Η ομάδα Elephas tiliensis (Δημήτρης Αγαρτζίδης και Δέσποινα Αναστάσογλου) παρουσιάζει μια νέα μουσική παράσταση για μικρά και μεγάλα παιδιά με τίτλο «Αληθινή ιστορία ή Ταξίδι στο νησί της σελήνης». Η παράσταση βασίζεται στο έργο Αληθινή ιστορία του Λουκιανού, το οποίο θεωρείται παγκοσμίως το πρώτο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας που γράφτηκε ποτέ.
Ο Λουκιανός, ακολουθώντας το συγγραφικό κύμα της εποχής του για αναγνώσματα γεμάτα απίστευτες περιπέτειες σε μακρινούς και ανεξερεύνητους τόπους, περιγράφει το φανταστικό ταξίδι ενός νέου άνδρα και του πληρώματος του πλοίου του προς το άγνωστο. Ένα συναρπαστικό ταξίδι στη Σελήνη, ένας διαστρικός πόλεμος με θεόρατα εξωγήινα πλάσματα, ένα τεράστιο κήτος που καταπίνει το καράβι των ηρώων, πειρατές και θαλάσσια τέρατα, ένα ταξίδι στη χώρα των Μακάρων και των Καταραμένων, μια άγνωστη Ήπειρος, όλα ένα κομμάτι μιας απίστευτης περιπέτειας. Ένα ανθρώπινο ταξίδι στα αστέρια, στο μέλλον, στο ακατανόητο και αχαρτογράφητο μέχρι και σήμερα σύμπαν. Αλήθεια ή ψέματα; Αλήθεια! Αρκεί να πιστεύουμε μαζί στα παραμύθια.
H ομάδα Elephas tiliensis μοιράζεται ένα ημερολόγιο προβών χωρίς ημερομηνίες για τηv παράσταση «Αληθινή ιστορία ή Ταξίδι στο νησί της Σελήνης» που παρουσιάζεται στο Αρχαίο Θέατρο Δημητριάδος στον Βόλο:
Σήμερα θα συναντηθούμε για πρώτη φορά όλοι και όλες μαζί. Και θα είναι για μια βόλτα στη θάλασσα. Θα πάμε μαζί με την Ευγενία στο Καβούρι για να βγάλουμε τις πρώτες φωτογραφίες της παράστασης. Εκεί, μπροστά στα κόκκινα βράχια. Όλοι και όλες έχουν διαβάσει το πρωτότυπο κείμενο του Λουκιανού, σε μετάφραση φυσικά, αλλά κάνεις και καμιά το κείμενο της παράστασης. Προτιμάμε πάντα να το διαβάζουμε την πρώτη μέρα της πρόβας για να καταλαβαίνουμε καλύτερα το αποτύπωμά του. Σ’ αυτή την πρώτη άγουρη ανάγνωση μπορείς να διακρίνεις αμέσως τι λειτουργεί, τι χρειάζεται να διορθωθεί, τι είναι περιττό. Θα γελάσουμε πολύ, θα αλλάξουμε πολλές πολύχρωμες μπλούζες μέχρι να καταλήξουμε, θα ανέβουμε και θα κατέβουμε τα βράχια, θα μπούμε και θα βγούμε από το νερό και στο τέλος θα κάνουμε και μια βουτιά. Είναι Μάιος αλλά τα νερά είναι κιόλας ζεστά και ο κόσμος στο Καβούρι αρκετός σαν να είναι ήδη ζεστό καλοκαίρι.
Σήμερα είναι η πρώτη πρόβα στον χώρο μας. Στον χώρο της Ξένιας που είναι φιλόξενος και βλέπει μπροστά στις μεγάλες τζαμαρίες στον κήπο της Γεωπονικής και σου δίνει πάντα ανάσα όταν τον κοιτάξεις. Η ανάγνωση κυλάει νεράκι και οι άνθρωποι όλοι είναι ζεστοί. Όταν η χημεία των ανθρώπων λειτουργεί μπορείς να καταλάβεις εύκολα ότι θα λειτουργήσει και η παράσταση. Γιατί το πιο σημαντικό σε όλα είναι να μπορέσουμε εμείς ως ομάδα να επικοινωνήσουμε και να λειτουργήσουμε. Τότε μόνο είναι σίγουρο ότι θα μπορέσουν και οι θεατές οι μικροί και οι μεγάλοι να μοιραστούν μαζί μας αυτό που φτιάχνουμε. Σημαντική βοήθεια σε αυτό είναι η εφαρμογή της τεχνικής Alexander από τη Δέσποινα που βοηθάει να εναρμονιστεί το σώμα με τη σκέψη και τα σώματά μας μεταξύ τους.
Έχει πολύ κουβάλημά κάθε μέρα της πρόβας. Το πιάνο πρέπει να στηθεί να ξεστηθεί. H Στέλλα κουβαλάει κάθε μέρα το ακορντεόν και όπως κάνουμε πρόβα στις μελωδίες και στα τραγούδια του Χρίστου αυτόματα θα ξεπηδήσει ένας Χατζηδάκις, ένας Τσιτσάνης, ένας David Bowie, μια Δέσποινα Βανδή. Μέσα από το παιχνίδι της μουσικής χαλαρώνουμε και γελάμε πολύ και μας αρέσει πολύ να κάνουμε τις διφωνίες και τις τριφωνίες και της τετραφωνίες που παρά τις δυσκολίες τους όταν λειτουργούν είναι ένα γαργαλιστικό παιχνίδι που τονώνει τις αισθήσεις μας.
Η Μαρίνα και ο Στέργιος κάνουν το βασικό δίδυμο. Τους γνωρίσαμε φέτος για πρώτη φορά με αφορμή τα «Γενέθλια» της Ζωρζ Σαρή που ανεβάσαμε στο Εθνικό και είναι ήδη αγαπημένοι και απολαυστικοί συνεργάτες. Οι δυο ήρωες, ο Λουκιανός και η Ραμάνθη, όπως τους ονoμάσαμε, αποφασίζουν να ταξιδέψουν για να γνωρίσουν το άγνωστο, να γνωρίσουν τι υπάρχει πέρα από εκεί που γνωρίζουμε. Σε αυτό το ταξίδι, λοιπόν θα πέσουν σε μια τεράστια καταιγίδα και ένα μεγάλο κύμα θα τους βγάλει στη σελήνη. Εκεί θα γνωρίσουν εξωγήινους και θα μπλεχτούν σε έναν τρομακτικό διαστημικό πόλεμο, από τον οποίο θα βγουν νικητές. Θα προτιμήσουν να αφήσουν το διάστημα και να γυρίσουν στη γη, όμως ένα μεγάλο κύμα θα τους βγάλει μέσα στην κοιλιά μιας τεράστιας φάλαινας και όταν θα καταφέρουν να δραπετεύσουν θα καταλήξουν στην χώρα των Μακάρων, την χώρα της απόλυτης ευτυχίας, αλλά κι από εκεί θα αναγκαστούν να φύγουν αφού πρώτα γνωρίσουν τον Όμηρο και την Ωραία Ελένη και θα μπλεχτούν σε νέες περιπέτειες αν θελήσουν να επιστρέψουν και πάλι πίσω στη χώρα των Μακάρων. Η Βικτώρια και ο Δημήτρης παίζουν όλους τους υπόλοιπους ρόλους και αλλάζουν κατά τη δάρκεια ρούχα και αξεσουάρ σε καταιγιστικό ρυθμό για να μπορέσουν να λειτουργήσουν όλα άψογα. Αλλά έχουμε ακόμα καιρό μπροστά μας.
Η Στέλλα και η Σάσα μπαίνουν με πολύ μεγάλο κέφι σε όλη τη διαδικασία και στο παιχνίδι που έχει η δημιουργία μιας παράστασης και αυτοσχεδιάζουν η πρώτη στο ακορντεόν και η δεύτερη στο πιάνο πάνω στις οδηγίες του Χριστου μέχρι να καταλήξουμε στο ύφος και στο ρυθμό που προτιμάμε σε κάθε μέρος του κειμένου. Για να μπορέσουν να λειτουργήσουν όλα σωστά, ειδικά σε μια παράσταση που απευθύνεται σε παιδιά, θα πρέπει ο ρυθμός να είναι άψογα συντονισμένος κι εμείς άψογα συντονισμένοι όλοι και όλες μεταξύ μας. Τα παιδιά αναγνωρίζουν τον ρυθμό και αντιλαμβάνονται τα πράγματα και τις έννοιες μέσα από αυτόν αφού γεννιόμαστε με αυτόν στο σώμα μας, οπότε μέχρι να ξεκινήσει η παράσταση θα είμαστε όλοι και όλες να λειτουργούμε σαν ένα καλοκουρδισμένο ρολόι. Μέχρι να γίνει αυτό βέβαια συμβαίνουν πάρα πολλά ευτράπελα και θα γελάσουμε κάθε μέρα πάρα πολύ. Ο Δημήτρης κρατάει ένα διασκεδαστικό ημερολόγιο με βίντεο της πρόβας που ανεβάζουμε στα social της ομάδας σαν ένα παιχνίδι μέσα και έξω από την παράσταση.
Η Μαγδαληνή σήμερα θα φέρει τα πανιά. Ένα βασικό στοιχείο της παράστασης είναι εκατοντάδες πολύχρωμα υφάσματα που θα γεμίσουν την ορχήστρα του αρχαίου θεάτρου Δημητριάδος. Είναι εντυπωσιακό, αλλά η ορχήστρα του θεάτρου έχει σχεδόν το μέγεθος αυτής της Επιδαύρου. Δυστυχώς, διασώζονται μόνο τα κάτω διαζώματα και μετά τις δύο πρώτες σειρές, μετά υπάρχει μόνο χώμα. Ο χώρος είναι μαγικός.
Σήμερα ταξιδέψαμε στον Βόλο και συναντήσαμε την κυρία Πελάγια Παπατριανταφυλλοπούλου που είναι υπεύθυνη στην εφορία αρχαιοτήτων στην οποία ανήκει το θέατρο. Είναι από την αρχή πολύ ζέστη μαζί μας και έχει πολύ ενδιαφέρον για την παράσταση και για να γίνουν όλα πολύ ομαλά και για εμάς και για τον χώρο. Από την πρώτη στιγμή αισθανόμαστε πολύ φιλόξενά και ανυπομονούμε να φτάσουμε στην ώρα της παράστασης, να ζήσουμε αυτό τον χώρο να ζωντανεύει ξανά. Είναι συγκινητικό να σκεφτείς πόσες φωνές έχουν επισκεφτεί και ακουστεί μαζί σε αυτό το θέατρο μέσα στους αιώνες. Σε λίγες μέρες θα είμαστε κι εμείς μέρος αυτής της αλυσίδας. Είναι πολύ σημαντικό να ζωντανεύουν αυτοί οι χώροι να μεταφέρουν την ενέργεια τους στο σήμερα και το σήμερα να επικοινωνεί με αυτό που κουβαλάνε.
Από την πρώτη μέρα που ακούσαμε το «τραγούδι της απελευθέρωσης» μας μπήκε ιδέα ότι πρέπει να φτιάξουμε ένα βιντεοκλίπ με θάλασσα, παραλία και ελληνικό καλοκαίρι που θα μείνει και σαν αναμνηστικό αποτύπωμα αυτής της παράστασης. Ο Ηλίας θα φέρει όλες τις μηχανές του, θα μείνουμε πάνω στο θαλάσσιο ποδήλατο για ώρες και θα κάνουμε πολλές βουτιές στην κίτρινη τσουλήθρα, θα παίξουμε στην άμμο θα κυλιστούμε, θα πετάξουμε χώματα και νερά ο ένας τον άλλον και σήμερα το βίντεο είναι στα χέρια μας. Γελάμε πολύ όπως θυμόμαστε τις στιγμές που το γυρίσαμε.
Μετά από ένα μικρό διάλειμμα στις πρόβες μας επιστρέφουμε σήμερα και μπαίνουμε στην τελική ευθεία. Τα κοστούμια είναι εδώ, τα πανιά, τα σκηνικά, τα τραγούδια είναι έτοιμα, οι χορογραφίες είναι έτοιμες, το κείμενο και ο ρυθμός έχουν δουλευτεί και είμαστε μια ομάδα που διασκεδάζουμε πολύ, γελάμε πολύ και απολαμβάνουμε ο ένας τον άλλον πάνω και κάτω από τη σκηνή. Σε λίγες μέρες, σαν ψέμα, «Η αληθινή ιστορία» θα ανέβει στη σκηνή.
