Μια θεατρική παράσταση που αποτελείται από ένα πρόγραμμα μονολόγων, δύο παλιών και ενός καινούργιου, με τίτλο «Με όλο μου το είναι» παρουσιάζει το Θέατρο Στοά σε σκηνοθεσία Θανάση Παπαγεωργίου.
Οι μονόλογοι είναι: 1. «Μια μητέρα…» της Μαρίας Κονδύλη και της Θάλειας Ασλανίδου, ένας μονόλογος που ανήκε στο έργο «Φυτά εσωτερικού χώρου» και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη Στοά το 1981 2. «Επικήδειος» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, γραμμένος το 1992. Παίχτηκε, επίσης για πρώτη φορά στη Στοά το 1992 και 3. «Η Αντριάνα», που γράφτηκε πρόσφατα από τον Θανάση Παπαγεωργίου και είναι το πέμπτο θεατρικό του έργο που παίζεται στη Στοά.
Αν κάτι διακρίνει και τους τρεις μονολόγους είναι το γεγονός ότι κανένας δεν είναι στην ουσία μονόλογος, έστω κι αν επί σκηνής υπάρχει ένας μόνο ηθοποιός. Ο «Επικήδειος» και «Η Αντριάνα» είναι δύο μεγάλα τηλεφωνήματα όπου «συμπρωταγωνιστούν» με ίση συμμετοχή οι συνομιλητές από την άλλη γραμμή του τηλεφώνου, η δε διάλεξη της «Μητέρας» σύντομα εξελίσσεται σε ένα διάλογο με τα φανταστικά πρόσωπα που στοιχειώνουν την ύπαρξή της. Στον «Επικήδειο» η ανάγκη της υστεροφημίας γίνεται τόσο επιτακτική για τους δύο συνομιλητές, που η αγωνιώδης τους προσπάθεια να την πετύχουν τους γελοιοποιεί στο θεατή, που παρακολουθεί το ξετύλιγμα των επιχειρημάτων τους για να μπορέσουν να αποκτήσουν κι αυτοί μια μεγαλειώδη κηδεία για τους εαυτούς τους. Στη διάλεξη της «Μητέρας» η προσπάθειά της να αποδείξει μπροστά σε ένα ακροατήριο πως υπήρξε μια ιδανική μάνα και σύζυγος μένει χωρίς αποτέλεσμα, αφού δεν μπορεί να ολοκληρώσει τη διάλεξή της. Τα παιδιά και ο σύζυγος, που στοίχειωσαν τη ζωή της, εμφανίζονται διαρκώς μπροστά της. Πολύ γρήγορα καταρρέει, διαπιστώνοντας ότι η ίδια έζησε μια ζωή που την αφιέρωσε στην αποτυχημένη προσπάθεια να δημιουργήσει την τέλεια οικογένεια. Στην «Αντριάνα» η πρωταγωνίστρια αδυνατεί να σηκώσει το βάρος της προσπάθειας που κάνει μια ολόκληρη ζωή να μην πικράνει τους άλλους και κυρίως να κρύψει την πληγή που της δημιούργησε η αδελφική σχέση. Μια επιπόλαιη ερωτική περιπέτεια της αδελφής της αποκαλύπτει μια άλλη πραγματικότητα και βγάζει στην επιφάνεια όλη την πίκρα που έχει συσσωρευτεί μέσα της όλα αυτά τα χρόνια και που την καταδίκασε σε μια μοναχική ζωή.
