Η Μικρή Άρκτος παρουσιάζει την νέα έκδοση με το κείμενο και ταυτόχρονα την ψηφιακή κυκλοφορία των 5 πρωτότυπων τραγουδιών της παράστασης “Ove Vai Conte Nano? Ove vai?”, σε σκηνοθεσία του Θοδωρή Γκόνη, σκηνικά και κοστούμια του Ανδρέα Γεωργιάδη, στο πλαίσιο εκδηλώσεων «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός» του Υπουργείου Πολιτισμού, τον Αύγουστο του 2025 στο φρούριο Παλαμηδίου ενταγμένο στο πρόγραμμα του 2ου Φεστιβάλ Ακροναυπλίας.
Η νέα έκδοση με το κείμενο της παράστασης από τον καταξιωμένο στιχουργό και σκηνοθέτη Θοδωρή Γκόνη, ενταγμένη στην θεατρική σειρά της Μικρής Άρκτου, στηρίζεται σε αυθεντικά γραπτά και διαλόγους της εποχής («Ιστορικαί Αναμνήσεις» του Νικολάου Δραγούμη, «Απόλογα για τον Καποδίστρια» του Γεωργίου Τερτσέτη, «Στρατιωτικά Ενθυμήματα» του Νικολάου Κασομούλη, «Ιστορική Ανθολογία» του Γιάννη Βλαχογιάννη, «Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως» του Θωμά Γόρδωνος, «Βαβυλωνία» του Δ. Κ. Βυζάντιου, «Νέα ελληνική ιστορία» του Απόστολου Ε. Βακαλόπουλου κ.ά.), όπως και πρωτότυπα κείμενα και τραγούδια από το Θοδωρή Γκόνη.
Στην Παράσταση “Ove Vai Conte Nano? Ove vai?” ο Ιωάννης Καποδίστριας επιστρέφει στη μοιραία πόλη μέσα από μια «μουσικοθεατρική Βαβυλωνία». Δύο ηθοποιοί και πέντε μουσικοί, ανεβαίνουν στο Παλαμήδι, στις ντάπιες του για μια αναμέτρηση με την Ιστορία. Το θέαμα είναι σπονδυλωτό και κατά βάση μουσικό.
Η Τροιζήνα του 1827 με το λεμονοπεριβόλι του Δαμαλά, γίνεται το σημείο εκκίνησης. Εκεί, μέσα σε μια Ελλάδα που σπαράσσεται από τον Ιμπραήμ και τον Κιουταχή, οι αντιπρόσωποι του νεοσύστατου κράτους τρώνε ωμά κουκιά και ερίζουν για την εξουσία υποφέροντας από άγριο πονόκοιλο όπως λένε οι μαρτυρίες της εποχής. Εκεί, στην Τρίτη Εθνική Συνέλευση των Ελλήνων, ο Κόμης Ιωάννης Καποδίστριας εκλέγεται Κυβερνήτης της Ελλάδος και καλείται να βάλει τάξη σε μια χώρα που μοιάζει με σκηνή της «Βαβυλωνίας» του Βυζάντιου. Με την ανατολή του ηλίου της Κυριακής της 8ης Ιανουαρίου 1828 γιορταστικές κανονιές από τα κάστρα και τους προμαχώνες του Ναυπλίου προαναγγέλλουν την άφιξη του Warspite. Τον ερχομό του Καποδίστρια.
Το ημερολόγιο δημιουργίας του Θοδωρή Γκόνη για την έκδοση και τα 5 τραγούδια για τον Ιωάννη Καποδίστρια που μόλις κυκλοφόρησαν από τη Μικρή Άρκτο:
Μάιος 2025
ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ
Ove vai? Conte Nano.
Οι πρώτες σημειώσεις: Σημείο εκκίνησης το Λεμονοπεριβόλι του Δαμαλά: Λεμόνια και ωμά κουκιά. Εκεί στην Τροιζήνα: Τρίτη Εθνική Συνέλευση των Ελλήνων 8/1 -5/5 1827.
Ναύπλιον, Βαβυλωνία Δ.Κ. Βυζάντιος (Κρητικός, Αλβανός, Αστυνόμος Επτανήσιος, Λογιότατος, πράξη πρώτη σκηνή Ι΄ και πράξη δεύτερη σκηνή Δ΄) –Νικόλαος Δραγούμης, Τερτσέτης, Βλαχογιάννης, Κασομούλης, Βακαλόπουλος, ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως Θωμά Γόρδωνος. σε μετάφραση Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, LA NAVICELLA GRECA-Το Ελληνικό καράβι, Ove vai? Το Ιταλικό ποίημα του Δ. Σολωμού, για τον τίτλο της παράστασής μας. Αλλά να δω και του Ζαχαρία Παπαντωνίου «Το ευλογημένο καράβι».
Ιούνιος 2025
Κέρκυρα-Ζυρίχη-Βιέννη-Βουκουρέστη-Αγία Πετρούπολη-Τεργέστη.
Ο Δούναβης, ο Μέτερνιχ, ο Τσάρος, ο Σουλτάνος.
Ο Κόμης Ιωάννης Καποδίστριας εκλέγεται κυβερνήτης της Ελλάδος:
Εν Τροιζήνι την 3η Απριλίου 1827.
Το άγαλμα του πρώτου κυβερνήτη στο Ναύπλιον.
Ο Καποδίστριας σήμερα στο Ναύπλιον.
25 και 26 Αυγούστου 2025
Φρούριο Παλαμηδίου
Οι πρώτες σκέψεις:
Θα κατέβαινε στο Ναύπλιο με το αρχοντικό του περπάτημα, θα έμπαινε στο ταπεινό του γραφείο, θα έσκυβε πάνω απ’ τα χαρτιά του. θα εργαζόταν μέχρι τα βαθιά χαράματα. Ο σκύλος του θα αλυχτούσε, θα τον προειδοποιούσε για το επερχόμενο κακό. Εκείνος θα αδιαφορούσε. Θα τον χάιδευε και θα έπαιρνε τον δρόμο για τον Άγιο Σπυρίδωνα.
Αν γινόταν σήμερα η Δευτέρα παρουσία, αν ο κόσμος γύριζε τα μέσα έξω, αν ξαφνικά εμφανίζονταν όλοι από το βάθος να έρχονται, μόνον αυτός δεν θα εκπλήσσονταν, δεν θα τρόμαζε, δεν θα το έβαζε στα πόδια, δεν θα απορούσε βλέποντάς μας. Βλέποντας τους τρόπους μας, τη ζωή μας, τα σπίτια, τους δρόμους, τα τραπέζια, τα κρεβάτια, τις τσέπες μας, τις συνήθειές μας. Μόνον αυτός. Ο πρώτος κυβερνήτης.
Θα ερχόταν κοντά μας θα χαμογελούσε γλυκόπικρα θα μας χάιδευε με το βλέμμα θα ρωτούσε: που είχαμε μείνει; Θα ανασκουμπωνόταν στη δουλειά. Μόνον αυτός δεν θα απορούσε με τους κυβερνήτες μας, τους υπουργούς, τους νομάρχες, τους ιερείς, τους κλητήρες, τους μεσάζοντες, τους παράγοντες, τους ευεργέτες, τους φιλέλληνες. Θα μας αναγνώριζε με τη μία. Όλοι στις θέσεις μας. Αμετακίνητοι. Οι Μανιάτες, οι Μαυρομιχαλαίοι, οι Κρητικοί, η Γερουσία, ο Άρειος Πάγος, οι δικαστές, τα τρακτέρ, οι μολότοφ, οι πληρεξούσιοι, οι γενικοί γραμματείς, το μπαξίσι, τα σόγια, οι οικογένειες, το λάδωμα, η παρανομία, το «έτσι θέλω εγώ», ο πυροβολισμός.
Αμετακίνητοι. Καμία έκπληξη. Κολλημένοι στις θέσεις μας. Οι Δήμαρχοι, οι Πρόεδροι, οι καθηγητές, οι δημοσιογράφοι, οι καλλιτέχνες, οι δάσκαλοι, η υπεξαίρεση, η διαγραφή, η παραγραφή, «ο δικός μας», ο θείος, ο «χαμοθιός», ο προστάτης, ο κουμπάρος. Ο μακαριστός δεσπότης που θα φιλοξενήσει τον στρατηγό και τον πρώτο Κυβερνήτη στην περιήγησή τους ανά την Πελοπόννησο. Όλοι στις θέσεις μας. Τίποτα δεν έχει αλλάξει.
3 Απριλίου 1828
Ο Καποδίστριας και ο Κολοκοτρώνης περιοδεύουν τον ερημωμένο Μοριά.
«- Που θα καταλύσωμεν απόψε;
– Εις του Δεσπότου
– Πρέπει λοιπόν να φροντίσω να πληρωθώσιν όλα τα έξοδα;
– Ποια έξοδα; Ηρώτησεν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
– Της τροφής μας, της τροφής των αλόγων και καθεξής απάντησε ο Ιωάννης Καποδίστριας.
– Και ποιος υπερεξοχώτατε, πληρώνει τοιαύτα έξοδα; Ο Δεσπότης μάλιστα είναι άνθρωπος αγαπών την καλήν βούκαν και θα έχη πολλά και καλά φαγητά να μας δώση.
Και αληθώς ο μακαρίτης αρχιεπίσκοπος Κορίνθου Κύριλλος, προγάστωρ και πολύσαρκος υπέρ το μέτρον, ήτο τρυφηλός, ως άλλος καρδινάλιος, άμα δε και αδηφάγος ως ο Ραζής εκείνος, περί ου έγραψε ποτε το χαριέστατον τούτο επιτύμβιον ο Ρίζος.
Ραζής ο πηγαδόστομος των τραπεζών ο γλάρος
Αφού τον κόσμο έφαγε, τον έφαγε ο Χάρος
– Δεν τα πληρώνετε σεις, ανεφώνησεν οργίλως ο Κυβερνήτης, και δια τούτο παραπονείτε εξ αιτίας σας ο λαός.
– Και τι έχει να κάμη, υπερεξοχώτατε, ο λαός με το φαγητόν του Δεσπότου;
– Τι έχει να κάμη! Ανέκραξεν εντόνως ο Κυβερνήτης, προσβλέψας βλοσυρώς τον ερωτήσαντα. Μόλις αύριον θ’ αναχωρήσωμεν και θα ρίψουν έρανον εις τους χωρικούς δια τα έξοδα του Κυβερνήτου, και το χειρότερον θα τα συνάξουν διπλά. Ούτω πως είσθε συνηθισμένοι σεις.
– Ηξεύρεις πως το πάγει η υπερεξοχότητα σου; Είπε γελών ο Κολοκοτρώνης. Μια φοράν έπεσ’ ένας ποντικός εις ένα πιθάρι λάδι κ’ επνίγηκεν.
Ο οικοκύρης τον ηύρε μετά δυο ημέρας και, ενώ τον ανέσυρεν, εφώναζεν η οικοκυρά. «Πρόσεξε μη σταξ’ η ουρά του και βρωμίσει το λάδι».
– Δεν εννοώ ποίαν σχέσιν έχει ο μύθος σου με τα έξοδα του Δεσπότου, είπεν αδημονών ο Κυβερνήτης.
– Μεγάλην, υπερεξοχώτατε’ διότι, είτε πληρώσωμεν είτε μη, ο Δεσπότης θα συνάξη τα γρόσια. Τα εδικά μας τα έξοδα είναι το λάδι της ουράς του ποντικού.
Και εσιώπησε μεν ο Κυβερνήτης, την δ’ επιούσαν απέτισε μέχρι λεπτού τα δαπανηθέντα.»
(Νικολάου Δραγούμη: Ιστορικαί Αναμνήσεις)
Όλοι στις θέσεις μας. Κανείς δεν έχει αλλάξει.
Τον Ιανουάριο του 2026 η Μικρή Άρκτος κυκλοφόρησε σε φυσική μορφή το βιβλίο της παράστασης και σε ψηφιακή μορφή τα 5 τραγούδια που την συνόδευσαν.
