Η Βερόνικα μεγαλώνει στη Ρώμη, στα τέλη του 20ού αιώνα και στις αρχές του 21ου. Ή μάλλον, προσπαθεί να μεγαλώσει, διότι δεν έχει ιδέα πώς γίνεται αυτή η δουλειά. Η οικογένειά της είναι μια συνηθισμένη ιταλική οικογένεια, δηλαδή ένα κουβάρι από νευρώσεις, μονομανίες και άγχη. Οι σχέσεις της με τους άντρες είναι άστατες και χαοτικές ― κάπως σαν τη σχέση της με την ίδια την πραγματικότητα.
Σήμερα, μεγάλη πια, η συγγραφέας Βερόνικα Ράιμο αναλογίζεται πώς έφτασε ώς εδώ, και το κάνει με τον μόνο τρόπο που είναι στ’ αλήθεια εφικτός: με μια διαβρωτική και ξεκαρδιστική, σαρκαστική αλλά και τρυφερή παλινδρόμηση ανάμεσα στις αμφίβολες αλήθειες και τα μισά ψέματα με τα οποία κατασκευάζουμε τον εαυτό μας.
Είπαν για το βιβλίο…
«Κανένας δεν χειρίζεται το λόγο με τόση ευθύτητα και ευελιξία μαζί, κανείς δεν ξέρει να δημιουργεί τόση ζωντάνια με τόσο λίγα… Η Βερόνικα Ράιμο είναι μια εκπληκτική κωμικός».
La Stampa
«Η Ράιμο μάς χαρίζει ένα ανίερο μα τρυφερό οικογενειακό πορτρέτο που μας παρασέρνει από τις πρώτες του κιόλας γραμμές».
Il Corriere della Sera
«Τα προβλήματα της ζωής μετατρέπονται αυτομάτως σε κωμωδία χάρη στο καθαρό βλέμμα και την κοφτερή γραφή της Ράιμο».
La Repubblica
«Για να ελευθερωθεί από μια οικογένεια στην οποία η αγάπη έχει μετατραπεί σε υπερβολή, η συγγραφέας επιλέγει το μπουρλέσκο».
Le Figaro
«Πνευματώδης και πολυεπίπεδη προσωπογραφία μιας γυναίκας καθώς γίνεται ο εαυτός της».
The Times
«Αστείο, ιδιόρρυθμο, υπέροχα μελαγχολικό».
Frankfurter Allgemeine Zeitung
Η Veronica Raimo (1978) γεννήθηκε στη Ρώμη, όπου και ζει. Μετά τις σπουδές της στη φιλολογία, έκανε στο Βερολίνο διδακτορικό στο γερμανικό σινεμά.
Με το Ας πούμε πως είμαι εγώ (Niente di vero), το τέταρτο μυθιστόρημά της, κέρδισε το βραβείο Strega Νέων Συγγραφέων και το Viareggio Rèpaci, ενώ ήταν υποψήφια για το Strega και το Διεθνές Βραβείο Booker 2024. Το βιβλίο έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και ετοιμάζεται η μεταφορά του στον κινηματογράφο.
