Ο Κώστας Aνταλόπουλος στο elculture.gr

"Παρόλο που η κρίση μας αγχώνει όλους, θα υπάρχουν πάντα κάποιοι "τρελοί" που θα βάζουν τις τελευταίες οικονομίες τους για να μοιραστούν το όραμά τους"

ελc:”Η νύχτα μόλις πριν από τα δάση” είναι ένα πολύ σκοτεινό κείμενο με κρυφές πλευρές, σε τι ακριβώς αναφέρεται και γιατί το επιλέξατε;

Κ.Α: Θεωρώ ότι το συγκεκριμένο κείμενο, το οποίο γράφτηκε από τον Koltès το 1977 είναι τόσο επίκαιρο όσο ποτέ. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως πολιτικό κείμενο, διότι κατά τη γνώμη μου γίνεται μία σαφή αναφορά στις βασικές ιδέες του Διαφωτισμού που τόσο επηρέασαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο την ανθρωπότητα. Έχει καθαρά ανθρωπιστικό χαρακτήρα. Η φράση του κειμένου που παρουσιάζεται ως βασική ιδέα του ήρωά μας είναι η ίδρυση ενός “σωματείου σε διεθνή κλίμακα”. Εδώ είναι ξεκάθαρη η αναφορά σε ένα διεθνισμό που υπερβαίνει το έθνος – κράτος. Μια ιδέα που αποβλέπει σε μία ευρύτερη κοινωνία με κύριο χαρακτηριστικό τον κοσμοπολιτισμό, χωρίς να καταλύεται αναγκαία η έννοια των κυρίαρχων εθνών – κρατών.
Όλα αυτά μπορεί να ακούγονται κάπως βαρύγδουπα, αλλά ο τρόπος που δομείται αυτό το κείμενο από τον Koltès είναι αριστοτεχνικός και το έντονο ποιητικό του ύφος είναι πραγματικά σαγηνευτικό. Δεν πρέπει να παραλείψουμε ότι ήμασταν αρκετά τυχεροί διότι είχαμε στα χέρια μας μία θαυμάσια μετάφραση από την Μάγια Λυμπεροπούλου.

ελc: Πώς διαχειρίζεστε σκηνικά αυτό το κείμενο; Ποιος ο κεντρικός άξονας της παράστασης σας;

Κ.Α: Αυτή είναι πραγματικά μία ερώτηση που θα μπορούσε να τεθεί στον σκηνοθέτη της παράστασης, Άντυ Παπαδημητρίου, ο οποίος έχει δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα σε σκηνικά, φώτα και μουσική. Οι δε συνεργάτες του όπως και ο ίδιος προέρχονται από το χώρο του κινηματογράφου και είναι ικανοί να φέρουν καινούρια πνοή στο θέατρο. Μπορώ να πω ότι με επηρέασε αρκετά η προσωπική ματιά του σκηνοθέτη πάνω στο κείμενο και ο τρόπος που “διάβασε” το έργο.

Με τα σκηνικά και τον ατμοσφαιρικό φωτισμό προσπαθούμε να διατηρήσουμε την αμεσότητα του κειμένου με αρκετή δόση ρεαλισμού, χωρίς να παραμελούμε το ποιητικό του ύφος. Σε αυτό βέβαια βοηθάνε καταλυτικά όλοι οι συντελεστές της παράστασης που έχουν δώσει τον καλύτερο τους εαυτό για το ανέβασμα του έργου. Όσο για το πού απευθύνεται ο λόγος, η απάντηση είναι πολλαπλή καθώς ο ρόλος του αποδέκτη μοιράζεται ανάμεσα στο κοινό, τον Άλλο και τις προσωπικές σκέψεις του ήρωα.

ελc: Τι θέση έχει ο Άλλος στην παράσταση; Αυτό το περιθωριακό πρόσωπο που απευθύνεται; Τελικά γιατί αφορά το θεατή;

Κ.Α: Εδώ ο Koltès φαίνεται να δίνει δύο επιλογές στο κοινό. Στην πραγματικότητα όμως είναι μόνο μία. Αν ο θεατής είναι να ταυτιστεί με κάποιον, έχει να επιλέξει ανάμεσα στον Άλλο και τον Ξένο. Έχω όμως την αίσθηση ότι ο Άλλος αποτελεί κομμάτι του Ξένου πράγμα που γίνεται εμφανές μέσα από την σκηνική διαδικασία. Ο Ξένος είναι ένας από εμάς “γιατί λίγο πολύ όλοι είμαστε ξένοι”, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο ήρωας στο έργο. Έχω ζήσει κάποια χρόνια στη Γερμανία λόγω σπουδών όπου ένιωθα λίγο ξένος. Όχι όμως τόσο ξένος όσο νιώθω στην ίδια μου τη χώρα, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Αγαπώ την Ελλάδα, γι’ αυτό άλλωστε επέλεξα να ζω εδώ.

ελc: Τι δυσκολίες αντιμετωπίσατε στο εν λόγω εγχείρημα;

Κ.Α: Όλοι ρωτάνε πάντα τους ηθοποιούς πώς καταφέρνουν να αποστηθίσουν τα κείμενα. Η συνήθης απάντηση είναι πως το δύσκολο κομμάτι είναι η διαδικασία σύνθεσης του χαρακτήρα και όχι το κείμενο. Στην συγκεκριμένη περίπτωση για πρώτη φόρα αντιμετώπισα δυσκολία στην εκμάθηση του κειμένου και στην απόδοση του λόγου του Koltès, που είναι ευθύς, ωμός, στοχεύει στην ουσία χωρίς ποτέ να χάνει τίποτα από τον λυρικό του χαρακτήρα.
Ο ρυθμός του είναι καταιγιστικός, σχεδόν πυρετώδης, και μπορεί να σε παρασύρει. Εκεί παρουσιάστηκαν και οι πρώτες μεγάλες δυσκολίες. Πρέπει να ακουστούν ξεκάθαρα τα μηνύματα του έργου, όπως και οι επιμέρους ιστορίες που ζωντανεύουν ως μνήμες του ήρωα πάνω στη σκηνή.

ελc: Τι αναζητά τελικά αυτός ο Ξένος;

Κ.Α: Μέσω του ήρωά του ο Koltès πραγματεύεται την ετερότητα. Ο Ξένος διεκδικεί την ελευθερία του στην έκφραση, το δικαίωμα στη δουλειά και έχει την ανάγκη να ανήκει κάπου. Παρουσιάζεται σε σύγκρουση με το σύστημα που τον ωθεί στο περιθώριο, αλλά και έτοιμος να συνεχίσει να μάχεται πάση θυσία. Σε βαθύτερο επίπεδο, ο ήρωας προσπαθεί να καλύψει το τεράστιο κενό της μοναξιάς που νιώθει μέσα του. Αναζητά επίμονα μία πραγματική επικοινωνία και συντροφικότητα που όλοι μας έχουμε την ψευδαίσθηση ότι είναι κάτι δεδομένο.

ελc: Αυτό το κείμενο μου δίνει την αίσθηση ότι είναι κάτι περισσότερο από έναν ρόλο, εννοώ δηλαδή ότι δε φτάνει να αντιμετωπιστεί ψυχολογικά αναλύοντας τον χαρακτήρα. Εσείς ως ηθοποιός πως δουλέψατε;

Κ.Α: Μετά τους δύο αγγελιαφόρους των Βακχών, “Η νύχτα μόλις πριν από τα δάση” είναι ό, τι πιο δύσκολο έχω αντιμετωπίσει ως ηθοποιός. Η δυσκολία εδώ έγκειται στο πέρασμα από την μια κατάσταση στην άλλη μέσα πάντα από τον ίδιο χαρακτήρα που αναγκάζεται πολλές φορές να βιώσει ακραίες καταστάσεις. Στην αρχή της προετοιμασίας συζητήσαμε με τον Άντυ τα βασικά χαρακτηριστικά του ήρωα για να έχουμε τη βάση να δουλέψουμε. Μετά περάσαμε στην ανάγνωση του κειμένου με την προοπτική να ενταχθούν όλα τα παραπάνω στη σκηνοθετική δομή της παράστασης. Στη συνέχεια δουλέψαμε κινησιολογικά για να στοιχειοθετήσουμε το σώμα του ρόλου. Τέλος, μέσα από τη διαδικασία της πρόβας, όλα αυτά τα δεδομένα μας οδήγησαν στην ολοκλήρωση του χαρακτήρα της παράστασης. Την τελική όμως σύνθεση του χαρακτήρα, την κάνει πάντα ο θεατής.

ελc: Πληθώρα παραστάσεων και την άνοιξη πλέον στην Αθήνα σε μια εποχή πάρα πολύ δύσκολη. Εσάς σας αγχώνει η κρίση; Μπορεί να επηρεάσει το θέατρο;

Κ.Α: Η πληθώρα των παραστάσεων, σε μία εποχή όντως πάρα πολύ δύσκολη, μόνο ως παρήγορη μπορεί να χαρακτηριστεί. Εξάλλου το φαινόμενο των τόσο πολλών παραστάσεων παρουσιάζεται σε ελάχιστες πόλεις της Ευρώπης. Η ποιότητά τους ποικίλει. Βέβαια, ο τελικός κριτής είναι πάντα ο θεατής. Στην Ελλάδα, όπως είναι γνωστό, έχουμε τεράστια παραγωγή ηθοποιών, δυσανάλογη με τη δυναμική της χώρας, οι οποίοι πάντα ψάχνουν μία διέξοδο στην έκφραση. Παρόλο που η κρίση μας αγχώνει όλους, θα υπάρχουν πάντα κάποιοι “τρελοί” που θα βάζουν τις τελευταίες οικονομίες τους για να μοιραστούν το όραμά τους μέσα από μία παράσταση.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Κάθε Σάββατο θα λαμβάνετε στο e-mail σας το newsletter του ελc με τις προτάσεις μας για την εβδομάδα!

Podpourri. Ιστορίες που ακούγονται

Ακολουθήστε το ελculture.gr στο Google News

το ελculture σας προσκαλεί σε εκδηλώσεις

ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.