Η Κλαίρη Θεοδώρου επιστρέφει με ένα νέο μυθιστόρημα που ακροβατεί ανάμεσα στο ερωτικό πάθος και το έγκλημα. Με τίτλο «Σ’ αγαπώ μέχρι θανάτου», το βιβλίο της μας οδηγεί στα σκοτεινά μονοπάτια μιας αγάπης που ξεπερνά τα όρια, αφήνοντας πίσω της ίχνη μυστηρίου, απώλειας και ενοχής. Η συγγραφέας, με τη γνωστή της ικανότητα να συνδυάζει την αστυνομική πλοκή με την ψυχολογική ενδοσκόπηση, μάς καλεί να αναρωτηθούμε πόσο μακριά μπορεί να φτάσει κάποιος στο όνομα της αγάπης – και τι συμβαίνει όταν η αγάπη μετατρέπεται σε απειλή. Με αυτή την αφορμή μιλήσαμε για τη γέννηση του νέου της μυθιστορήματος, για τον έρωτα που γίνεται σκοτεινός καθρέφτης του εαυτού μας, αλλά και για την ανάγκη της λογοτεχνίας να αφουγκράζεται τις αθέατες πτυχές της ανθρώπινης ψυχής.
Τι ήταν αυτό που πυροδότησε τη συγγραφή του συγκεκριμένου βιβλίου; Ήρθε πρώτα η ιδέα των βαλιτσών ή ο τίτλος «Σε αγαπώ μέχρι θανάτου»;
Το «Σ’ αγαπώ μέχρι θανάτου» γεννήθηκε μέσα σε μια ιδιαίτερη περίοδο: την εποχή της πανδημίας. Η αρχική έμπνευση ήρθε απροσδόκητα, παρακολουθώντας την αμερικάνικη τηλεοπτική εκπομπή Storage Wars, όπου αποθήκες βγαίνουν σε πλειστηριασμό μαζί με το άγνωστο περιεχόμενό τους. Στη δική μου ιστορία, σε μια τέτοια αποθήκη βρίσκονται δώδεκα μαύρες βαλίτσες που κρύβουν μυστήριο και θάνατο. Ξεκίνησα να γράφω το βιβλίο το 2023 και η συγγραφή του κράτησε σχεδόν έναν χρόνο. Ήταν μια απαιτητική αλλά και συναρπαστική διαδικασία, κατά την οποία προέκυψε και ο τίτλος. Ένας τίτλος που στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι συμβολικός, αλλά κυριολεκτικός. Άνθρωποι καθημερινοί καταλήγουν να σκοτώνουν εκείνους που αγαπούν πιο πολύ, χωρίς καν να το αντιλαμβάνονται, καταλήγοντας πιόνια στα χέρια αυτού που κινεί τα νήματα.
Πώς αποφασίσατε να διαλέξετε ως τόπους δράσης την Κοπεγχάγη και το Αμβούργο;
Έχω μεγαλώσει στη Γερμανία κι έτσι είχα την ευκαιρία από πολύ μικρή ηλικία να ταξιδέψω αρκετά τόσο εκεί όσο και σε γειτονικές χώρες, αποκτώντας εικόνες και εμπειρίες που με ακολουθούν μέχρι σήμερα. Πόλεις όπως το Αμβούργο και η Κοπεγχάγη έχουν έντονη προσωπικότητα: συνδυάζουν την ιστορία του παρελθόντος με το σύγχρονο στοιχείο, το φως με το σκοτάδι και παράλληλα έχουν την απαραίτητη ατμόσφαιρα για ένα νουάρ μυθιστόρημα. Επιπλέον, χρειαζόμουν για λόγους πλοκής πόλεις που να έχουν μεγάλα λιμάνια κι έτσι αυτή ήταν μία ακόμα αιτία για την επιλογή τους.
Το βιβλίο αγγίζει το οξύμωρο της αγάπης και της βίας: πώς μπορεί κανείς να σκοτώσει αυτόν που αγαπά πιο πολύ; Τι σας ενδιέφερε να εξερευνήσετε μέσα από αυτόν τον πυρήνα;
Δεν νομίζω ότι η αγάπη και η βία χωρούν στην ίδια πρόταση. Η μία έννοια αναιρεί την άλλη. Και διαφωνώ κάθετα με τη γνωστή ρήση «η αγάπη πονάει». Δεν είναι η αγάπη αυτή που πονάει· είναι οι άνθρωποι και οι πράξεις που φορούν συχνά το προσωπείο της αγάπης. Όσον αφορά τώρα το βιβλίο και τους λόγους που σκοτώνει κανείς αυτόν που αγαπάει πιο πολύ, η απάντηση είναι μάλλον απλή. Και λογική. Δεν το γνωρίζει ότι τον σκοτώνει. Τη συνέχεια όμως θα σας αφήσω να την ανακαλύψετε μόνοι σας…
Οι επιθεωρητές Κίλερ και Τσο έχουν δυναμική και έντονη παρουσία. Πώς τους χτίσατε ψυχολογικά και ποια πλευρά της δικής σας προσωπικότητας βρίσκεται μέσα τους;
Ο Ρούπερτ Κίλερ είναι ένας επιθεωρητής που παλεύει σε δύο μέτωπα: κόντρα στο έγκλημα και κόντρα στον ίδιο του τον εαυτό. Αν και έχει χάσει τη βραχεία του μνήμη, καταφέρνει να αντισταθμίσει την απώλεια αυτή με ευφυείς στρατηγικές, αξιοποιώντας την τεχνολογία, την επιμονή και την οξυδέρκεια που τον χαρακτηρίζουν. Είναι ένας ήρωας με έντονα τραγικά στοιχεία, αλλά παράλληλα εξαιρετικά αποτελεσματικός. Στο πλευρό του στέκεται η Ντανιέλα Τσο, με τη διαύγεια και την ψυχραιμία της, λειτουργώντας ως σταθερό αντίβαρο. Μαζί αποδεικνύουν πως η δύναμη δεν βρίσκεται στην τελειότητα, αλλά στην ικανότητα να συνεχίζεις, ακόμη κι όταν όλα γύρω σου δείχνουν να καταρρέουν. Όσον αφορά τώρα το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, υπάρχουν δικά μου στοιχεία μέσα σε όλους τους χαρακτήρες, σε όλα τα βιβλία μου, αλλού λιγότερο και αλλού περισσότερο. Κάποια από αυτά είναι εμφανή στους ανθρώπους που με γνωρίζουν και κάποια άλλα δεν συνειδητοποιώ πολλές φορές ούτε εγώ η ίδια πως υπάρχουν.
Υπάρχουν χαρακτήρες που σας δυσκόλεψαν περισσότερο ή σας εξέπληξαν στην εξέλιξή τους;
Είναι δύσκολο να απαντήσω σε μια τέτοια ερώτηση όταν μιλάμε για αστυνομική μυθοπλασία, γιατί δεν θα ήθελα να αποκαλύψω στοιχεία που μπορεί να επηρεάσουν την εμπειρία του αναγνώστη. Επιπλέον, δεν είμαι σίγουρη ότι έχω μια ξεκάθαρη απάντηση. Κάθε χαρακτήρας που δημιουργώ έχει μέσα του κάτι που με ελκύει, αλλά και με φοβίζει ταυτόχρονα. Η σύνδεση που νιώθω μαζί τους εξαρτάται συχνά από τη δική μου διάθεση και εσωτερική κατάσταση τη στιγμή που γράφω, επομένως όχι μόνο από τους ίδιους τους ήρωες. Το ίδιο πιστεύω πως συμβαίνει και με τους αναγνώστες· ο βαθμός ταύτισης αλλάζει ανάλογα με τη φάση ζωής στην οποία βρίσκονται.
Οι βαλίτσες ως μεταφορά: είναι απλώς φρίκη ή κρύβουν και ένα συμβολικό βάρος;
Η επιλογή αυτής της εικόνας δεν είναι τυχαία. Είναι βίαιη και σκληρή, μα την ίδια στιγμή βαθιά συμβολική. Δεν αφορά μόνο τη φυσική πράξη του εγκλήματος, αλλά και την εσωτερική κατάρρευση που μπορεί να προκαλέσει ένα πάθος εκτός ορίων. Στο βιβλίο, η αγάπη δεν παρουσιάζεται ως ρομαντική ιδέα. Είναι μια δύναμη που άλλοτε σε ανεβάζει ψηλά κι άλλοτε σε διαλύει. Οι γυναίκες μέσα στις βαλίτσες δεν είναι απλά θύματα· είναι ζωντανές αποδείξεις του πώς η αγάπη μπορεί να μεταμορφωθεί σε εμμονή, σε αρρωστημένο πάθος για εκδίκηση, σε παγίδα, σε καταστροφή. Η σκηνή λειτουργεί σαν αλληγορία για τη διάβρωση της ταυτότητας και την απώλεια ελέγχου, όταν κάποιος παραδίδεται ολοκληρωτικά στα πιο σκοτεινά του ένστικτα. Παράλληλα, διεγείρεται η φαντασία του αναγνώστη και δημιουργούνται οι συνθήκες που θα δώσουν στη συνέχεια ώθηση στην πλοκή.
Στο βιβλίο, θίγεται και η έννοια της «κοσμικής ισορροπίας». Ποιος ή τι την ενορχηστρώνει τελικά; Υπάρχει Θεός, Τύχη ή απλώς άνθρωποι που παίζουν με τις ζωές των άλλων;
Η «κοσμική ισορροπία» είναι η τάση του σύμπαντος –Θεός, τύχη, κάρμα, πείτε το όπως θέλετε– να επαναφέρει την τάξη όταν αυτή διαταράσσεται. Ό,τι κι αν γίνει, κάποια στιγμή το τίμημα πληρώνεται. Στο βιβλίο, αυτή η έννοια αποκτά πιο σκοτεινή διάσταση. Όταν το μέτρο χάνεται, στα μάτια ενός συγκεκριμένου χαρακτήρα τουλάχιστον, τότε αυτός θεωρεί ότι είναι καθήκον του να το αποκαταστήσει. Και το κάνει· με τον δικό του νοσηρό τρόπο. Αυτός είναι και ο ρόλος του «ενορχηστρωτή».
Πιστεύετε ότι κάποιος μπορεί να οδηγηθεί στον φόνο από αγάπη; Είναι αυτό ένα από τα σκοτεινά σημεία της ανθρώπινης φύσης που θέλατε να φέρετε στο φως;
Η αληθινή αγάπη δεν σκοτώνει. Όμως αυτό που ορισμένοι αποκαλούν αγάπη, μπορεί να γίνει επικίνδυνο. Όταν η αγάπη μετατρέπεται σε εμμονή, όταν μπερδεύεται με την ανάγκη για έλεγχο ή με τον φόβο της απώλειας, τότε μπορεί να φτάσει στα άκρα. Εκεί ήθελα να σταθώ: στη λεπτή γραμμή ανάμεσα στο συναίσθημα και την παρερμηνεία του. Στα σκοτεινά δωμάτια της ψυχής, όπου κάτι φωτεινό, όπως η αγάπη, μπορεί να αλλοιωθεί και να γίνει όπλο. Και σε αυτήν την αλλοίωση, αναζητώ τις πιο ανθρώπινες, αλλά και τις πιο επικίνδυνες αλήθειες.
Τι είναι αυτό που σας γοητεύει στη λογοτεχνία μυστηρίου και εγκλήματος;
Η ανάγκη για δικαιοσύνη είναι βαθιά ριζωμένη στον άνθρωπο. Η αποκάλυψη της αλήθειας, η επίλυση ενός μυστηρίου, η αποκατάσταση της τάξης αποτελούν όχι μόνο λογοτεχνικά μοτίβα, αλλά και διαχρονική ανθρώπινη ανάγκη. Τα αστυνομικά μυθιστορήματα ικανοποιούν αυτήν την ανάγκη, καθώς μας προσφέρουν ένα ασφαλές πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορούμε να αναμετρηθούμε με το άγνωστο, να αναζητήσουμε απαντήσεις και τελικά να φτάσουμε στην κάθαρση. Σ’ έναν κόσμο όπου το καλό και το κακό μπλέκονται όλο και περισσότερο, το είδος αυτό μάς θυμίζει ότι ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν θολά, η αλήθεια έχει τη δύναμη να αποκαλύπτεται.
Πώς αντιμετωπίζετε την πρόκληση της έκπληξης του αναγνώστη; Σας ενδιαφέρει να τον σοκάρετε, να τον προβληματίσετε ή να του δώσετε τροφή για σκέψη;
Ως αναγνώστρια αστυνομικής λογοτεχνίας, αυτό που με κερδίζει περισσότερο είναι η προσεγμένη ατμόσφαιρα μυστηρίου και η ανατροπή που έρχεται απρόβλεπτα, αλλά με απόλυτη λογική συνοχή. Εκτιμώ τις έξυπνες λύσεις και τις καλά χτισμένες εκπλήξεις και αποφεύγω τις πρόχειρες ή επιτηδευμένες ανατροπές. Δεν μου αρέσουν τα εύκολα κόλπα εντυπωσιασμού, ο «λαγός» που βγαίνει ξαφνικά «από το καπέλο». Ως συγγραφέας λοιπόν προσπαθώ να αφήνω εξαρχής «ψίχουλα» μέσα στο κείμενο, σε δόσεις, αν μπορεί να το πει κανείς έτσι, με σκοπό τόσο να αποκαλύπτω ψήγματα της αλήθειας, όσο και να παραπλανώ, έτσι ώστε να μην αντιλαμβάνεται κανείς πλήρως τι έχει συμβεί παρά μόνο όταν όλα έχουν πλέον αποκαλυφθεί. Ένας καλοστημένος γρίφος δηλαδή και μια αναμέτρηση με τον ίδιο μας τον αναγνωστικό εαυτό· αυτός είναι για μένα ο στόχος.
Ετοιμάζετε κάτι επόμενο; Θα συνεχίσουμε να βλέπουμε τον επιθεωρητή Κίλερ και την Τσο;
Ένα καινούργιο αστυνομικό μυθιστόρημα με ήρωες τον Ρούπερτ Κίλερ και την Ντανιέλα Τσο βρίσκεται ήδη στα χέρια των Εκδόσεων Ψυχογιός και θα κυκλοφορήσει του χρόνου την άνοιξη. Ταυτόχρονα, μαζί με τη Λένα Μαντά συνεχίζουμε δυναμικά τη συγγραφή του επόμενου βιβλίου της σειράς «Γυναικεία Υπόθεση».
