Κείμενο: Κατερίνα Κανέλλη
Επισκέφτηκα για πρώτη φορά την παραθαλάσσια πόλη της Καλαμάτας το 2002 για να γνωρίσω το Φεστιβάλ Χορού της. Χαρούμενη είχα καταφέρει επιτέλους να πραγματοποιήσω μια επιθυμία χρόνων. Φαντάζομαι πως για κάθε εκκολαπτόμενο χορευτή, η Καλαμάτα αποτελεί σταθμό, πόσο μάλλον πριν από μια δεκαετία. Στις μέρες μας, η συμμετοχή σε διεθνή φεστιβάλ του εξωτερικού αποτελεί απαραίτητη χορευτική εμπειρία.
Στην παραλία της Καλαμάτας, θυμάμαι γνώρισα και την Αλίκη Καζούρη, χορογράφο της ομάδας Χορευτές, παρουσίαζε τότε το Dim Light.Yellow γύρω από κείμενα του Μπέκετ, ευγενική και προσηνής μου προσέφερε τη χορογραφία της σε βιντεοκασέτα, αφού της εξομολογήθηκα ότι γράφω μια εργασία με θέμα τη χορευτική διάσταση του έργου του Μπέκετ και πιο συγκεκριμένα για το May B της Maguy Marin – φέτος, αυτή η χορογραφία-ορόσημο με υλικό από κείμενα του Μπέκετ παρουσιάζεται στο Φεστιβάλ Αθηνών.
Σήμερα, το Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, μετά από δεκαεπτά χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας και υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Βίκυς Μαραγκοπούλου, είναι πλέον γνωστό σε όλους για τη σταθερή του συμβολή στην καλλιτεχνική ζωή της χώρας. Υπόδειγμα πολιτιστικής αποκέντρωσης, όπως αναφέρει στον γραπτό χαιρετισμό του ο Υπουργός Πολιτισμού, καθώς δεν κατάφερε να παρευρεθεί στη συνέντευξη τύπου, το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού έχει πλέον συνδέσει άρρηκτα την Καλαμάτα με τον σύγχρονο χορό.
Το Φεστιβάλ σε εποχές οικονομικής κρίσης μείωσε τον προϋπολογισμό του και φέτος, όπως και πέρσι, θα διαρκέσει μια εβδομάδα (14- 21 Ιουλίου) αντί των καθιερωμένων δέκα ημερών. Αν και μειώθηκαν οι παραστάσεις, το καλλιτεχνικό πρόγραμμα παραμένει υψηλών προδιαγραφών. Καθώς όπως δηλώνει η κ. Μαραγκοπούλου: “Πιστεύω ακράδαντα πως μέσα από την τέχνη γνωρίζουμε τον εαυτό μας και τους άλλους, πως η τέχνη συμβάλλει στη συνεργασία και στη κοινωνική συνοχή και τέλος η τέχνη αποκαλύπτει το πιο ανθρώπινο πρόσωπο του πολιτισμού μας.”
Με βάση αυτούς τους άξονες, το Φεστιβάλ φιλοξενεί τις παραστάσεις δυο αναγνωρισμένων χορογράφων που πρωταγωνιστούν στην ευρωπαϊκή σκηνή: το Babel(words) του βέλγου Σίντι Λάρμπι Τσερκάουι και το Political Mother του Ισραηλινού Χόφες Σέχτερ με έντονο πολιτικό και κοινωνικό χαρακτήρα.
Δύο ακόμα παραστάσεις του προγράμματος διακρίνονται για την πρωτοποριακή τους οπτική και αφορούν τη σχέση του ανθρώπου με το χρόνο: το b.c, janvier 1545, fontainebleau του Γάλλου Κριστιάν Ριζό, ο οποίος πάντα διογκώνει το χρόνο για ν’ αφήσει να διαφανούν οι πιο ανεξήγητες ανθρώπινες συμπεριφορές και το Playing ensemble again and again της Κροάτισσας Ιβάνα Μύλλερ, που αφορά τη σχέση του ανθρώπου με τις επιθυμίες του και το χρόνο που τις απολιθώνει.
Η ελληνική παρουσία είναι και αυτή δυναμική με μια πολιτικά φορτισμένη ματιά στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. Πρόκειται για την παράσταση d.όπα! (dopamines of post Athenians) της ομάδας Αερίτες, σε χορογραφία Πατρίσιας Απέργη. Διερωτάται η χορογράφος, μεταξύ άλλων, πόσα όπα χρειάζεται ο νεοέλληνας για να σηκωθεί στην πίστα!
Η σύμπραξη καλλιτεχνών σε κοινούς στόχους, ιδίως σ’ αυτές τις δύσκολες στιγμές, αποκτά διαφορετικό βάρος. Το Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, στην πολυσυλλεκτική φετινή ελληνική συμμετοχή, περιλαμβάνει στο πρόγραμμα του δύο κοινά εγχειρήματα ελλήνων καλλιτεχνών αλλά και τα υποστηρίζει ως συμπαραγωγές του: η παράσταση Projections του συνόλου κρουστών ΤΥΠΑΝΑ με τη σύμπραξη της Sinequanon και του χιπ-χοπ ντούο Β-TWINS, καθώς και το χορογραφικό εργαστήρι «7+1», που καθοδηγούν από κοινού οι ομάδες Amorphy (Τζένη Αργυρίου), Lemurius (Κατερίνα Σκιαδά και Γιάννης Μανταφούνης), Νταλίκα (Βάσω Γιαννακοπούλου), Πρόσχημα (Μαρία Κολιοπούλου) και Φora etc. (Μέντη Μέγα) με στόχο μια κοινή παράσταση: μια πρωτότυπη και καλοδεχούμενη συλλογική πρωτοβουλία δημιουργίας.
Το πρόγραμμα πλαισιώνεται από εκπαιδευτικές δραστηριότητες με καθημερινό πρακτικό σεμινάριο από την Ισπανίδα Laura Arís Álvarez και με θεωρητικό σεμινάριο της ολλανδής πανεπιστημιακού Maaike Bleeker. Επίσης διεξάγονται παράλληλες εκδηλώσεις, που περιλαμβάνουν παραστάσεις, συναυλίες, προβολές, αφηγήσεις, διαλέξεις και συζητήσεις με τους καλλιτέχνες και φιλοδοξούν να προσδώσουν στην πόλη εορταστική ατμόσφαιρα.
Καλό Φεστιβάλ!
