Σε μια άγνωστη πόλη έχουν φτάσει δύο αδέλφια, ο Φελίς και η Κλαιρ Ντεβότο, περιοδεύοντας με τον θίασό τους. Σε ένα άδειο θέατρο, δίχως θεατές, και καθώς ο θίασος τούς έχει εγκαταλείψει, θα κληθούν να ζωντανέψουν ένα έργο που μοιάζει να είναι η ίδια τους η ζωή. Στο «Έργο δύο προσώπων» συναντώνται ο Σάμιουελ Μπέκετ, η «Νύχτα Πρεμιέρας» του Τζον Κασαβέτη, το «Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα» του Λουίτζι Πιραντέλο, το «Άσμα του Σολομώντα», ακόμη και το «Σπήλαιο του Πλάτωνα», σε ένα παιχνίδι ανάμεσα στη φαντασία και στην πραγματικότητα, ανάμεσα στον εγκλεισμό και στην υπέρβαση, στη λειτουργία του θεάτρου ως καθρέπτη της ατομικής και συλλογικής μας συνείδησης.
Ο Βαγγέλης Παπαδάκης και η Νάνα Παπαδάκη πρωταγωνιστούν στο πιο ασυνήθιστο και αποκαλυπτικό έργο του Τενεσί Ουίλιαμς γραμμένο για δύο πρόσωπα που ενώνονται σε ένα μοναδικό θεατρικό παλίμψηστο.
Η Νάνα Παπαδάκη μοιράζεται το Ημερολόγιο Προβών για την παράσταση «Έργο δύο προσώπων» του Τενεσί Ουίλιαμς που παρουσιάζεται στο Θέατρο Ροές:
Ημέρα πρώτη – Λόγια απ’ το έργο μαζί με μια εικόνα. Τι είναι επιτυχία;
«Το χειρότερο πράγμα που εξαφανίστηκε απ’ τη ζωή μας είναι το να έχουμε συνείδηση του τι συμβαίνει στη ζωή μας. Δεν τολμάμε να μιλήσουμε για αυτό. Είναι σαν ένα μυστικό που συνωμοτούμε να κρατήσουμε ο ένας απ’ τον άλλον, παρόλο που καθένας από εμάς ξέρει ότι κι ο άλλος ξέρει.»
Ημέρα δεύτερη – «Μες στο μυαλό του φύτρωσε ένα φοβερό λουλούδι.»
«Όπως οι περισσότεροι συγγραφείς βίωνε τη ζωή μόνο όταν την κατέγραφε». «Μια Αμερική του μέλλοντος, όταν αυτή και μαζί της ολόκληρος ο κόσμος μοιάζουν έτοιμοι να καταρρεύσουν και να εξαφανιστούν μέσα σε ένα λαμπρό σύννεφο». «Μες στο μυαλό του φύτρωσε ένα φοβερό λουλούδι».
Σκόρπιες φράσεις απ’ την εισαγωγή του Γκορ Βιντάλ στο σχεδόν άγνωστο «Μια Γυναίκα που την έλεγαν Μωϋσή» του Τενεσί Ουίλιαμς. Αυτό το βιβλίο με έκανε να βρω έναν πολύ προσωπικό δρόμο να μπω στο έργο. Ούτε που ξέρω πώς το ανακάλυψα.
Ημέρα τρίτη – Το γέλιο
Παρακολουθώ τον απροστάτευτο τρόπο που ο Τενεσί Ουίλιαμς γελά στις συνεντεύξεις του. Εκπέμπει μια άμετρη ευαισθησία και μια τρομακτική ικανότητα να μετουσιώνει το τραύμα του σε δημιουργία και δίψα για ζωή.
Ημέρα τέταρτη – Το πιανάκι
Τα έργα και οι ρόλοι έρχονται και σε βρίσκουν. Γύρω απ’ την πρόβα έχει φτιαχτεί ένα σχεδόν μεταφυσικό πεδίο όπου ακόμη και ένα μικρό παιδικό πιανάκι αρχίζει να παίζει από μόνο του σε διάφορα σημεία του έργου. Αποφασίζουμε να το κρατήσουμε και στην παράσταση. Ένας μη ελεγχόμενος παράγοντας που ενεργοποιείται εντελώς τυχαία ή μήπως όχι; Η μεταφυσική πίστη του Τενεσί Ουίλιαμς ας είναι και αυτή μαζί μας, επί σκηνής.
Ημέρα πέμπτη – Το ηλιοτρόπιο και η Ζωρζέτ…
Ένα ηλιοτρόπιο με δύο κεφάλια αναφέρεται στο έργο. Είναι ένα θαύμα ή ένα τέρας της φύσης; Μήνυμα της Ζωρζέτ: «Μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο από τριαντάφυλλα ας είσαι ένα ηλιοτρόπιο.»
Ημέρα έκτη – Ο Βασίλης
Ο Βασίλης στέλνει μουσικά θραύσματα εμπνευσμένος απ’ το “Erster Verlust” του Robert Schumann. Ένα καρουσέλ, ασθενοφόρα, γέλια, χειροκροτήματα.
Ημέρα έβδομη – Ο Βαγγέλης
Ο Βαγγέλης είναι συν-δημιουργός της παράστασης. Περνάμε μέσα από μια απίστευτη ψυχική περιπέτεια που αποκαλύπτει αλλεπάλληλα στρώματα ευθραυστότητας και άμυνας, ένα κοινό ψυχικό εργαστήριο που παράγει ακυβέρνητες ποσότητες ζωής και τέλους. Όσα συμβαίνουν καθιστούν την εξωτερική ζωή συμμέτοχη σε όσα βιώνουμε επί σκηνής.
Τόση σκιά
Ώστε να γίνεις
Από μέσα
Ήλιος κι απέξω
Μια άλλη σκιά εγώ
Από εσένα.
Ημέρα όγδοη – Η Άση δημιουργεί κόσμους από ένα πολύτιμο τίποτα
Ημέρα ένατη – Η Μαρία
Η Μαρία στήνει μικρές σκηνές ονείρου.
Ημέρα δέκατη – Η Κατερίνα
Η Κατερίνα πίσω απ’ τον φακό στην πρώτη μας φωτογράφηση.
Ημέρα ενδέκατη – Ο Φράντς, ο Μάγκνους και άλλα παράξενα ονόματα
Ο Φραντς που αναφέρεται στο έργο προφανώς αφορά στον Franz Κafka, ο Μάγκνους στον Μagnus Albertus, Doctor Universalis (δάσκαλος πασών των επιστημών). Πώς θα ζωντανέψει αυτός ο κόσμος στη σκηνή;
Ημέρα δωδέκατη – Το σπίτι: Πώς θα φτιάξουμε έναν χώρο για τις χαμένες διαστάσεις του μυαλού μας;
