Για σχεδόν έναν χρόνο, η Galerie d’Apollon, μία από τις πιο επιβλητικές αίθουσες του Μουσείου του Λούβρου, παρέμενε κλειστή μετά τη ληστεία πολύτιμων κοσμημάτων της Γαλλικής Στέψης τον Οκτώβριο του 2025. Από τις 22 Ιουλίου 2026, όμως, οι επισκέπτες μπορούν και πάλι να τη διασχίσουν, αντικρίζοντας έναν χώρο διαφορετικό από εκείνον που γνώριζαν μέχρι σήμερα.
Η σημαντικότερη αλλαγή δεν αφορά την ασφάλεια ούτε την αποκατάσταση των ζημιών. Το Λούβρο επέλεξε να αφαιρέσει όλες τις προθήκες με τα πολύτιμα αντικείμενα και να επαναφέρει την Galerie d’Apollon στον αρχικό της ρόλο: μια μνημειακή αίθουσα υποδοχής, σχεδιασμένη τον 17ο αιώνα, με την αρχιτεκτονική, τη ζωγραφική και τη γλυπτική να αποτελούν ένα αδιαίρετο σύνολο. Οι πολύτιμοι θησαυροί και τα κοσμήματα που φιλοξενούσε έως σήμερα έχουν απομακρυνθεί, ώστε να αναδειχθεί ξανά ο ίδιος ο χώρος. Οι τοιχογραφίες, οι γλυπτοί διάκοσμοι και οι ταπισερί αποκτούν πλέον τον πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ η αίθουσα λειτουργεί ξανά ως ένας ενιαίος χώρος περιήγησης που οδηγεί από τη Ροτόντα του Απόλλωνα στο Salon Carré και στη Μεγάλη Πινακοθήκη.
Δεν είναι τυχαίο ότι η Galerie d’Apollon θεωρείται ο πρόδρομος της περίφημης Αίθουσας των Κατόπτρων στις Βερσαλλίες. Η σημερινή της μορφή γεννήθηκε μετά τη μεγάλη πυρκαγιά του 1661, όταν ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ ανέθεσε στον αρχιτέκτονα Λουί Λε Βο την ανακατασκευή της και στον Σαρλ Λε Μπρεν τη διακόσμησή της. Ο τελευταίος αφιέρωσε το εικονογραφικό πρόγραμμα στον Απόλλωνα, θεό του Ήλιου και προστάτη των τεχνών, τον οποίο ο «Βασιλιάς Ήλιος» είχε υιοθετήσει ως σύμβολο της μοναρχικής εξουσίας.
Με μήκος 61,34 μέτρα, ύψος που φτάνει τα 15 μέτρα και επιφάνεια περίπου 600 τετραγωνικών μέτρων, η αίθουσα αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά διακοσμητικά σύνολα του Λούβρου. Αν και κατασκευάστηκε πριν από περισσότερα από 350 χρόνια, η διακόσμησή της συμπληρωνόταν και εμπλουτιζόταν επί περισσότερο από δύο αιώνες, με τη συμβολή ορισμένων από τους σημαντικότερους Γάλλους καλλιτέχνες.
Το έργο, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ στην εποχή του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Όταν ο βασιλιάς μετέφερε την αυλή του στις Βερσαλλίες το 1678, οι εργασίες διακόπηκαν, αφήνοντας τη διακόσμηση ημιτελή. Χρειάστηκαν σχεδόν δύο ακόμη αιώνες για να αποκτήσει η Galerie d’Apollon τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα. Κατά τον 18ο αιώνα η Βασιλική Ακαδημία Ζωγραφικής και Γλυπτικής ανέλαβε να συμπληρώσει τα κενά της οροφής, ενώ στα μέσα του 19ου αιώνα ο αρχιτέκτονας Φελίξ Ντιμπάν ολοκλήρωσε την αποκατάσταση της αίθουσας, αναθέτοντας στον Ευγένιο Ντελακρουά τη δημιουργία της μνημειώδους σύνθεσης «Ο Απόλλων νικά τον Πύθωνα», που δεσπόζει μέχρι σήμερα στο κέντρο της οροφής.
Από το 1861 και έπειτα, η Galerie d’Apollon ταυτίστηκε με την έκθεση των Θησαυρών του Στέμματος της Γαλλίας, των βασιλικών πολύτιμων λίθων και άλλων αντικειμένων εξαιρετικής αξίας. Η ληστεία του 2025 αποτέλεσε την αφορμή για μια συνολική επανεξέταση του τρόπου με τον οποίο παρουσιάζεται η αίθουσα. Σήμερα, το Λούβρο προτείνει μια διαφορετική εμπειρία: το ίδιο το μνημείο, με τη μνημειακή αρχιτεκτονική και τον διάκοσμό του, μετατρέπεται στο βασικό έκθεμα, ενώ οι θησαυροί θα αποκτήσουν στο μέλλον έναν ξεχωριστό χώρο παρουσίασης.
Για τη Γαλλίδα υπουργό Πολιτισμού, Catherine Pégard, η επαναλειτουργία της αίθουσας αποτελεί «το σύμβολο μιας νέας αρχής» για το Λούβρο, έπειτα από ένα γεγονός που χαρακτήρισε «τραύμα για ολόκληρο τον κόσμο». Παράλληλα, ανακοίνωσε την περαιτέρω ενίσχυση των μέτρων ασφαλείας στα γαλλικά μουσεία, την ώρα που οι περισσότεροι από τους κλεμμένους θησαυρούς της Γαλλικής Στέψης εξακολουθούν να αγνοούνται. Μοναδική εξαίρεση αποτελεί η κορώνα της αυτοκράτειρας Ευγενίας, η οποία εντοπίστηκε κοντά στο μουσείο μετά τη ληστεία και σήμερα βρίσκεται σε διαδικασία συντήρησης.
