Από το 2019 με την κυκλοφορία του πρώτου Ne Zha διακριτικά άρχισε να δημιουργείται ένα νέο cinematic universe κινουμένων σχεδίων. Διακριτικά για εμάς εδώ, διότι στην Κίνα οι τρεις ταινίες που μοιράζονται αυτό το σύμπαν, το Ne Zha, το Jiang Ziya: Legend of Deification και το Ne Zha 2, έχουν κόψει αμέτρητα εισιτήρια και έχουν σπάσει κάθε ρεκόρ εισπράξεων. Τούτες τις ταινίες οι σινεφίλ τις ψάχνουν και τις βρίσκουν και αν είναι τυχεροί μπορεί να παίζονται και στη χώρα τους, αλλά δυστυχώς στις περισσότερες χώρες αυτές οι ταινίες ήταν παντελώς άγνωστες για το ευρύ κοινό μέχρι τώρα.

Από την αρχή του 2025 έχει δημιουργηθεί ένα τσουνάμι από θετικές κριτικές για το Ne Zha 2 που αν κάποιος ασχολείται έστω και λίγο με κινηματογράφο είναι αδύνατον να το αποφύγει. Όλη αυτή η θετική προσοχή οδήγησε στη μεταγλώττιση της ταινίας σε άλλες γλώσσες και τη σύστησε σε χώρες που οι προηγούμενες δύο ταινίες δεν είχαν προβληθεί.

Η ταινία στην εισαγωγή της προσπαθεί να καλύψει τα απαραίτητα κενά που μπορεί να έχει κάποιος θεατής που έχασε το πρώτο Ne Zha, αλλά σαφώς είναι προτιμότερο κάποιος να το έχει δει προτού δει το δεύτερο.

Ο Νεζά είναι μυθολογική θεότητα της Κίνας και όλο το έργο είναι βασισμένο σε κείμενο του 16ου αιώνα με τον τίτλο Fengshen Yanyi και Fengshen Bang, ή Investiture of the Gods στα αγγλικά. Η μητέρα του τον γέννησε έπειτα από τρία χρόνια εγκυμοσύνης και είναι η μετενσάρκωση της Δαιμονικής Σφαίρας. Ο Νεζά δεν υπήρξε ποτέ μωρό και γεννήθηκε κατευθείαν ως παιδί, αλλά εξαιτίας της κατάρας με την οποία γεννήθηκε λόγω της Σφαίρας έχει μόνο τρία χρόνια ζωής.

Οι γονείς του Νεζά του κρύβουν την πραγματική του φύση και τον μεγαλώνουν λέγοντάς του πως είναι προορισμένος να γίνει ένας σπουδαίος κυνηγός δαιμόνων όσο περιμένουν το αναπόφευκτο. Στο τέλος όμως, και για να αποφύγουμε τις πολλές λεπτομέρειες, ο Νεζά, με τη βοήθεια του Άο Μπινγκ, του πρίγκιπα των δράκων, καταφέρνει να αναιρέσει την κατάρα του όμως αυτό έχει ως αποτέλεσμα την καταστροφή των κορμιών τους.

Στη δεύτερη ταινία τώρα, ο βασιλιάς των δράκων απειλεί να καταστρέψει την πόλη του Νεζά, καθώς πιστεύει πως ο γιος του είναι νεκρός, οπότε ακολουθεί μια μάχη ενάντια στον χρόνο για τον Νεζά και τον Άο Μπινγκ. Ο Νεζά θα πρέπει να ολοκληρώσει τις δοκιμασίες για να γίνει αθάνατος και να αποκαταστήσει το σώμα του Άο Μπινγκ όσο οι δυο μαθαίνουν να συζούν στο κορμί του πρώτου μέχρι να ολοκληρώσουν τις δοκιμασίες τους.

Με μια πρώτη ματιά, ειδικά από τη στιγμή που δεν είμαστε συνηθισμένοι στην κινεζική μυθολογία, όλη η πλοκή φαίνεται ιδιαίτερα χαοτική. Και η αλήθεια είναι πως και οι δυο ταινίες, ιδιαιτέρως η δεύτερη, είναι πάρα πολύ απορροφημένες από τον εαυτό τους, αλλά ο θεατής συνηθίζει γρήγορα στον φρενιτικό ρυθμό της και ας του είναι άγνωστοι όλοι αυτοί οι χαρακτήρες –οι οποίοι είναι σημαντικό να αναφερθεί πως κουβαλάνε την ταινία στους ώμους τους και μας κάνουν να ενδιαφερόμαστε γι’ αυτούς και τις δοκιμασίες τους. Δεν υπάρχουν παραδοσιακοί καλοί, κακοί και τα κουτάκια που είμαστε συνηθισμένοι να τους βάζουμε.

«Απορροφημένη από τον εαυτό της» σημαίνει πως στο Ne Zha 2 γίνεται μια σύγκρουση ύφους. Η ταινία συνεχώς μεταβάλλεται από παιδιάστικο και βασικό χιούμορ (τουαλέτας), σε ώριμο και σοβαρό επικό δράμα, σε μια καταπληκτική ταινία δράσης, σε μια περίπλοκη κριτική του στάτους κβο και ύστερα πάλι στο ανώριμο και παιδιάστικο χιούμορ. Όλα αυτά τα συστατικά δένουν μεταξύ τους και κάνουν το Nezha 2 να ξεχωρίζει από οποιαδήποτε άλλη ταινία 3D animation, αλλά από την άλλη είναι συστατικά που τα καταλαβαίνεις την ώρα που βλέπεις την ταινία και είναι στο χέρι και γούστο του θεατή αν τα θεωρεί αποτελεσματικά ή όχι. Προσωπικά, πιστεύω πως αν και «απορροφημένο από τον εαυτό του» είναι ένα σημαντικό καλλιτεχνικό επίτευγμα που θα δημιουργήσει ένα νέο ρεύμα κινουμένων σχεδίων, αντίστοιχο αυτού που είχε δημιουργήσει το Spider-Verse το 2018. Βέβαια, καλλιτεχνικό επίτευγμα δεν σημαίνει καλό ή κακό, σημαίνει απλά ελεύθερη, αδιαπραγμάτευτη και αδιαμφησβήτητη τέχνη! Σημαίνει πάθος.

Ο πραγματικός πρωταγωνιστής του Ne Zha 2 είναι το animation. Από εκεί που ο κόσμος έχει αρχίσει να αμφισβητεί τη δύναμη του CGI και οι εταιρείες παραγωγής της Αμερικής αφήνουν τους δικούς τους καλλιτέχνες απλήρωτους να δουλεύουν υπερωρίες, το Ne Zha 2 έρχεται για να επαναφέρει τη συζήτηση γύρω από την τέχνη και να υπενθυμίσει την ποιότητα που χάνεται όταν οι δημιουργοί είναι επικεντρωμένοι στο εμπόριο και όχι στην ιστορία τους. Είκοσι στούντιο και πάνω από 1.600 άνθρωποι χρειάστηκαν για να μεταφέρουν το παραμύθι στη μεγάλη οθόνη και εκεί είναι που όλοι θα έπρεπε να δουν το Ne Zha για να εκτιμήσουν το μέγεθος του έργου.

Αλλά, σε προσωπικό επίπεδο, εκεί που με επηρέασε και με συγκίνησε δεν ήταν οι επικές μάχες και οι συγκινητικές στιγμές που έρχονται στο τέλος και θα κάνουν τους πάντες να βουρκώσουν, αλλά το γενικό μήνυμα της ταινίας και η θέση των ηρώων της σε αυτό. Σε ένα προηγούμενο άρθρο, το Status Quo: Το μονοπώλιο της δύναμης και οι υπερασπιστές του συστήματος, είχαμε δει παραδείγματα έργων, από το Χάρι Πότερ μέχρι το πρόσφατο KPop Demon Hunters, όπου οι ήρωες των έργων δεν αποζητούν μια ριζική και συστηματική αλλαγή ώστε μελλοντικά να αποφευχθεί η άνοδος των σκοτεινών δυνάμεων που απείλησαν τον κόσμο τους, αλλά να διατηρήσουν το κατεστημένο και αρκούνται στο να νικήσουν προσωρινά το «κακό» και να αντικατασταθούν οι ηγέτες του σύμπαντός τους με τους ίδιους ή με φίλους τους. Σε όλα αυτά τα έργα με τα αμέτρητα σίκουελς αυτή η μέθοδος είναι ένα τσιρότο, καθώς το «κακό» συνεχίζει να εκμεταλλεύεται το σύστημα που το γέννησε την πρώτη φορά και επιστρέφει σαν τον φοίνικα από τις στάχτες του.

Στο Ne Zha 2 οι ήρωες δεν συμμορφώνονται και δεν συμβιβάζονται. Δεν αρκούνται με τα λίγα και δεν θέλουν να διαιωνίσουν την ανισότητα με αντάλλαγμα πλούτη, δύναμη και μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας μέχρι να αισθανθούν χρήσιμοι όταν θα τους καλέσει το καθήκον για να αντιμετωπίσουν την επόμενη απειλή για την οποία θα είναι αυτοί υπεύθυνοι. Στην τελική μάχη ο Άο Μπινγκ λέει χαρακτηριστικά πως αν δεν υπάρχει δρόμος θα φτιάξει ο ίδιος ένα μονοπάτι και ο Νεζά συμπληρώνει αμέσως πως θα γυρίσει τον κόσμο ανάποδα αντί να συμμορφωθεί με το τωρινό σύστημα των Αθανάτων.

Όσες υφολογικές συγκρούσεις και να υπάρχουν, αυτή η στάση του σεναρίου αυτόματα εξυψώνει το έργο ανώτερα σε σχέση με ταινίες παρόμοιου ύφους που προτιμούν την παραδοσιακή προσέγγιση μεταξύ τάξης, συστήματος και των ηρώων τους και καταλήγουν σε ένα χλιαρό αποτέλεσμα και ένα χιλιοειπωμένο φινάλε που δεν αλλάζει τίποτα.

Είναι καταπληκτικό που επιτέλους το κινεζικό animation κατάφερε και άνοιξε το δικό του μονοπάτι στο mainstream κοινό της δύσης και ανυπομονώ για οποιοδήποτε έργο θα βγει στο σύμπαν του Νεζά.