Το Exile Room εγκαινιάζει τη συνεργασία του με το Φουγάρο με μια Οσκαρική προβολή στον κήπο του πολυχώρου στις παρυφές του Ναυπλίου. Το “Inocente” (2012) των Sean Fine και Andrea Nix προβάλεται στα πλαίσια μιας 8μηνης κινηματογραφικής περιοδείας με τίτλο «Ντοκιμαντέρ με Ρόδες» με την υποστήριξη της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα και στόχο να φέρει απρόσμενες ταινίες σε απρόσμενους προορισμούς.
Ύστερα από στάσεις στην Καρδίτσα, τη Θήβα, τη Σπάρτη, την Κέρκυρα, τη Λέρο, το Ρέντη και τη Νίκαια, η περιοδεία φτάνει στο τέλος της με το βραβευμένο ντοκιμαντέρ Inocente, που κατέκτησε και το Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους το 2013. Η προβολή λαμβάνει λίγο πριν πέσει η αυλαία της έκθεσης του Μαρκ Χατζηπατέρα, αποχαιρετώντας τις πολύχρωμες δημιουργίες του με τα πολύχρωμα όνειρα μιας μελλοντικής σταρ του καλλιτεχνικού στερεώματος: της Inocente.
H 15χρονη Inocente θέλει να το σκάσει με το τσίρκο. Κάθε πρωί που ξυπνάει ζωγραφίζει στο πρόσωπό της εξωτικά σχέδια και προσεύχεται να μην καταλάβουν οι συμμαθητές της ότι είναι άστεγη. Το μόνο πράγμα που ξεπερνάει σε φαντασία το μακιγιάζ της, είναι οι τεράστιοι καμβάδες όπου αποτυπώνει τα όνειρά της από ηλικία 12 ετών. Η μη κερδοσκοπική οργάνωση Arts: A Reason To Survive της ανέθεσε να ολοκληρώσει 30 πίνακες μέσα σε 3 μήνες, προκειμένου να συμμετάσχει στην πρώτη της ομαδική έκθεση, χτίζοντας τα θεμέλια για ένα λαμπρό μέλλον. Μεγαλώνοντας στους δρόμους του San Diego, η Inocente και η οικογένειά της δεν έμεναν ποτέ στο ίδιο μέρος για περισσότερους από τρεις μήνες. Ο πατέρας της απελάθηκε στο Μεξικό και η μητέρα της προσπάθησε να αφαιρέσει την ίδια της τη ζωή, κι όμως η 15χρονη Inocente δεν τα έβαψε ποτέ μαύρα. Τα έντονα χρώματα είναι η προσωπική της επανάσταση και η ζωγραφική το διαβατήριο για ένα πολύχρωμο μέλλον, ακόμα κι αν δεν έχει ιδέα ποιος είναι ο Πικάσο και ο Νταλί!
