Η Γρηγορία Βρυττιά στο elculture.gr

'Αισθάνομαι την έλλειψη αξιοπρεπών χώρων, στους οποίους να υπάρχει διάθεση για επικοινωνία μεταξύ καλλιτεχνών χωρίς να χρειάζονται βιογραφικό και επίσημες συστάσεις"

Από το 2009 και έπειτα η δουλειά της Γρηγορίας Βρυττιά εξετάζει την ευρύτερη ιδέα του σχεδίου σε έργα δύο και τριών διαστάσεων. Αυτή η εικαστική έρευνα ξεκίνησε στο Λονδίνο κατά τη διάρκεια του μεταπτυχιακού προγράμματος WCA και συνεχίζεται στην Αθήνα. Επεξεργάζεται το σχέδιο μέσω διαφόρων υλικών, χρωμάτων και γλυπτικής φόρμας.Έργα της παρουσιάζονται στο χώρο του Ελculture.

ελc: Πείτε μας λίγα λόγια για το έργο που παρουσιάζετε στο  κτίριο του elculture.

Στο κτίριο του Ελculture παρουσιάζω έργα των τριών τελευταίων ετών, δυο και τριών διαστάσεων (σχέδια και κατασκευές) που εστιάζουν στις ποιότητες του σχεδίου. Εξετάζω πότε το χρώμα και η φόρμα συνλειτουργούν. Από αφηγηματική άποψη, αντλώ το περιεχόμενό μου κυρίως από την αισθητική της νεότερης αμερικάνικης και ιαπωνικής ποπ αρτ, διαφθείροντας δοθέντα μηνύματα.

ελc: Πότε συνειδητοποιήσατε ότι θέλετε να ασχοληθείτε με τα εικαστικά;

Ανέκαθεν περνούσα χρόνο κατασκευάζοντας αντικείμενα, μέσα κι έξω από το κεφάλι μου. Πέρα από την ακαδημαϊκή μου εκπαίδευση, ο τρόπος και η πρόθεση με τα οποία λειτουργώ έχουν μείνει αναλλοίωτα. Οπότε δεν μπορώ πραγματικά να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση. Αν δεν είχα κάνει σπουδές πάνω στην τέχνη θα είχα γίνει σχεδιάστρια, ή στην χειρότερη των περιπτώσεων αυτό που από κάποιες γενιές πριν ονομάζονταν “χρυσοχέρα νοικοκυρά-with a twist”.  

ελc: Σε ποιούς καλλιτέχνες νιώθετε πιο κοντά;

Αν βγάλω τη λίστα με τους καλλιτέχνες στους οποίους έχω αισθανθεί κοντά θα ξεκινήσουμε από πολύ παλιά και θα μιλάω για πολλή ώρα. Έχω αναφερθεί μέσω της δουλειάς μου, όμως, στο έργο των: Louise Bourgeois, Frida Kalho, Mike Kelley, Charlomagne Palestine, Yoshitomo Nara, Takashi Murakami και Yayoi Kusama. 

ελc: Πώς είναι η ζωή ενός νέου καλλιτέχνη στην Ελλάδα του σήμερα;

Δεν ξέρω εάν διαφέρει πολύ η αντιμετώπιση των νέων καλλιτεχνών σήμερα, από άλλες περιόδους. Προσωπικά, αισθάνομαι την έλλειψη αξιοπρεπών χώρων στους οποίους να υπάρχει διάθεση για επικοινωνία μεταξύ καλλιτεχνών, χωρίς να προϋποτίθεται η ύπαρξη κοινών γνωστών. Με άλλα λόγια χωρίς να χρειάζονται βιογραφικό και επίσημες συστάσεις για να δώσουμε ο ένας σημασία στον άλλο. Επιπλέον μου κάνει πολύ εντύπωση το πως έχει μεταφερθεί ο ρόλος των “αστών” από τους κύριους υποστηρικτές των καλλιτεχνών στους μόνους με δυνατότητα παραγωγής, για να το θέσω λίγο γενικευμένα.

ελc: Σε περίοδο κρίσης, η τέχνη γίνεται απαραίτητη ή είναι πολυτέλεια;

Σαφώς απαραίτητη. Αντιλαμβάνομαι την τέχνη σαν επικοινωνιακή διαδικασία. Πιστεύω πως ο/η καλλιτέχνης στοχεύει στο να οξύνει τις αισθήσεις και την κριτική ικανότητα του θεατή. Δυστυχώς, από την άλλη, η αντίληψη πως τα έργα τέχνης είναι ήδη πολυτελείας περιορίζει πολύ τη δημιουργικότητα. Είναι πολύ ελιτίστικη η άποψη πως ο καλλιτέχνης παράγει έργο χωρίς να περιμένει την αποδοχή του και τη δίκαιη ανταμοιβή για τον κόπο του.

 

Πληροφορίες για την έκθεση της Γρηγορίας Βρυττιά στο χώρο μας θα βρείτε εδώ.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Κάθε Σάββατο θα λαμβάνετε στο e-mail σας το newsletter του ελc με τις προτάσεις μας για την εβδομάδα!

Podpourri. Ιστορίες που ακούγονται

Ακολουθήστε το ελculture.gr στο Google News

το ελculture σας προσκαλεί σε εκδηλώσεις

ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.