Έχω γράψει πολλές φορές για την VASSIŁINA και την πρωτοποριακή ματιά της σε όλο το φάσμα της pop. Από τα πρώτα της ξεκινήματα, τα λίγο πιο σκοτεινά μέχρι την αποκαλυπτική σκηνική της παρουσία στην κολεκτίβα των Kadebostany και από εκεί στην ιδιοσυγκρασιακή μουσική σύγκλειση με τον Pan Pan στις λάιβ εμφανίσεις τους. Η VASSIŁINA χαρακτηρίζεται από ένα φανταστικό καλλιτεχνικό δίπολο, αυτό του απόλυτα pop κοριτσιού και ταυτόχρονα της απόλυτης dark θηλυκότητας. Είναι εμφανές αν κάποιος ακούσει το τελευταίο της single “Heatstroke” και ανατρέξει στο τελευταίο της άλμπουμ με τίτλο “i.par.ksia.ko” για να ακούσει το κομμάτι «Καταδίκη» ή ακόμη ακόμη το “Femmeland“.
Θυμάμαι χαρακτηριστικά να γράφω όταν κοινοποιούσα το ομότιτλο κομμάτι “i.par.ksia.ko” “VASSIŁINA FOR PRESIDENT”, το οποίο δεν είμαι σίγουρη ότι δεν το εννοούσα κυριολεκτικά, αφού βρίσκω φοβερά ευφάνταστο το όνομα “i.par.ksia.ko” για όνομα κόμματος. Mέχρι τώρα καμία τέτοια ανακοίνωση δεν έχει λάβει χώρα, αντ’ αυτού μαθαίνω πως η ίδια ανέλαβε την επιμέλεια του φετινού Αγοραφοβικού Φεστιβάλ (ΑΦΦ ‘26), το οποίο αγαπώ ιδιαιτέρως για την ανομοιογένεια του.
Όπως κάθε χρόνο λοιπόν στο ελc φιλοξενούμε τον curator του ΑΦΦ, έτσι και φέτος με ιδιαίτερη χαρά είπαμε με τη VASSIŁINA για την pop, τη Λένα Πλάτωνος και όλα αυτά που θέλει να μείνουν όταν τα φώτα του ΑΦΦ ’26 σβήσουν.
VASSIŁINA, κουρδίζεις τις χορδές του φεστιβάλ μέχρι το όριο θραύσης τους, όπως μαθαίνω. Με ποια όρια θέλεις να παίξεις φέτος; Τα δικά σου, των καλλιτεχνών, του κοινού ή και όλων μας;
Με όλων μας λίγο. Προσωπικά, ήθελα να δείξω ότι η pop είναι τα πάντα, η pop είναι πολυδιάστατη… Το Αγοραφοβικό για μένα έχει πάντα αυτή την ωραία αντίφαση: μπορείς να δεις κάτι πολύ πειραματικό και δέκα λεπτά μετά κάτι σχεδόν ποπ, μια νέα μπάντα δίπλα σε έναν καλλιτέχνη με τεράστια ιστορία. Είναι πολύ όμορφο να υπάρχουν αυτές οι συγκρούσεις. Να μην ξέρεις απαραίτητα τι θα σου αρέσει πριν έρθεις.
Έχεις ζήσει όλα τα ΑΦΦ από μέσα. Τώρα που κρατάς και τα κλειδιά, τι αντιλαμβάνεσαι διαφορετικά που δεν κατανοούσες μόνο από τη σκηνή;
Κατάλαβα πόση δουλειά υπάρχει πίσω από αυτές τις δύο μέρες! Όταν είσαι καλλιτέχνης έρχεσαι, παίζεις και ζεις το φεστιβάλ. Τώρα βλέπω όλες τις μικρές αποφάσεις που πρέπει να παρθούν για να στηθεί όλο αυτό και πόσο συλλογική δουλειά είναι.
Τηρείς ευλαβικά τις παραδόσεις: από τα reunions σχημάτων και τα ντεμπούτα νέων καλλιτεχνών μέχρι και τα κλασικά πλέον burgers. Εσύ τι θα ήθελες να προσθέσεις στην παράδοση του ΑΦΦ;
Θα ήθελα να γίνει ακόμα περισσότερο ένας τόπος για απρόσμενες συναντήσεις. Να βλέπουμε collaborations που ίσως δεν θα συνέβαιναν αλλού, καλλιτέχνες διαφορετικών γενεών να μοιράζονται τη σκηνή, και νέα projects να κάνουν εδώ την πρώτη τους εμφάνιση. Μου αρέσει πολύ η ιδέα ότι κάποια πράγματα θα υπάρχουν μόνο για αυτές τις δύο μέρες και μετά θα εξαφανίζονται.
Και ξαφνικά, η επιστροφή της «ιέρειας» Λένας Πλάτωνος, παρέα με το «Σαμποτάζ», ακριβώς 45 χρόνια μετά. Μια πυρηνική επιρροή, πάντα παρούσα στο ΑΦΦ, γίνεται φέτος απτή. Τι σημαίνει για σένα αυτή η στιγμή;
Η Λένα Πλάτωνος είναι τεράστια επιρροή για μένα και για πάρα πολλούς καλλιτέχνες της γενιάς μας. Είναι πολύ όμορφο που το Σαμποτάζ, 45 χρόνια μετά, βρίσκεται στο ίδιο line-up με καλλιτέχνες που τώρα ξεκινούν.
Ένα φεστιβάλ που επιμελείσαι είναι και λίγο αυτοπορτρέτο. Τι θα μάθουμε φέτος για τη VASSIŁINA;
Ότι ακούω πάρα πολλά και πολύ διαφορετικά πράγματα (χαχα). Σίγουρα υπάρχουν μέσα πράγματα που αγαπάω, ηλεκτρονική μουσική, pop, σκοτάδι, πειραματισμός αλλά περισσότερο ήθελα το line-up να δείχνει πόσο ενδιαφέρουσα και διαφορετική είναι η σκηνή γύρω μας αυτή τη στιγμή.
Όταν σβήσουν τα φώτα του ΑΦΦ ’26, τι θα ήθελες να έχει μείνει;
Να έχεις ανακαλύψει κάτι που δεν ήξερες πριν. Έναν καλλιτέχνη, ένα live, μια συνεργασία. Και να φύγεις με την αίσθηση ότι για δύο μέρες συνέβη κάτι πολύ δικό μας στην ΠΛΥΦΑ, ότι υπάρχει ελπίδα στην πόλη αυτή. Τουλάχιστον σαν μουσικός αυτό ένιωσα την πρώτη φορά που πήγα στο Αγοραφοβικό.
