυρική βδομάδα κλείνει με την εκτόνωση στο σκυλάδικο, στο βλέμμα μιας ηλικιωμένης γυναίκας που λαχτάρα να φέρει πίσω τη νιότη της μ’ ένα κομμάτι παστουρμά, στις αναπολήσεις ενός παλαίμαχου «καμακιού» για τις εποχές όπου το σεξ ήταν σπορ.

Κλείνουμε το βιβλίο γρήγορα, μα τα τσακίσματα στις σελίδες είναι πολλά και ήταν μονάχα η πρώτη από τις πολλές φορές που θα το διαβάσουμε…