“Α Μan in Full” και “The Sympathizer” – Δύο νέες μίνι σειρές: Eντός κι εκτός εποχής

Ανάμεσα σε δυο κόσμους. Ο old boy γράφει για δύο νέες σειρές: "A Man in Full" & "The Sympathizer"

Δύο νέες μίνι σειρές, βασισμένες κι οι δύο σε μυθιστορήματα που έκαναν αίσθηση, δυο διαφορετικές πλατφόρμες, το “Α Μan in Full” του Νetflix (με ελληνικό τίτλο «Ένας Άντρας με τα Όλα του») και το “The Sympathizer” του ΗΒΟ σε συμπαραγωγή με την περίφημη Α24 (στην Ελλάδα μέσω Vodafone TV). 

To “A Man in Full” αριθμεί έξι σκάρτα σαρανταπεντάλεπτα επεισόδια και βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τομ Γουλφ από το 1998, το οποίο μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ωκεανίδα, επίσης με τίτλο «Ένας Άντρας με τα Όλα του». Showrunner της σειράς είναι ο Ντέιβιντ Κέλι, μια πολύ παλιά καραβάνα της αμερικάνικης τηλεόρασης, πριν ακόμα από την εποχή της καλωδιακής, και Πάπας των δικηγορικών σειρών, σε όλες τις πιθανές εκδοχές τους, σοβαρές, αισθηματικές, κωμικές, ανάμικτες (ανάμεσα σε άλλες “LA LAW”, “Ally McBeal”, “The Practice”, “Βoston Legal”). Τα τελευταία χρόνια με το “Goliath” και πολύ περισσότερο με το υπέροχο “Βig Little Lies”, έδειξε ότι δεν έχει χάσει το άγγιγμά του.  

 

 

Ο Τσάρλι Κρόκερ γιορτάζει τα εξηκοστά του γενέθλια. Είναι ένας μεγιστάνας της Ατλάντα. Όταν τον καλούν από την τράπεζα να συζητήσουν για το χρέος του, εκείνος γνωρίζει μεν ότι είναι πάρα πάρα πολύ μεγάλο, είναι σίγουρος όμως ότι είναι μια ακόμη φορά που θα έρθει σε μια συμφωνία ρύθμισής του, διακανονισμού του, αναδιάρθρωσής του, δεν θα τα χαλάσουμε στην ονομασία. Σοκάρεται όταν βρίσκει απέναντι του δύο ανθρώπους έτοιμους να τον κατασπαράξουν και που δεν έχουν κανένα πρόβλημα να δείξουν πόσο απολαμβάνουν ότι ήρθε η ώρα να κατασπαραχθεί. 

Ο Τζεφ Ντάνιελς παίζει τον Τσάρλι Κρόκερ, έναν άντρα με τα όλα του, πρώην αστέρι του αμερικάνικου ποδοσφαίρου, μάτσο και άλφα μέιλ, με τα ιδιωτικά του τζετ, τις φαραωνικές ιδιωτικές φάρμες, την πολύ νεότερη γυναίκα – τρόπαιο κλπ, ο Μπιλ Καμπ τον επίσης μάτσο και άλφα μέιλ τραπεζίτη που βλέπει τον Κρόκερ ανταγωνιστικά και που αντλεί τη δική του δύναμη από τη δύναμη του οργανισμού που εκπροσωπεί, ο Τομ Πέλφρι, που είναι και ο κύριος αντίπαλος του ήρωα, έχει μια πολύ πιο περίπλοκη σχέση μαζί του. Είναι εκείνος που διαχειριζόταν για χρόνια τα δάνεια του Τσάρλι για λογαριασμό της τράπεζας, εκείνος που τον έβλεπε να επεκτείνεται και να γιγαντώνεται με τα δανεικά και λογαριασμό μεταφορικά και κυριολεκτικά να μη δίνει, και κυρίως να του φέρεται σαν να είναι το σκυλάκι του. Η εμμονή που έχει μαζί του είναι, όπως ο ίδιος λέει, κάτι χειρότερο από μίσος: είναι θαυμασμός. Θέλει να γίνει Τσάρλι στη θέση του Τσάρλι, θέλει να του τα πάρει όλα, θέλει να γίνει έστω και τώρα το άλφα μέιλ που δεν ήταν ποτέ. 

Πώς έφτασε όμως ως εδώ ο Τσάρλι; Όταν τον ρωτά η γυναίκα του, της απαντά -πιθανότατα ειλικρινά- ότι δεν είχε συναίσθηση πως βρισκόταν σε τέτοια κατάσταση, ότι ο δανεισμός υπέρογκων ποσών και το υπέρογκο χρέος είναι δείγμα υγείας και μεγέθους και αναφέρει αληθινές εταιρείες κολοσσούς με αδιανόητα χρέη.

 

 

Την ίδια ώρα, ο βασικός νομικός του σύμβουλος δεν έχει να διαχειριστεί μόνο τον κίνδυνο της χρεοκοπίας του, αλλά μπλέκεται σε άλλες δύο υποθέσεις που δοκιμάζουν από τη μία και την άλλη πλευρά τον αξιακό του κώδικα. Αφενός αναλαμβάνει την υπόθεση υπεράσπισης ενός μαύρου (όπως είναι κι αυτός) που βρίσκεται από τη μια στιγμή στην άλλη στη φυλακή, αφετέρου ο νυν δήμαρχος της Ατλάντα, που είναι παλιός φίλος και συμφοιτητής του, φοβάται ότι δεν θα επανεκλεγεί στις επερχόμενες εκλογές και του ζητά να τον βοηθήσει σε μια επιχείρηση διασποράς φημών εναντίον του αντιπάλου του, που είναι ίσως αληθινές, ίσως όχι, δεν έχει τόση διαφορά, την πολιτική δουλειά τους θα την κάνουν και με το που θα βγουν. 

Άντρες που αναμετρώνται με την πορεία τους στη ζωή, άντρες που καλούνται να ξαναέρθουν σε επαφή τις αρχές τους ή και να πάνε κόντρα σε αυτές, άντρες που ζητούν να βγουν απ’ τη σκιά μεγαλύτερων ανδρών, άντρες που προσπαθούν να ζουν με βάση ένα κώδικα και να είναι αληθινοί με τον εαυτό τους, το “A Man in Full” είναι μια εξέταση του ανδρισμού και της ματσίλας, ενίοτε ένας ύμνος σε αυτούς, συχνότερα μια παρωδία τους. Στις χειρότερες στιγμές του τείνει προς τη σαπουνόπερα, στις καλύτερες θα ήθελε να έχει κάτι από το πνεύμα των αδελφών Κοέν ή έστω από την «Απατηλή Λάμψη της Ματαιοδοξίας», την ταινία με την οποία ο Μπράιαν Ντε Πάλμα μετέφερε το 1990 στο σινεμά το πρώτο μυθιστόρημα του Τομ Γουλφ, που είχε εκδοθεί τρία χρόνια νωρίτερα.

 

 

Στα χρόνια του “Succession”, που το μάτι μας χόρτασε χλιδή και το μυαλό και η καρδιά μας σαιξπηρικές δολοπλοκίες, το “A Man in Full” μοιάζει λίγο με μίκυ μάους. H παραγωγή φαντάζει φτωχή, δραματουργικά κάτι χάθηκε στη μετάφραση, κάτι μοιάζει βιαστικό και όχι αρκετά επεξεργασμένο, ενώ λείπει και η σκηνοθετική ματιά που θα το έκανε ξεχωριστό, όπως είχε συμβεί π.χ. στο “Big Little Lies”.

Δεν είναι κακή τηλεόραση, είναι τηλεόραση που θα ήταν καλή σε μια άλλη εποχή, είναι τηλεόραση με ρυτίδες, τηλεόραση που υστερεί συγκριτικά με πολύ αρτιότερες δουλειές που έχουμε δει, τηλεόραση που κάνει σαν αυτές να μην έχουν μεσολαβήσει, σαν να βρισκόμαστε στο τέλος του περασμένου αιώνα, το μυθιστόρημα να έχει μόλις κυκλοφορήσει και ο Κέλι στην ακμή του τότε να παίρνει το πράσινο φως να το μεταφέρει στην τηλεόραση. Ο κόσμος έχει στο μεταξύ αλλάξει όμως, αιώνα και γλώσσα. Στο 2024 είναι μια σειρά που παρακολουθείται αρκετά ως ίσως και πολύ ευχάριστα στο Netflix, τα επεισόδια περνούν και τελειώνουν, δεν βαρέθηκες καθόλου που το είδες, ξέρεις ότι υπό άλλους όρους θα μπορούσε στη θέση του να είχε προκύψει κάτι πολύ σημαντικότερο. 

 

 

Σε αντιδιαστολή, στην περίπτωση του “The Sympathizer” δεν υπάρχει τίποτα εκτός εποχής, όλα συμβαίνουν στην καλή τους ώρα και με τις σωστότερες προϋποθέσεις, καταλήγοντας σε ένα απολαυστικότατο αποτέλεσμα. Πρώτη ύλη προς διασκευή είναι το ομώνυμο μυθιστόρημα του Βιετναμεζοαμερικάνου Viet Thanh Nguyen, που πήρε το βραβείο Pulitzer του 2016 και σειρά άλλων μεγάλων βραβείων, ενώ μεταφράστηκε και εκδόθηκε στα ελληνικά με τίτλο «Ο Συνοδοιπόρος» από τις εκδόσεις Utopia. Και μόνο οι υπογραφές που είναι πίσω από τη διασκευή του μου κόβουν τα γόνατα. Την τρέχουν ο Παρκ Τσαν-Γουκ, ένας από τους μεγαλύτερους και συναρπαστικότερους σκηνοθέτες του καιρού μας, και μαζί του ο Ντον ΜακΚέλαρ, ηθοποιός που είχαμε γνωρίσει στο σινεμά του Ατόμ Εγκογιάν και του Ντέιβιντ Κρόνεμπεργκ, και για μένα πάντα ο άνθρωπος που δημιούργησε την ταινία που έχει ένα από τα πιο αγαπημένα μου φινάλε, το “Last Night” («Τελευταία νύχτα του Κόσμου»).

Η μίνι σειρά εκτείνεται σε επτά ωριαία πάνω κάτω επεισόδια, τώρα που γράφεται αυτό το κείμενο έχουν προβληθεί τα πέντε, τα τρία πρώτα τα σκηνοθέτησε ο Παρκ Τσαν-Γουκ, το τέταρτο ο πολύς Φερνάντο Μεϊρέγιες και τα τρία τελευταία ο Μαρκ Μάντεν πιο γνωστός για τη σειρά “Utopia”.

 

 

Ο Μεϊρέγιες έχει μεταφέρει Τζον Λε Καρρέ στο σινεμά με τον υπέροχο «Επίμονο Κηπουρό» του, ο Παρκ Τσαν-Γουκ έχει μεταφέρει Τζον Λε Καρρέ στην τηλεόραση με το υποτιμημένο “Little Drummer Girl”, το “Τhe Sympathizer” έχει ως ήρωά του έναν κατάσκοπο, αλλά ο Viet Thanh Nguyen έχει τη δική του συγγραφική φωνή και η σειρά είναι κάπως αλλά και τελικά δεν είναι στο στυλ του Τζον Λε Καρρέ.

Ο ήρωας είναι ενσωματωμένος στην ανώτατη βαθμίδα της στρατιωτικής διοίκησης των Νοτιοβιετναμέζων, δεξί χέρι του στρατηγού που ηγείται της μυστικής αστυνομίας, αλλά στην πραγματικότητα είναι κατάσκοπος των βορειοβιετναμέζων που επελαύνουν. Βρισκόμαστε στις τελευταίες μέρες πριν την πτώση της Σαϊγκόν. Ενώ νομίζει και ελπίζει ότι η αποστολή του τελειώνει εκεί, του λένε ότι πρέπει να συνεχίσει την αποστολή του στις ΗΠΑ. Ο στρατηγός και λίγες δεκάδες έμπιστοί του θα φυγαδευθούν στις ΗΠΑ και πρέπει να συνεχίσει να τον παρακολουθεί εκεί, να ενημερώνει για τυχόν υπονομευτικές ενέργειες και επαφές του. Ο ήρωάς μας είχε ζήσει παλιότερα ως φοιτητής εκεί, το μέρος κάθε άλλο παρά ξένο του είναι, το ίδιο και η γλώσσα και η σκέψη και ο τρόπος ζωής.

 

 

Είναι ένας χαρακτήρας διπλός σε όλα του, «καταδικασμένος να βλέπει το κάθε θέμα από τις δύο πλευρές», δίγλωσσος, μισός Βιετναμέζος – μισός Γάλλος, μπάσταρδος δηλαδή, γεγονός που του κόστισε σε μπούλινγκ όταν ήταν μικρός και ρατσισμό όταν μεγάλωσε, γοητεύεται κι από τη μια κουλτούρα κι από την άλλη, έχει φίλους αδελφικούς στη μια ιδεολογική πλευρά και στην άλλη, μπορεί να εξηγήσει τις διαφορές της ανατολικής σκέψης από τη δυτική, το πώς στη δυτική σκέψη το καίριο είναι να ξεχωρίζεις ως μονάδα ενώ στην ανατολική η λέξη κλειδί είναι η συνεξάρτηση.

 

 

Εδώ έχουμε μια τηλεόραση του υψηλοτέρου δυνατού επιπέδου, εδώ έχουμε όχι μόνο μια πολύ αξιόλογη πρώτη ύλη ιστορίας και χαρακτήρων, αλλά κυρίως μια καταπληκτική αναπαράσταση και ανασύσταση εποχών και κόσμων, ο Παρκ Τσαν-Γουκ δίνει αφηγηματικά ρέστα, σκηνοθετώντας με κλάση τόσο άνετα και ακούραστα όσο άλλοι αναπνέουν ο πρωταγωνιστής Χόα Σουάντε είναι αποκάλυψη, ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ παίζει μια σειρά από ρόλους, σε άλλους το παρακάνει, σε άλλους θες να σηκωθείς να τον χειροκροτήσεις.

Και δεν είπαμε τίποτα για τη μεταφορά στη ζούγκλα της «Αποκάλυψης Τώρα», με κάτι από τη ζούγκλα του «Πλατούν», με κάτι από τη ζούγκλα του «Ελαφοκυνηγού». Πάρα πολύ δυνατή καινούργια σειρά. Πάρα πολύ όμως. 

 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Κάθε Σάββατο θα λαμβάνετε στο e-mail σας το newsletter του ελc με τις προτάσεις μας για την εβδομάδα!

Podpourri. Ιστορίες που ακούγονται

Ακολουθήστε το ελculture.gr στο Google News

το ελculture σας προσκαλεί σε εκδηλώσεις

ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.