Κείμενο: Θανάσης Χουλιαράς
Στο πλαίσιο της Πρωτοβουλίας Γενιά 17 και του περιεχόμενου Στόχου 17, ο οποίος αφορά στην Συνεργασία για τους Στόχους, ο STMTS επεξεργάστηκε μια νέα πολύπτυχη τοιχογραφία, προκειμένου να πλαισιώσει έναν από τους τοίχους του Wise House, του πρώτου πολυχώρου εθελοντισμού και κοινωνικής προσφοράς, εντός του οποίου θα συγκεντρωθούν οι πολλαπλές δραστηριότητες της μη κερδοσκοπικής Κίνησης Wise Greece. Το έργο υλοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Wise Greece, καθώς και την υποστήριξη της ΕΥ, της Interamerican-Anytime, του Κοινωφελούς Ιδρύματος Ιωάννη Σ. Λάτση και της NBG Pay.
Στην ιδιότυπη αυτή τοιχογραφία μπορούμε να εντοπίσουμε ορισμένα από τα πιο χαρακτηριστικά μορφικά και χρωματικά μοτίβα που προσδιορίζουν την ιδιαίτερη τεχνοτροπία και εικαστική ταυτότητα του καλλιτέχνη. Ο STMTS αξιοποιώντας τις βασικές αρχιτεκτονικές γραμμές του κτηρίου τοποθετεί σε 4 διακριτά κάδρα, ισάριθμες αυτοτελείς συνθέσεις, οι οποίες αποτελούν διαφορετικές εικαστικές «διατυπώσεις» συνέργειας και συνεργασίας. Ενισχυτικά στην μεταξύ τους συνάφεια και τον ομόλογο χρωματικό χαρακτήρα, ο καλλιτέχνης θα τοποθετήσει μία ακόμα αποτύπωση, η οποία πλαισιώνει τα επιμέρους κάδρα, αποτελώντας την εικαστική τους «γενίκευση», ουσιαστικά ολοκληρώνοντας την σύνθεση.
Στο κάτω αριστερά κάδρο μία ομάδα παιδιών διαφυλετικής και διαπολιτισμικής καταγωγής βρίσκεται γύρω από μία υδρόγειο. Κάποια από τα παιδιά μελετούν κρατώντας βιβλία, κάτι που σε συνδυασμό με την παρουσία μιας βιβλιοθήκης και των δυναμικών γραμμών και συμβόλων στο φόντο, παρέχουν ένα περιβάλλον διάχυσης της γνώσης. Ένα περιβάλλον όμως που δεν στερείται αντιθέσεων. Ο καλλιτέχνης, σε ένα γνώριμο γι’ αυτόν εικαστικό υπονομευτικό παραξένισμα, «επιτρέπει» μόνο σε ένα, καταφανώς δυτικής καταγωγής, παιδί να αγγίζει-ελέγχει την υδρόγειο. Το ύφος του παιδιού προσδίδει έναν de facto χαρακτήρα στο άγγιγμα-έλεγχο και έρχεται σε πλήρη αντιδιαστολή με το ύφος αφενός μεν του αγοριού που στέκεται δίπλα του, αφετέρου με αυτό του κοριτσιού που βρίσκεται στο δεξί μέρος της σύνθεσης. Στο βλέμμα των δύο τελευταίων διαφαίνεται ταυτόχρονα μια προσμονή αλλά και ένας σκεπτικισμός και απόσταση. Άλλωστε όπως αναφέρεται από τον ΟΗΕ στον Στόχο 17, ζητούμενο είναι η ενίσχυση της Παγκόσμιας Σύμπραξης για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη, η οποία συμπληρώνεται από πολυμερείς συμπράξεις που κινητοποιούν και μοιράζονται τη γνώση, την εμπειρογνωμοσύνη, την τεχνολογία και τους χρηματοδοτικούς πόρους, προκειμένου να στηριχθεί η επίτευξη των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης σε όλες τις χώρες, και ιδίως στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Στο κάτω δεξιά κάδρο ο καλλιτέχνης επεξεργάζεται μια σύνθεση πρωτογενούς αγροτικής παραγωγής και συγκομιδής. Εδώ οι δυναμικές γραμμές και τα χρωματικά και συμβολικά στοιχεία στο φόντο υπογραμμίζουν την ανθρώπινη εργασία, τον κάματο ως δομικό παράγοντα για την επίτευξη αφθονίας και ανάπτυξης. Στην συνέχεια, στο πάνω δεξιά κάδρο, ο STMTS θα αποτυπώσει τους απαραίτητους όρους για την επίτευξη του βιώσιμου χαρακτήρα αυτής της ανάπτυξης μέσα από την απόδοση μιας σύνθεσης προσφοράς, αλληλεγγύης και δίκαιου διαμοιρασμού. Εξάλλου στο πάνω αριστερά κάδρο η συνέργεια των 4 χεριών-υποκειμένων μέσω των κομματιών που αυτά προσφέρουν καθιστά εφικτή την ολοκλήρωση ενός διαχρωματικού πολυχρωματικού κύκλου. Όπως χαρακτηριστικά περιγράφεται στον Στόχο 17, η επίτευξη της ατζέντας για τη βιώσιμη ανάπτυξη προϋποθέτει συνεργασίες μεταξύ των κυβερνήσεων, του ιδιωτικού τομέα καθώς και της κοινωνίας των πολιτών. Αυτές οι χωρίς αποκλεισμούς συνεργασίες, οι οποίες βασίζονται σε αρχές, αξίες, κοινό όραμα, κοινούς στόχους και οι οποίες τοποθετούν τους ανθρώπους και τον πλανήτη στο επίκεντρο, είναι απαραίτητες, σε παγκόσμιο, περιφερειακό, εθνικό και τοπικό επίπεδο.
Τα χελιδόνια, που τοποθετούνται από τον καλλιτέχνη στην εξωτερική σύνθεση, πέρα από τον συμβολικό τους χαρακτήρα, ορίζουν μια εικαστική κίνηση, η τροχιά της οποίας αντανακλά την τροχιά θέασης του έργου και εν τέλει οδηγεί το βλέμμα του θεατή στα χέρια που κρατούν την υδρόγειο. Τα ανθρώπινα χέρια, κυρίαρχο στοιχείο συνολικά στο έργο, εδώ γίνονται η αισθητική κατακλείδα της σύνθεσης ως τα συλλογικά χέρια της ανθρωπότητας που κρατούν τον κόσμο και δημιουργούν ένα βιώσιμο μέλλον.
