Είναι αλήθεια, ότι αισθάνομαι λίγο περίεργα για τη γιορτή των Χριστουγέννων. Μου αρέσει πολύ, χαίρομαι πάρα πολύ όταν έρχεται αλλά κάθε χρόνο ανταποκρίνεται όλο και λιγότερο στις προσδοκίες μου.
Αν και υπάρχουν πολλά Χριστούγεννα και Χριστουγεννιάτικες περίοδοι, ας το πούμε έτσι, που έχω περάσει όμορφα και ως ενήλικας έχω την αίσθηση, ότι κάθε χρόνο ψάχνω κάτι που έχει παρέλθει, που μάλλον βρίσκεται στο παρελθόν.
Βέβαια, τα Χριστούγεννα είναι -για να γίνω λίγο επίκαιρος- σαν τον τελικό του Μουντιάλ: ακόμα κι αν δεν είναι να συμβεί κάτι ιδιαίτερο κατά τη διάρκειά τους αποτελούν έναν τόπο με βάση τον οποίο κάνουμε μια αξιολόγηση του (προσωπικού ή συλλογικού) χρόνου.
Τώρα κάποια πολύ συγκεκριμένα που να θυμάμαι σίγουρα υπάρχουν, αν και πλέον συγχέονται ή για την ακρίβεια, δεν θυμάμαι τις χρονολογίες αλλά θυμάμαι τα συναισθήματα – εντάξει εδώ έχω παραφράσει Χάνεκε το παραδέχομαι!
Θυμάμαι κάποια Χριστούγεννα, που κλώτσαγα μανιωδώς ένα κουτί με χελωνονιντζάκια κάτω από ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο, γιατί το συγκεκριμένο κουτί δεν περιείχε το χελωνονιντζάκι που ήθελα – ακόμα ντρέπομαι γι’ αυτό το γεγονός, μάλλον το ότι γράφω εδώ είναι ένας τρόπος να σταματήσω να ντρέπομαι.
Θυμάμαι αρκετά μικρός μαζί με την αδερφή μου να λέμε τα κάλαντα με στόχο να αγοράσουμε ένα Mega Drive της Sega – επιχείρηση που πέτυχε με την ευγενική χορηγία των γονιών μας.
Λίγο πιο μετά θυμάμαι, μάλλον στο Γυμνάσιο, τη σκέψη ότι θα μου χαλάγανε τα Χριστούγεννα λόγω του ότι πριν κλείσουν τα σχολεία παίρναμε βαθμούς Α’ τριμήνου και όντως δεν βοηθάγανε οι βαθμοί, τουλάχιστον όχι πάντα.
Κάπου σε αυτά τα χρόνια θυμάμαι έναν κάπως πλατωνικό πρώτο ερώτα που έλειπε σε Χριστουγεννιάτικες διακοπές κι εγώ διάβαζα όλα τα βιβλία που θα έπρεπε να συζητούσαμε μετά, όταν επέστρεφε από τις διακοπές – επίσης θυμάμαι ότι εκείνη τη χρονιά οι διακοπές των Χριστουγέννων παρατάθηκαν για σχεδόν μια εβδομάδα λόγω χιονιού, οπότε βρήκαμε και χρόνο να συζητήσουμε τα βιβλία!
Θυμάμαι πολύ καλά τα Χριστούγεννα του 2008. Θυμάμαι όλες εκείνες τις μέρες και μια ιδιόμορφη αίσθηση τέλους, που είχαμε τότε.
