Η νέα δουλειά από τη χορογράφο Μέντη Μέγα και την καλλιτεχνική ομάδα Φora αποτελεί μια απόπειρα κατανόησης των κοινωνικοπολιτικών συνθηκών που οδήγησαν στην οικονομική και αξιακή κρίση της Ελλάδας του σήμερα. Μουσική, ήχοι, εικόνες και σωματικές μνήμες από την εποχή της Μεταπολίτευσης έρχονται στην επιφάνεια μέσα από τη σφιχτή ρυθμική δομή του γυναικείου τρίο.
Πραγματοποιώντας συνεντεύξεις με ανθρώπους της γενιάς του Πολυτεχνείου, ανατρέχοντας στις δικές της παιδικές μνήμες καθώς και εκείνες των χορευτριών της, και κάνοντας χρήση αρχειακού κινηματογραφικού υλικού από ιστορικές στιγμές της Μεταπολίτευσης, η χορογράφος πλάθει μια χορευτική αφήγηση όμορφη, ποιητική και γεμάτη από αμφίσημες εικόνες που γοητεύουν και προβληματίζουν τον θεατή. Η παράσταση προκαλεί το κοινό να βυθιστεί σε μια ονειρική λίμνη αναμνήσεων, εικόνων και μουσικής από την εποχή της μεγάλης ελπίδας. Στο ταξίδι αυτό, οικείες μνήμες καθίστανται ανοίκειες, χιλιοτραγουδισμένοι στίχοι αλλοιώνονται και γνωστά συνθήματα αποκτούν νέες σημασίες προκαλώντας ποικίλα συναισθήματα.
Μια παράσταση που ενώνει το πρόσφατο παρελθόν με το παρόν και επιχειρεί να απαντήσει στο ερώτημα: Τελικά τί έχει εγγράψει πάνω στο ίδιο μας το σώμα η Μεταπολίτευση;
