Έκθεση είναι η μετατόπιση από το κρύψιμο στην ορατότητα, από την ασφάλεια της καθήλωσης στο ενδεχόμενο πόνου ή χαράς, από τον εσωτερικό διάλογο και τις εσωτερικές πεποιθήσεις στην εξωτερική κριτική. Έκθεση είναι για παράδειγμα τα σόσιαλ. Αναλόγως βέβαια και πώς τα χρησιμοποιείς. Έκθεση είναι για παράδειγμα συνολικά η ζωή. Αναλόγως βέβαια και πώς τη χρησιμοποιείς. Έκθεση είναι να παρελαύνεις γυμνός σαν βασιλιάς, όσο κι αν χασκογελά εις βάρος σου το πλήθος. Ακόμα κι αν εσύ άλλο θεωρούσες πως έκανες, ακόμα κι αν νόμιζες ότι φορούσες την τελευταία λέξη της αυτοκρατορικής μόδας, πάλι έκθεση ήταν.
Έκθεση είναι να κινδυνεύεις να σε πουν ψώνιο, νάρκισσο, δήθεν, περσόνα, γραφικό, εξαρτημένο. Έκθεση είναι να έχουν σε μεγάλο βαθμό δίκιο. Έκθεση είναι να σου καταλογίσουν αδυναμία να έχεις αληθινά αισθήματα ή αντιθέτως να σου καταλογίσουν ότι έχεις υπερβολικά απαιτητικά αισθήματα. Έκθεση είναι οι πολλοί άλλοι και οι ξεχωριστοί άλλοι. Έκθεση είναι οι πάσης φύσεως σχέσεις. Έκθεση είναι η αρχή τους, η πορεία τους, το τέλος τους, η μετάλλαξή τους.
Σε κάθε περίπτωση όμως η έκθεση προϋποθέτει συνειδητότητα. Έτσι έκθεση δεν είναι η απώλειά της, έκθεση, για παράδειγμα, δεν είναι να βρίσκεσαι στο Ντραγκάο το 2004, να σκοράρει ο Δέλλας στο 105’ και η Εθνική να πηγαίνει τελικό Euro. Γιατί τη στιγμή εκείνη συμβαίνει κάτι που δεν υπόκειται σε κανέναν έλεγχό σου, κάτι που σε ξεπερνά, σε τρομάζει και σε συγκλονίζει, βγαίνεις από τον εαυτό σου, χάνεις την ατομικότητά σου, χαμένος στο ύψιλον που σχηματίζουν οι γαλανόλευκες εξέδρες δεν είσαι πια ο εαυτός σου, το όνομά σου και η ηλικία σου, οι προσδοκίες σου και οι φόβοι σου, οι προκαταλήψεις σου και οι ενοχές σου, τα φωτεινά και τα μαύρα σημεία της ψυχής σου, είσαι ολόιδιος με τον διπλανό σου που αγκαλιάζεις, είσαι ο διπλανός σου που κλαίει και σε φιλάει, είσαι μια κουκίδα του γαλάζιου, μια μπλε μπλούζα ακόμη που χοροπηδά, μια φωνή ακόμη που κραυγάζει, κραυγή μες τις κραυγές, αγκαλιά μες τις αγκαλιές, δάκρυ μες τα δάκρυα, έκσταση μες τις εκστάσεις, είσαι πανηγυρισμός, είσαι ένας απ’ όλους, είσαι τρεις θύρες πιο πέρα, είσαι κάπου αλλού, σε έναν χώρο παράπλευρο του συνειδητού, ελεύθερος επιτέλους από σένα και τα βαρίδια σου, ολόγυμνη ευτυχία, απροστάτευτος αλαλαγμός.
Έκθεση όμως είναι, είκοσι δύο χρόνια αργότερα, πρώτα να διαβάζεις επαινετικά λόγια για το πόσο στάθηκε ο Δέλλας δίπλα στη σύζυγό του καθ’ όλη τη διάρκεια της βαριάς της ασθένειας και στη συνέχεια να αρχίσεις να διαβάζεις δεκάδες αναρτήσεις ανθρώπων, που σαν από κοινή επιφοίτηση σκέφτηκαν ο καθένας μόνος του το ίδιο πράγμα και άρχισαν να λένε, κάτσε, τι συμβαίνει εδώ, τι ακριβώς κάνουμε επαινώντας έναν άντρα που στάθηκε δίπλα στη γυναίκα του, γιατί μας κάνει εντύπωση, τι κανονικοποιούμε, γιατί για τις γυναίκες μάς φαίνεται φυσικό να έχουν ρόλο φροντιστή και για τους άντρες κάτι έξτρα εξαιρετικό και αξιέπαινο;
Έκθεση, θέλω να πω, είναι από τη μια να το ακούς το επιχείρημα και όντως να βρίσκεις ότι έχει μια βάση, από την άλλη όμως να αναρωτιέσαι πόσο τελικά ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα μια ιδεολογική οπτική, που σε κάθε μα κάθε επιμέρους πεδίο βάζει τις γυναίκες σε θέση θύματος ή τους άντρες σε θέση γουρονοσύνης, έστω κι αν δεν φταίνε ντε και καλά οι ίδιοι αλλά η πατριαρχία.
Έκθεση είναι να τα γράφω αυτά πιθανολογώντας πως θα με πουν μισογύνη. Έκθεση επίσης είναι να αναρωτιέσαι γιατί να μας φαίνονται τόσο σκανδαλώδεις οι τύποι που ανεβάζουν ως δικά τους σεντόνια αναρτήσεων τα οποία έχει γράψει η Τεχνητή Νοημοσύνη, ενώ όσοι παίρνουν την περιρρέουσα ρητορική για το εκάστοτε θέμα και την πλασάρουν ως δική τους πρωτότυπη σκέψη να μην μας κάνουν εντύπωση.
Έκθεση τέλος είναι να δίνεις Έκθεση εν έτει 2026 και να πέφτει Παπανούτσος, αλλά και ένα ποίημα του Εμπειρίκου που συνοδεύεται από γλωσσάρι άγνωστων λέξεων, για να περαστεί ίσως το μήνυμα ότι τα ποιήματα δεν είναι για σας παιδιά, είναι στριφνά ζώα, είναι γεμάτα λέξεις που παίζει και να μην συναντήσετε καμιά άλλη φορά στη ζωή σας, οπότε ίσως μια καλή ιδέα θα ήταν να μην συναντηθείτε ξανά και με την ποίηση στην υπόλοιπη ζωή σας, τη δώσατε, έφυγε από πάνω σας, σας το λέμε ορθά-κοφτά, σαν βλύσμα κραυγής γλάρου.
