Τo έργο παρουσιάζεται με τη μορφή ενός μονολόγου-κατάθεση ψυχής της ηρωίδας (ηλικιωμένη γυναίκα) που υποκινείται από την παρουσία στο χώρο ενός νέου άνδρα, ο οποίος παραμένει καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου βουβός και απαθής υπογραμμίζοντας έτσι την πάλη των διαφορετικών γενεών.
Βασικό θέμα η καταλυτική δράση του χρόνου και των συνεπειών του σε όσους δεν μπορούν να τον ακολουθήσουν. Άλλα θέματα που θίγονται στο έργο είναι η φθορά, η μοναξιά, η ελευθερία, ο έρωτας, η καταπίεση της γενετήσιας ορμής, ο θάνατος, η ποίηση και βέβαια ο άνθρωπος ως κοινωνική ύπαρξη.
