Ο Τηλέμαχος Μούσας στο elculture.gr

Moussas Farm: " H ελληνική μουσική σκηνή γίνεται καλύτερη από ποτέ"

Στο -εντυπωσιακό- βιογραφικό του, συνυπάρχουν οι Damo Suzuki, Missirli Ahmet και Julia Kent, ο Chico Freeman και η Σαβίνα Γιαννάτου, μαζί με τη Lydia Lunch και το Μιχαήλ Μαρμαρινό, μουσική για δεκάδες θεατρικές παραστάσεις και εμφανίσεις σε Κάϊρο, Παρίσι και Σάο Πάολο. Ο Τηλέμαχος Μούσας μίλησε στο ελculture με αφορμή το νέο του άλμπουμ και τις εμφανίσεις με τη «φάρμα του».

Newborn είναι ο τίτλος του δίσκου μου.  Νεογέννητο, όπως η κόρη μου, όπως το ομότιτλο κομμάτι που έγραψα για τη Δάφνη μόλις γεννήθηκε. Νεογέννητο ήταν και το σχήμα μου, που από σχεδόν unplugged μετεξελίχθηκε σε ηλεκτρικό και όχι μόνο . Έγραψα και ενορχήστρωσα τα νέα κομμάτια χωρίς καμιά αναστολή του τύπου: μήπως δεν είναι αρκετά jazz;  Ένοιωσα από την αρχή ότι ήθελα να εκφραστώ τελείως ελευθέρα, ήθελα να παίξω όλες τις μουσικές που αγαπώ, από το Ηπειρώτικο, τη jazz έως το punk, τη Βossa Nova και τον baroque Ηenry Purcell! ‘Eτσι δεν μπορώ να βάλω καμία  μουσική ετικέτα στο δίσκο , είναι απλά όλες οι μουσικές που μου αρέσουν φιλτραρισμένες σε μια.

Έχω 5 χρόνια που άφησα τη  Θεσσαλονίκη για την Αθήνα. Kάθε  χρόνο η πόλη γίνεται  πιο βρώμικη, ζούσα στου Ψυρρή και μου άρεσε, αλλά από ένα σημείο και έπειτα  για να βγω από την είσοδο της  πολυκατοικίας που έμενα, έπρεπε να περνώ πάνω από σώματα ανθρώπων που βρισκόταν σε κώμα από την πρέζα, έτσι κάποια στιγμή άλλαξα σπίτι. Αγαπώ την Αθήνα και με στενοχωρεί που μου θυμίζει όλο και περισσότερο τοπίο από ταινία ΜΑD MAX.

Η αθλιότητα της πολιτικής στην Ελλάδα με κάνει να στρέφω το βλέμμα μου στον ουρανό και να ονειρεύομαι άλλους κόσμους που δεν υπάρχουν. Δεν βλέπω τηλεόραση και πλέον δεν διαβάζω εφημερίδες , μπαίνω μόνο σε διάφορα site και  blog και ενημερώνομαι.  Οι φτωχοί φτωχότεροι, φανατισμός, αφανισμός μεσαίας τάξης, καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων, κατάργηση της κοινωνικής πρόνοιας.  Όνειρό της Ενωμένης Ευρώπης είναι να μιμηθούμε οικονομίες σαν της Κίνας  όπου ο σκεπτόμενος άνθρωπος είναι διωκόμενος και ο εργάτης αναλώσιμο είδος.

Όσο η κρίση βαθαίνει τόσο η ελληνική μουσική σκηνή γίνεται καλύτερη. Ίσως καλύτερη από ποτέ. Βγαίνουν πολύ ωραία group που δεν έχουν να ζηλέψουν  τίποτε από αντίστοιχα ευρωπαϊκά ή αμερικάνικα. Δυστυχώς δεν μπορώ να ζήσω από τη μουσική μου, αλλά και  χωρίς τη μουσική μου δεν μπορώ να ζήσω. Οι χώροι που φιλοξενούν indie μουσικές είναι λίγοι  και ο κόσμος ζορίζεται να πληρώσει εισιτήριο. Υπάρχει ένα ανέκδοτο που λέει:  τι κάνει ένας μουσικός της Jazz αν κερδίσει 10 εκατομύρια ευρώ στο lottto? Συνεχίζει να βγάζει δίσκους μέχρι να του τελειώσουνε….

Είναι κάτι μαγικό το να γίνεσαι πατέρας, το χαμόγελο της bebe σε πετάει στα σύννεφα, ξεχνάς τις έγνοιες σου και ευχαριστείς το   Θεό για το θαύμα της ζωής. Βέβαια, γεννιούνται καινούριες υποχρεώσεις και η ζωή σου προσαρμόζεται στις νέες απαιτήσεις,  τίποτε δεν είναι αυτονόητο.

Αγαπώ να δουλεύω στο θέατρο και χαίρομαι να παρευρίσκομαι στην  όλη  δημιουργική διαδικασία των προβών.  Εκεί ο σκοπός δεν είναι να γράψεις απλά μια όμορφη μουσική, αλλά αυτή, να λειτουργεί στη δραματουργία του έργου, άλλες φορές να παρεμβαίνει ,άλλες να είναι αντιστικτική και άλλες να παρακινεί το συναίσθημα του θεατή. Πολλές φορές, μια υπέροχη για τα μουσικά δεδομένα σύνθεση, μπορεί να είναι πολύ κακή για μια παράσταση αν δεν συνάδει με την δραματουργία της . Είναι όμορφες οι στιγμές που η μουσική συν-σκηνοθετεί.

Εκτιμώ την παραδοσιακή μουσική όλων των λαών και ιδιαίτερα αγαπώ την Ηπειρώτικη και την Ινδική. Μελετώ κλίμακες και ρυθμούς από χώρες όπως Μπαλι, Ινδια, Μογγολια, Ιαπωνια και παίζω διάφορα «περίεργα» όργανα όπως berimbao, cubuz, lafta, jaws harps, singing balls κ.α.

Το 2004 αγόρασα από το Λονδίνο ένα mini theremin από ένα μαγαζάκι στο Soho που έφτιαχνε μόνο theremin και μαντολίνα! Δυστυχώς τελευταία φορά που πήγα είχε κλείσει. Είναι πολύ δύσκολο όργανο και παίζεται αποκλειστικά με το αυτί, πρέπει να βρίσκεις τις νότες στον αέρα και να είσαι εντελώς «εκεί» αλλιώς το’ χεις χάσει το παιχνίδι. Είναι μια πρόκληση για μένα και εύχομαι κάποια στιγμή να παίξω σαν την φίλη μου, την Pamelia Kurstin που είναι η κορυφαία του είδους. Τα καταφέρνω καλύτερα στο μουσικό πριόνι που είναι κοντά στον ήχο του theremin.

Το Internet είναι ο βασικός τρόπος που προβάλλουμε τη δουλειά μας , είναι δωρεάν δεν έχει μεσάζοντες και έχει  πλάκα. Συνάντησα και συναντώ πολλούς αξιόλογους  μουσικούς από όλο τον κόσμο μέσα στο δίκτυο και χαίρομαι για αυτή την ανταλλαγή ιδεών που υπάρχει εκεί .

Είναι μαγικό το να παίζεις σε μια εκκλησία. Η «φάρμα» κι εγώ θα παίξουμε κομμάτια του νέου δίσκου  με διαφορετική ενορχήστρωση, αλλά και κομμάτια έκπληξη  χωρίς ενισχυτές.  Θα παίξουμε όλα τα είδη μουσικής σε ΕΝΑ.

Ο Τηλέμαχος Μούσας και η φάρμα του εμφανίζονται την Κυριακή 8 Μαϊου στην Αγγλικανική Εκκλησία, στο τριήμερο The end of Spring. Περισσότερες πληροφορίες διαβάστε εδώ.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Κάθε Σάββατο θα λαμβάνετε στο e-mail σας το newsletter του ελc με τις προτάσεις μας για την εβδομάδα!

Podpourri. Ιστορίες που ακούγονται

Ακολουθήστε το ελculture.gr στο Google News

το ελculture σας προσκαλεί σε εκδηλώσεις

ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.