Πρόκειται για τοπία του νησιού, συνθέσεις και νεκρές φύσεις όπου το χρώμα / φώς αποτελεί τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα τους και τονίζει την ατμοσφαιρικότητα των έργων.

«Το καλλιτεχνικό ενδιαφέρον που νομιμοποιεί την προσοχή μας στην δουλειά της είναι η συγκροτημένη εσωτερική όραση που πετυχαίνει να ισορροπήσει ανάμεσα στην σαφήνεια ανάγνωσης των αντικειμένων και των χώρων και την παρέμβαση ενός συγκροτημένου εξπρεσιονισμού που αποκλείει υφέρπουσες παραχωρήσεις στον δεξιοτεχνικό εντυπωσιασμό…» έγραψε ο κριτικός τέχνης Δημήτρης Χαρίτος.

Anthropocene On Hold
Τίμιοι παράνομοι – Πρόσωπο. Ελευθερία. Σιωπή