Βρεθήκαμε στη live performance των Youth Valley στον Δαναό

Έμεινα άφωνη να χειροκροτώ όρθια μια εξαιρετική, πρωτότυπη και στην εντέλεια μελετημένη παράσταση του "Lullabies For Adults"

Φωτογραφίες: © Μύριαμ Παρασκευοπούλου

Το σόου ξεκινούσε 21:30, το ραντεβού ήταν μισή ώρα νωρίτερα στις 21:00 στον Δαναό με αφορμή τη live cinematic παρουσίαση του δίσκου των Youth Valley “Lullabies For Adults”. Μισή ώρα νωρίτερα για το απαραίτητο catch up της εβδομάδας, κύκλους, συζητήσεις, λίγη σόδα με γκρέιπφρουτ για μια βέρτζιν εκδοχή της παλόμα και αυτή τη χαρακτηριστική μυρωδιά ποπ κορν που κάνει τον κόσμο να φαίνεται λίγο καλύτερος.

Μπαίνουμε στην αίθουσα προβολής. Όλα στημένα στην εντέλεια περιμένοντας το σόου να ξεκινήσει. Αυτό το χαρακτηριστικό σινεματικό ημίφως σε προετοίμαζε πως η βραδιά θα δέσει απόλυτα με τη shoegaze, post punk ατμόσφαιρα του ήχου των Youth Valley. Σηκώνω τα μάτια στην οροφή της αίθουσας προβολής και βλέπω αυτά τα ωραία διάφανα μπλε φώτα να αλλάζουν μοτίβα και να με κάνουν να σκέφτομαι πως είμαι μέρος μια κινηματογραφικής σκηνής.

Αυτό ήταν το σκηνικό μέσα στο οποίο εντάχθηκα την Παρασκευή 7 Ιουνίου. Και είμαι πολύ χαρούμενη που μοιράστηκα με τους Youth Valley αυτό το μοναδικό οπτικοακουστικό θέαμα που είχαν ετοιμάσει για τους ακροατές τους, στον ιστορικό Δαναό. Μίλησα πολύ πέρσι για τους Youth Valley και με μεγάλη χαρά ενέταξα το “Lullabies For Adults” στους δίσκους της χρονιάς. Τον αγάπησα τον ήχο της μπάντας αυτής. Από τότε που το “February” εισέβαλε παρά τη θέλησή μου, τέλη Μαΐου, στα ακουστικά μου.

 

 

Το σόου άνοιξε ο Aki Rei! Ω! Είμαι τόσο περήφανη για τον Αki Rei! Με εξέπληξε και με το άλμπουμ του Vein Poetry αλλά και με τη συνεργασία του με τον Παύλο Παυλίδη. Νομίζω πως ότι και να πω γι’ αυτόν είναι λίγο. Τη μια στιγμή έπαιζε κιθάρα, την άλλη drums, την άλλη καθόταν κάτω και γινόταν ένα με τα υπέροχα γραφικά του video wall.

credits: Iphigeneia Theodorides

Διαφορετικός ήχος από αυτό που είχα συνηθίσει από αυτόν, αλλά εξίσου άρτιος και όταν λέω άρτιος εννοώ άριστος. Έχει πάρει αρνητική χροιά η λέξη «άριστος», την απομυθοποιούμε συνεχώς και καλά κάνουμε, αλλά όταν ένας άνθρωπος το αξίζει και με το παραπάνω, θεωρώ πως κανένας προσδιορισμός δεν μπορεί να την αντικαταστήσει. Aki Rei ήσουν φανταστικός.

credits: Iphigeneia Theodorides

 

 

Μετά το απαραίτητο διάλλειμα για ανεφοδιασμό επιστρέψαμε στην αίθουσα και στη σκηνή ανέβηκαν οι Youth Valley. Αποκαλώ τη μουσική τους ανακουφιστική για την ψυχή μου και ας πρέπει να καλύψω μεγάλη απόσταση λόγω των ακουσμάτων μου για να τους συναντήσω μουσικά. Δεν με νοιάζει αν λέγεται shoegaze, post punk. Προσθέστε οποιοδήποτε άλλο ηχόχρωμα θέλετε. Με ενδιαφέρει πως ακούγοντας τις εισαγωγές από τα  “Jean Moreas”, “Promising Young Man”, “Hurricane” και φυσικά του πιο αγαπημένου μου “Pegasus” ένιωθα υπέροχα.

Τα κομμάτια ήταν αρκετά πειραγμένα από την έκδοση του βινυλίου. Έδωσαν άλλο αέρα στο live και τάραξαν αυτή την πολύ συγκεκριμένη συνθήκη της κινηματογραφικής αίθουσας. Συγκλονιστική ήταν η σκηνοθεσία του σόου, τα γραφικά στην οθόνη, η live camera που απεικόνιζε την μπάντα πάνω από τα γραφικά.

Άλλο ένα διάλλειμα για τις απαραίτητες ανάσες όλων των συντελεστών και το τρίτο και τελευταίο κομμάτι ξεκινάει με το “Untouched” και το “Young Sad Lovers” από το πρώτο τους ομότιτλο ep. Aκολουθεί February (πάλι αρχές Ιουνίου) μια πολύ ωραία διασκευή του “Winning” των The Sound, το “Sunday Monday” και το” I don’t Want to go out with you Veronica”. Και κάπου εκεί που νόμιζα πως όλα είχαν τελειώσει o ρυθμός του “Godheads” αρχίζει και ξαφνικά ένας κουκουλοφόρος εμφανίζεται στην μπροστινή θέση. Σκουντάω τη φίλη μου και γυρνώντας για να της δείξω τι βλέπω, αντιλαμβάνομαι πως ήταν ένας δίπλα της. Άλλος ένας πίσω διαγώνια και μερικοί ακόμα διάσπαρτοι στον χώρο. Σε δευτερόλεπτα αρχίζουν να χορεύουν στον ρυθμό ανά δύο, έπειτα ο καθένας μόνος και μετά ξανά ζευγάρια και μετά ξανά μόνοι, καταλήγοντας μπροστά στη σκηνή βγάζοντας τις κουκούλες τους ένα- ένας, όσο η live camera ταυτόχρονα έδειχνε διαδοχικά ένα-ένα τα πρόσωπα των μελών της μπάντας. Έμεινα άφωνη να χειροκροτώ όρθια μια εξαιρετική, πρωτότυπη και στην εντέλεια μελετημένη παράσταση.

Σας παραθέτω αναλυτικά τα ονόματα των συντελεστών γιατί πραγματικά αξίζει να ειπωθούν:

Στέλιος Ζωίδης (Καλλιτεχνική Επιμέλεια/ Filming /Live Visuals), Γιάννης Μίχος (Βοηθός Καλλιτεχνικού Επιμελητή/Creative Coding), Φώτης Μαρινόπουλος (Υπεύθυνος Φωτισμού), Παναγιώτης Σταματόπουλος (Live Camera Operator), Δημήτρης Σταϊκόπουλος (Υπεύθυνος Ήχου), Κατερίνα Αγγελακοπούλου (Χορογραφία), Joseph Powell (Διεύθυνση Παραγωγής /Συντονισμός Παραγωγής /Styling), Ηλίας Γεωργιόπουλος (Διεύθυνση Χώρου/Σινεμά Δαναός), Πόπη Μάνη (Poster Design).

 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Κάθε Σάββατο θα λαμβάνετε στο e-mail σας το newsletter του ελc με τις προτάσεις μας για την εβδομάδα!

Podpourri. Ιστορίες που ακούγονται

Ακολουθήστε το ελculture.gr στο Google News

το ελculture σας προσκαλεί σε εκδηλώσεις

ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.