Τέσσερις ειδικές προβολές της πολυβραβευμένης ταινίας ντοκιμαντέρ του Βασίλη Λουλέ “Φιλιά εις τα παιδιά” πρόκειται να πραγματοποιηθούν στις 22 και 29 Ιανουαρίου 2014 στο Μουσείο Κινηματογράφου / Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης, 18:30 & 21:00, ως φιλοξενούμενη δράση της 4ης Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης.

Η 4η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης από το 2011 έως το 2015 έχει ως θέμα της την Μεσόγειο, την ιστορία, τον πολιτισμό και τους ανθρώπους της ενώ ταυτόχρονα η ίδια η Θεσσαλονίκη είναι από τις πόλεις όπου η εβραϊκή κοινότητα υπήρξε ιδιαίτερα δραστήρια και ισχυρή. Η εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης επλήγη σοβαρά από τη Ναζιστική κατοχή στο πλαίσιο του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου με αποτέλεσμα την εξόντωση του μεγαλύτερου μέρους της, μεταξύ δε των χιλιάδων θυμάτων υπήρξαν και χιλιάδες παιδιά. Η 4η Μπιενάλε αποφάσισε να προβάλει την ταινία ντοκυμαντέρ του Βασίλη Λουλέ “Φιλιά εις τα παιδιά” θέλοντας να τιμήσει τη μνήμη των χαμένων ενηλίκων και ανηλίκων συμπολιτών μας και αυτών που έσπευσαν να διασώσουν όσους μπορούσαν, μέσα από την ιστορία κάποιων παιδιών που σώθηκαν.

Οι προβολές γίνονται με αφορμή την “Διεθνή Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος” (27/1).

Λίγα λόγια για την ταινία-ντοκιμαντέρ

Πέντε μικρά Εβραιόπουλα στην Ελλάδα της Γερμανικής Κατοχής που σώθηκαν από το θάνατο χάρις σε οικογένειες Χριστιανών, πέντε ”κρυμμένα παιδιά” που έζησαν μέσα στην απόλυτη σιωπή, αφηγούνται τις ιστορίες τους. Ιστορίες τρόμου κι αγωνίας αλλά και στιγμές παιδικής ανεμελιάς μέσα στην αγκαλιά των ξένων. Στοργικές φωλιές, κρυφοί παράδεισοι μακριά από τη φρίκη του Ολοκαυτώματος.

Πέντε παιδιά που μεγάλωσαν απότομα. Η Ροζίνα, ο Σήφης, η Ευτυχία, η Σέλλυ και ο Μάριος πέρασαν τη ζωή τους κουβαλώντας πάντα μαζί τη μνήμη χιλιάδων παιδιών: εκείνων που δεν πρόλαβαν ποτέ να μεγαλώσουν.

Η ταινία παρακολουθεί αυτά τα πρόσωπα από την παιδική ηλικία μέχρι σήμερα, φέρνοντας στο φως πολύτιμα προσωπικά τους ντοκουμέντα -ένα παιδικό ημερολόγιο, μια σχολική έκθεση, φωτογραφίες και οικογενειακά φιλμάκια- τεκμήρια μιας ολόκληρης εποχής.

Παράλληλα, σκιαγραφείται η ζωή των Εβραϊκών κοινοτήτων της Ελλάδας πριν τον Πόλεμο και αποκαλύπτονται σπάνιες εικόνες της κατεχόμενης Αθήνας και Θεσσαλονίκης, μέσα από κινηματογραφικά αρχεία, ερασιτεχνικές ταινίες Γερμανών στρατιωτών και παράνομες λήψεις Ελλήνων πατριωτών.