Ένα νέο πρόγραμμα τέχνης στο δημόσιο χώρο, Έργο στην Πόλη, καθιερώνει ο Οργανισμός Πολιτισμού και Ανάπτυξης Νeon, αναθέτοντας σε έναν καλλιτέχνη ετησίως τη δημιουργία ενός έργου που θα εκτίθεται σε δημόσιο χώρο και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

Στο πλαίσιο του προγράμματος, για το 2014, η Αιμιλία Παπαφιλίππου δημιουργεί το έργο Παλμικά πεδία/Pulsating Fields, το οποίο έχει διττό χαρακτήρα: εκτίθεται εντός του χώρου της Αρχαίας Αγοράς της Αθήνας και παράλληλα λειτουργεί και ως βιντεοπροβολή στην Στοά Αττάλου, ορατή από τον πεζόδρομο της Αδριανού.

Η έκθεση εντάσσεται στην εκφρασμένη προσπάθεια του Νeon να ενεργοποιήσει το ιστορικό κέντρο της πόλης και να συμβάλλει στην αξιοποίηση των δημόσιων χώρων ως μέρος της καθημερινής πολιτιστικής ζωής της πόλης ενεργοποιώντας τους πολίτες.

Όπως αναφέρει η Αιμιλία Παπαφιλίππου, «Αν η Τέχνη είναι τεχνολογία της σκέψης, τα έργα τέχνης, όντας εργαλεία αλλά και επιτεύγματα, δεν είναι παρά μοντέλα εργασίας τού πώς αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και τον Κόσμο. Συνεπώς, ο πολιτισμός, ως στρατηγική εξέλιξης, είναι λογισμικό, που κληροδοτείται και διαφοροποιείται από γενιά σε γενιά, μεταβάλλοντας τους χρήστες του. Δηλαδή στην ανάγκη να κατανοήσει τη φύση για να επιβιώσει, ο άνθρωπος επινοεί́ λύσεις, σύμβολα… πολιτισμό́ ως μεταφύση. Η τέχνη δεν είναι παρά εργαλείο έκφρασης αλλά́ και μεταβολής της αντίληψης μας για τον Εαυτό́ μας και τον Κόσμο. Υφαίνεται ξυφαίνεται, λοιπόν, το μέλλον, από́ όλους μας και από́ τον καθένα ξεχωριστά́, και αυτή́ η αντίληψη γενέθλιο τόπο έχει την Αρχαία Αγορά́ των Αθηνών. Στις μέρες μας, που ανασχεδιάζεται ο άνθρωπος μέσω της βιοτεχνολογίας, διαταράσσεται η οικολογική ισορροπία πλανητικά, εγείρεται μέσω διαδικτύου δικτυακή συνείδηση, και το διφυές του φωτός διδάσκει το αλληλένδετο συμπληρωματικών αντιθέτων, ίσως αντιληφθούμε ότι ο σεβασμός δεν είναι μόνο υπόθεση ηθικής τάξης αλλά φυσικός νόμος.»

Η έκθεση διαρκεί από τις 8 Οκτωβρίου έως τις 30 Νοεμβρίου και θα είναι ανοιχτή καθημερινά, τις ώρες λειτουργίας της Αρχαίας Αγοράς, ενώ οι βίντεοπροβολές λαμβάνουν χώρα κάθε Σάββατο πλην της 15ης Νοεμβρίου.
 
Το έργο Παλμικά Πεδία είναι βασισμένο στην έννοια του Σκακιστικού Συνεχούς που ανέπτυξε η καλλιτέχνης και αποτελεί θεμέλιο της εικαστικής δουλειάς της από το 1992.

Τα Παλμικά πεδία είναι μια εγκατάσταση που, όπως η σκακιέρα, απαρτίζεται από εξήντα τέσσερις μαρμάρινες πλάκες. Σε αυτό το μαρμάρινο δάπεδο/πλατφόρμα, όπου η καλλιτέχνης ενθέτει με κάθε επιμέλεια στο τοπίο παραθέτοντας μάρμαρο και χώμα, υπάρχουν υπερμεγέθεις καρφίτσες από ανοξείδωτο ατσάλι που επιτρέπουν σε εκατοντάδες μέτρα βαμβακερού νήματος να βρίσκονται σε πλοκή.

Πρόκειται για ένα «έργο εν δράσει», ένα σύνολο δράσεων και συνδέσεων που παράγουν ένα νέο επίπεδο χωροχρονικής εμπειρίας εντός της Αρχαίας Αγοράς.

Την εγκατάσταση συμπληρώνει βίντεο που προβάλλεται επάνω στο κτήριο της Στοάς του Αττάλου, όπου εξετάζεται η έννοια του δικτύου που διατρέχει το έργο. Οι εικόνες αυτές δημιουργούν μια παραλληλία, όπου οι κιονοστοιχίες πάλλονται ανακαλώντας την κίνηση των κυμάτων, αλλά και την εικόνα του barcode, ενός οπτικού συστήματος από κάθετες γραμμές που αντιστοιχούν σε ταυτοποίηση δεδομένων.

Αιμιλία Παπαφιλίππου  

Η Αιμιλία Παπαφιλίππου γεννήθηκε το 1961 στην Ερυθραία της Ανατολικής Αφρικής.

Αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών των Αθηνών το 1985 και από το New York University στην Νέα Υόρκη το 1989, όπου έκανε μεταπτυχιακές σπουδές με υποτροφία του ιδρύματος Ωνάση και υποτροφία του πανεπιστημίου ως βοηθός του καθηγητή Peter Campus.

Εκπροσώπησε την Ελλάδα το 1991 στην Sao Paolo Biennale με επιμέλεια της Μαρίας Μαραγκού, το 2000 στην έκθεση “©Europe Exists” με επιμέλεια των Harald Szeemann και Rosa Martinez, και το 2002 στην έκθεση “Open” με επιμέλεια Λίνας Τσίκουτα.

Σχεδίασε την μόνιμη εγκατάσταση “Liquid Sky”, 2010, στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του ιδρύματος Ωνάση και επιμελήθηκε της κατασκευής της.

Συμμετείχε στην έκθεση της Ελληνικής προεδρίας στην Ε.Ε. «Ναυτίλος: Ταξιδεύοντας την Ελλάδα» στην Bozar των Βρυξελλών. Έχει διδάξει στο μεταπτυχιακό τμήμα της Α.Σ.Κ.Τ. των Αθηνών. Έργα της έχουν παρουσιαστεί σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και ανήκουν σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές.