Η Μητέρα Φάλαινα Τυφλή είναι μια πολυσυλλεκτική κολεκτίβα μουσικών που δημιουργήθηκε το 2006 στην Αθήνα. Έχει κάνει ζωντανές εμφανίσεις σε πολλές μουσικές σκηνές σε όλη την Ελλάδα, ενώ το 2007 κυκλοφόρησε το πρώτο promo cd της με τίτλo «Πλαγκτόν» και το 2009 ακολούθησε η πρώτη επίσημη κυκλοφορία της δουλειάς τους, η «Ορχήστρα Στον Βυθό». Πέρυσι η Μητέρα Φάλαινα Τυφλή κυκλοφόρησε το δίσκο «Ναυάγια στη Στεριά» από τη δική της ανεξάρτητη ετικέτα «Πλαγκτόν», την τελική μίξη του οποίου έκανε ο Chris Eckman των Walkabouts. Μερικά 24ωρα πριν από την εμφάνισή τους στο Six D.O.G.S. με τον Chris Eckman, ο Διαμαντής Διαμαντίδης, κινητήρια δύναμη της μουσικής κολεκτίβας Μητέρα Φάλαινα Τυφλή απαντάει σε κρίσιμα ερωτήματα.
ελculture: Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να οργανωθεί μια δεκαμελής μπάντα;
Μητέρα Φάλαινα Τυφλή: Δεν είναι πάντα εύκολο, αλλά γενικώς, επειδή γνωριζόμαστε χρόνια και είμαστε φίλοι, έχουν αναπτυχθεί κώδικες επικοινωνίας που κάνουν τα πράγματα ευκολότερα. Το μόνο σίγουρο είναι πως 10 μέλη είναι 10 ξεχωριστές προσωπικότητες με ξεχωριστές ανάγκες και προτεραιότητες στη ζωή τους, κι αυτό ορισμένες φορές μπορεί να δυσκολέψει τα πράγματα. Με καλή διάθεση βέβαια, όλα γίνονται!
ελc: Η πολυφωνία είναι ευεργετική για τη μουσική;
Μ.Φ.Τ: Αναρωτιέμαι εάν αναφέρεστε στην «πολυφωνία» ως δημοκρατική διαδικασία ή ως μουσικό όρο. Όπως και να ‘χει, πάντοτε η σύνθεση τόσο των μελωδικών γραμμών όσο και των απόψεων, όχι μόνο μπορεί να είναι ευεργετική αλλά και γόνιμη.
ελc: Τι μουσική ακούτε όταν δεν παίζετε τη δική σας μουσική;
Μ.Φ.Τ: 10 απαντήσεις υπάρχουν σε τούτη την ερώτηση. Ο καθένας μας έχει διαφορετικό υπόβαθρο, τόσο στ’ ακούσματά του όσο και στα γούστα του στη μουσική. Το καλό είναι πως αυτό, λίγο έως πολύ, κάπως προκύπτει και στη μουσική μας, κυρίως στις ενορχηστρώσεις, στις δυναμικές και στο λεγόμενο “feel” στο παίξιμο. Απαντώ για μένα (Διαμαντής): ακούω πολύ τους κλασικούς αμερικάνους τραγουδοποιούς (Dylan, Springsteen, Young κ.ά), αλλά και Beatles, Stones, Kinks, Waterboys, Who, Dave Matthews Band, Pearl Jam και πολλά-πολλά ακόμη. Επίσης, χωρίς να φαίνεται πάντα αυτό στα τραγούδια της Μητέρας Φάλαινας Τυφλής, αγαπώ πολύ την ελληνική μουσική, από την παράδοση μέχρι το ρεμπέτικο και από την τραγουδοποιία του έντεχνου μέχρι το ροκ, την μπαλάντα και το χιπ-χοπ. Τέλος, μ’ αρέσουν πολλά γκρουπ, αλλά και καλλιτέχνες από την αγγλόφωνη εγχώρια παραγωγή.
ελc: Πώς σχολιάζετε την ανεξάρτητη ελληνική μουσική σκηνή; Υπάρχουν ελληνικές μπάντες που έχετε ξεχωρίσει;
Μ.Φ.Τ: Όπως είχε απαντήσει κάποτε κάποιος εύστοχα σε μια αντίστοιχη ερώτηση, «στο σπίτι του κρεμασμένου, δεν μιλάνε για σκην(ή)». Η «ανεξάρτητη ελληνική μουσική σκηνή» δεν είναι κάτι κεκτημένο κατά τη γνώμη μου. Παρέες υπάρχουν, τις οποίες περισσότερο τις ενώνουν το στιλ της μουσικής, τα κοινά ακούσματα, οι φιλικές σχέσεις, τα κοινά βιώματα, οι γειτονιές, τα στέκια, τα τατουάζ, οι κοινωνικές καταβολές, το σχολείο, τα ωδεία, οι πολιτικές πεποιθήσεις, οι κοινοί στόχοι και άλλα πολλά. Όλα τα παραπάνω δεν είναι καθόλου μεμπτά, ίσα ίσα: είναι όμορφο να υπάρχει μια αμοιβαία εκτίμηση και μια εμφανής σύνδεση μεταξύ ζωντανών δημιουργικών κυττάρων στην πόλη μας και στον τόπο μας. Όμως, η έννοια της σκηνής όπου, ίσως με έναν τρόπο πιο «ρομαντικό» και «ανιδιοτελή» (στο βαθμό του εφικτού πάντα), οι μπάντες αλληλοϋποστηρίζονται και δουλεύουν ο καθένας και η καθεμιά από το μετερίζι του για ενότητα, κοινούς στόχους, κοινό όραμα (όπως το να πληρώνονται στα μαγαζιά που παίζουν ή να υπάρχει κάποια στήριξη από το κράτος, όπως σε άλλες χώρες που γίνεται τουλάχιστον σε μεγαλύτερο βαθμό). Δεν έχει πικρία αυτό που περιγράφω, είναι ίσως μια διαπίστωση για το πώς το ψώνιο μπορεί να γίνει τροχοπέδη στη συλλογική δημιουργία, δράση και εξέλιξη. Θα μου πεις, τουλάχιστον στη χώρα μας, πάντα οι παρέες «έγραφαν ιστορία», όπως κάποιος έλεγε. Τώρα, όσον αφορά τις ελληνικές μπάντες, που έχουμε ξεχωρίσει πληθώρα συγκροτημάτων και καλλιτεχνών, κάνουν εξαιρετική δουλειά και γράφουν υπέροχα τραγούδια. Ένα από τα γκρουπ που ξεχωρίζω προσωπικά, τόσο για το στιλ τους όσο και για το επίπεδο της μουσικής τους κατάρτισης, της δημιουργικότητας και της συνθετικής ικανότητας, είναι οι The Bet. Από εκεί και πέρα, πάρα πολλά γκρουπ και καλλιτέχνες με ενθουσιάζουν και με μαγεύουν: Spectralfire, Moa Bones, Transistor, Belleville, His Majesty the King of Spain, Whereswilder, τον Λευτέρη Μουμτζή και τους J.Kriste Master of Disguide, τον The Boy, αλλά και στα πιο «καθ’ υμάς» ηχοχρώματα, τον Μπάμπη Παπαδόπουλο, το Αποστόλη Αρμάγο και την Ξένια Ρoδοθεάτου, τον Αλκίνοο, τον Θανάση, τον Σωκράτη, τον Αγγελάκα… δεν έχει τελειωμό μια τέτοια λίστα!
ελc: Έναν περίπου χρόνο μετά την κυκλοφορία του δίσκου σας «Ναυάγια στη Στεριά» πώς βλέπετε την πορεία της ελληνικής ανεξάρτητης δισκογραφίας;
Μ.Φ.Τ: Αφ’ ενός, ο δίσκος μας αυτός ποτέ δεν κυκλοφόρησε πραγματικά στα δισκοπωλεία: το κόστος και οι απώλειες για να μπούμε σε κάποιο δίκτυο διανομής φάνταζε μέχρι τώρα αβάσταχτο και η εμπειρία μας με το πρώτο μας άλμπουμ, την «Ορχήστρα στο Βυθό», μας δίδαξε πολλά σε σχέση με τις αμφιβόλου αποτελέσματος εταιρείες διανομής, τα μηδενικά ανταποδοτικά κέρδη από τους δίσκους μας και τα εμπόδια στον έλεγχο του στοκ μας. Όπως και να ‘χει, είμαστε σε μια διαδικασία αναδιοργάνωσης της δικής μας δισκογραφικής εταιρείας της «Πλαγκτόν», τόσο στο επίπεδο της διανομής όσο και σε όλα τα επίπεδα της παραγωγής. Βλέπουμε πως θα πάει αυτό. Σχετικά με την «πορεία της ελληνικής ανεξάρτητης δισκογραφίας» που λες, δυστυχώς τίποτα δεν είναι ανεξάρτητο, και τούτο δεν είναι κάποια κρίση απαισιοδοξίας εκ μέρους μου, ούτε θέλω να ισοπεδώνω σώνει και ντε τα πάντα. Οι ανεξάρτητες δισκογραφικές εταιρείες που λειτουργούν κάπως ομαλά και αδιάλειπτα στη χώρα μας, το καταφέρνουν με δύο τρόπους: είτε υπάρχει ένα κεφάλαιο που επενδύεται διαρκώς στη χασούρα που προκαλεί η μικρούλα αγορά μας, που τέτοια είναι η εγχώρια, δεν αγοράζει πια τόσος κόσμος CD ή ακόμα και βινύλια, τόσα που να επιζήσουν οι εταιρείες αυτές, είτε μέσω της εκμετάλλευσης και της προτίμησης της ηλεκτρονικής διανομής της μουσικής και, άντε κανένα βινύλιο, ρίχνοντας τα κόστη και έχοντας την ευκαιρία να εστιάσουν στο αισθητικό αποτέλεσμα. Η «δισκογραφία» που λέμε είναι πια κάτι σχετικό, εφόσον υπάρχει το διαδίκτυο και η δυνατότητα να έχεις τόοοοση μουσική σ’ ένα στικάκι στην τσέπη σου ή στο mp3 player σου. Θεωρώ πως ο μόνο τρόπος για να επανακάμψει η έννοια της δισκογραφίας είναι να υπάρξουν εταιρείες που σέβονται τα νέα δεδομένα και τα ενσωματώνουν στις πολιτικές τους, να υπάρξουν μουσικοί και ακροατές που σέβονται τη μουσική, οπότε πληρώνουν και απαιτούν να πληρώνονται γι’ αυτό που κάνουν (μουσικοί) και στηρίζουν τα αγαπημένα συγκροτήματα και καλλιτέχνες με κάθε δυνατό τρόπο (ακροατήριο). Έτσι, μόνο μπορεί να γυρίσουμε, με νέα αντιμετώπιση και νέα δεδομένα, σε μια δισκογραφία γόνιμη και ενεργή, μια δισκογραφία του μέλλοντος, έτσι όπως την οραματιστήκαμε.
ελc: Γιατί προτιμάτε να κυκλοφορείτε μόνοι σας τους δίσκους σας;
Μ.Φ.Τ: Διότι, μέχρι τώρα τουλάχιστον, δεν βρέθηκε κάποιος φορέας ή κάποια εταιρεία που να μας προτείνει κάποια συμφωνία που να μην προσβάλει τόσο την αισθητική και την ηθική μας, όσο και την αξιοπρέπειά μας. Δεν λέω, business is business, αλλά υπάρχουν και όρια στην εκμετάλλευση. Ένας άλλος λόγος είναι γιατί μας αρέσει να έχουμε τον έλεγχο και τον τελευταίο λόγο στο αισθητικό αποτέλεσμα των εκδόσεών μας. Δεν είναι κακό αυτό, πιστεύω, ειδικά αν ξέρεις τι θες και που θες να το πας.
{youtube}xDZM0cRNeFU{/youtube}
Aκούστε το τραγούδι «Καλώς ήρθες» από τους «Μητέρα φάλαινα τυφλή»
ελc: Τι απολαμβάνετε περισσότερο στις Live εμφανίσεις σας;
Μ.Φ.Τ: Την ενέργεια που εκπέμπει ένα τόσο μεγάλο και πολυμελές μουσικό σύνολο όπως η Μητέρα Φάλαινα Τυφλή. Είναι σαν ένα μελωδικό, ευπρόσδεκτο «μπούμερανγκ»: το στέλνουμε με όλη μας την αγάπη στο κοινό μας και αυτό ανταποκρίνεται ανάλογα τόσο με τη δική μας διάθεση και δεξιοτεχνία και ψυχή, όσο και με τη δική του διάθεση και ανάγκη και απαίτηση. Επιπλέον, για να σταθώ λίγο περισσότερο στο κοινό που έρχεται να μας ακούσει, είναι πραγματικά απίστευτο πόσο όμορφες αντιδράσεις και λόγια έχουμε εισπράξει από παλιούς και νέους φίλους της Φάλαινας. Φαίνεται πως βρίσκει και κάτι δικό του ο καθένας στη μουσική και τα τραγούδια μας, και το αναγνωρίζει. Και το αγαπά. Και το σέβεται.
ελc: Πώς προέκυψε η πρόταση για να ανοίξετε το live Chris Eckman των Walkabouts στις 13 Φεβρουαρίου; Τι θα παρουσιάσετε;
Μ.Φ.Τ: Η αλήθεια είναι πως δεν θα «ανοίξουμε» ακριβώς το live του Chris Eckman. Ο Chris έκανε τη μίξη στο άλμπουμ μας «Ναυάγια στη Στεριά» πέρυσι, και συζητούσαμε καιρό τώρα να κάνουμε ένα ή περισσότερα live παρέα στην Αθήνα και αλλού, έτσι ώστε να γιορτάσουμε τούτη τη δισκογραφική μας συνεργασία. Το πρώτο κοινό μας live –και ελπίζουμε, όχι το τελευταίο- είναι την προσεχή Παρασκευή στις 13 Φεβρουαρίου στο six d.o.g.s. Θα ξεκινήσουμε χωρίς τον Chris στις 10 το βράδυ, παίζοντας το μεγαλύτερο μέρος των «Ναυαγίων», και κάπου στα μέσα αυτού του μικρού σετ, θα ανέβει κι εκείνος στην σκηνή μαζί μας για να παίξουμε ένα – δύο δικά μας τραγούδια παρέα. Ύστερα, θ’ ακολουθήσει ένα σετ με τραγούδια τόσο από την προσωπική του δισκογραφία, όσο και αγαπημένα των Walkabouts. Θα είναι μια βραδιά μοναδική πιστεύω. Μη τη χάσει κανείς!
{youtube}FNGcx5Aor8g{/youtube}
Ακούστε το τραγούδι «Τα χειρότερα» από τους «Μητέρα φάλαινα τυφλή»
ελc: Ποια είναι τα επόμενα σχέδια της Φάλαινας;
Μ.Φ.Τ: Για την επόμενη ημέρα του live, συζητιέται με τους κινηματογραφιστές και συνεργάτες μας, τους Shoot the Band, να κάνουμε με τον Chris Eckman ένα βίντεο, ως μέρος της σειράς “Stray Songs”, στην οποία βιντεοσκοπούν καλλιτέχνες να παίζουν ακουστικά σε κάποιο αστικό τοπίο ή παράμερη τοποθεσία της πόλης ένα ή περισσότερα τραγούδια τους. Αφού ξεπροβοδίσουμε τον κύριο Eckman, θα επικεντρωθούμε στα δικά μας live, στα νέα μας τραγούδια και σε κάτι ακόμα που ετοιμάζουμε, πολύ μεγάλο, το οποίο θα ανακοινωθεί στο τέλος της άνοιξης και μάλλον θα γίνει πριν τελειώσει η χρονιά…
ελc: Κάντε μια ευχή.
Μ.Φ.Τ: Να μπορέσουν όλοι οι καλλιτέχνες και δημιουργοί αυτής της χώρας (και όλου του κόσμου δηλαδή!), όχι μόνο να επιβιώσουν, αλλά και να ζήσουν αξιοπρεπώς, κάνοντας αυτό που αγαπούν περισσότερο, είτε αυτό είναι μουσική, είτε εικαστικά, είτε γλυπτική, είτε ταινίες…
—
Info: Η Μητέρα Φάλαινα Τυφλή θα εμφανιστεί την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου στο six d.o.g.s. παρέα με τον Chris Eckman
