Στιβαρή, επιβλητική και πομπώδης η ορχηστρική Εισαγωγή της περίφημης όπερας του Ρίχαρντ Βάγκνερ «Οι Αρχιτραγουδιστές της Νυρεμβέργης» λειτουργεί ως ο υφολογικός αντίποδας της «Σκωτικής» Συμφωνίας του Φέλιξ Μέντελσον που «χαρτογραφεί» μουσικά το γκρίζο, μελαγχολικό και συχνά άγριο τοπίο της σκωτσέζικης γης. Έτσι εξηγείται και η επιλογή του τίτλου «Αντίποδες» για τη συναυλία που δίνει η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, στο πλαίσιο του κύκλου «Γερμανοί Ρομαντικοί», την Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, υπό τη μουσική διεύθυνση του Γκόλο Μπεργκ, από τους γνωστότερους σύγχρονους Γερμανούς αρχιμουσικούς. Το πρόγραμμα της βραδιάς περιλαμβάνει όμως και το απαιτητικότατο Δεύτερο κοντσέρτο για κλαρινέτο του Καρλ Μαρία Φον Βέμπερ, με σολίστ το διακεκριμένο Γερμανό κλαρινετίστα και καθηγητή Γιοχάνες Γκμάιντερ.
Ο Βάγκνερ άρχισε να συνθέτει τους «Αρχιτραγουδιστές της Νυρεμβέργης», τη μοναδική όπερα με κωμικά στοιχεία της ωριμότητάς του, το Μάρτιο του 1862. Ένα μήνα αργότερα είχε ολοκληρώσει την ορχηστρική Εισαγωγή, η οποία για πρώτη φορά ακούστηκε αυτοτελώς σε συναυλία στη Λειψία, το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, υπό τη διεύθυνση του ίδιου του συνθέτη. Η όπερα, όμως, που αναφέρεται, ως γνωστόν, στη μεσαιωνική γερμανική συντεχνία των τραγουδοποιών δεν ολοκληρώθηκε πριν από τον Οκτώβριο του 1867.
Τα περισσότερα έργα για κλαρινέτο του Γερμανού συνθέτη Καρλ Μαρία φον Βέμπερ είχαν πηγή έμπνευσης τον ήχο και τις ερμηνείες του διάσημου κλαρινετίστα και συμπατριώτη του, Χάινριχ Μπέρμαν. Οι δυό τους είχαν γνωριστεί στο Μόναχο το 1811. Την ίδια χρονιά ο Βέμπερ συνέθεσε και τα δύο του κοντσέρτα για κλαρινέτο κατά παραγγελία του βασιλιά της Βαυαρίας Μαξιμιλιανού Ιωσήφ Α’. Το δεύτερο εξ αυτών, υψηλότατων δεξιοτεχνικών απαιτήσεων, παίχτηκε για πρώτη φορά στις 25 Νοεμβρίου, με σολίστ φυσικά τον Μπέρμαν.
Το πρόγραμμα της συναυλίας:
Ρίχαρντ Βάγκνερ (1813–1883)
Οι Αρχιτραγουδιστές της Νυρεμβέργης, εισαγωγή
Καρλ Μαρία φον Βέμπερ (1786–1826)
Κοντσέρτο για κλαρινέτο και ορχήστρα αρ.2 σε μι ύφεση μείζονα, έργο 74
Διάλειμμα
Φέλιξ Μέντελσον (1809–1847)
Συμφωνία αρ.3 σε λα ελάσσονα, έργο 56 «Σκωτική»
