«Αποθήκη ανθρώπων»: Η Ειρήνη Δερμιτζάκη καταθέτει τo βιώμά της ως εργαζόμενη πέντε χρόνια σε γηροκομεία στο Λονδίνο

Το νέο μυθιστόρημα της Ειρήνης Δερμιτζάκη που αποκαλύπτει την ιστορία των ηλικιωμένων, σχεδόν εγκαταλελειμμένων, ανθρώπων και το αποτύπωμα που άφησαν μέσα στην ψυχή της

Μια Eλληνίδα ηθοποιός μεταναστεύει στο Λονδίνο και πιάνει δουλειά σε ένα γηροκομείο. Εκεί προσπαθεί να ξεχάσει όλα όσα την έδιωξαν από την Ελλάδα ενόσω οι ένοικοι του γηροκομείου προσπαθούν να θυμηθούν κάτι από την περασμένη τους ζωή. Πόσο άραγε τιμάται η ανθρώπινη ζωή και πότε ένας άνθρωπος είναι πλέον ασύμφορος για το κράτος;

Σε αυτό το μυθιστόρημά η Ειρήνη Δερμιτζάκη καταθέτει τη δική της εμπειρία και τo βιώμά της ως εργαζόμενη πέντε χρόνια σε γηροκομεία στο Λονδίνο. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που αποκαλύπτει την ιστορία αυτών των ηλικιωμένων, σχεδόν εγκαταλελειμμένων, ανθρώπων αλλά και το αποτύπωμα που άφησαν μέσα στην ψυχή της συγγραφέως.

«Θυμάμαι ακόμα την «ξενάγηση» από την υπεύθυνη. Η πρώτη εικόνα ήταν της εγκατάλειψης. Ηλικιωμένοι άνθρωποι, “παρκαρισμένοι” στις πολυθρόνες, να κάθονται μισοκοιμισμένοι σε κύκλο
μπροστά από μια τηλεόραση. Το μυθιστόρημα, δέκα χρόνια μετά, γράφτηκε όχι εξαιτίας του
κραδασμού, αλλά γιατί το αποτύπωμα που άφησαν μέσα μου αυτοί οι άνθρωποι είναι ακόμα πολύ δυνατό».

 

Aπόσπασμα από το βιβλίο:

 

Το λεωφορείο της Αποθήκης σταματάει μπροστά από την πλατεία Σάσεξ. Ο ανελκυστήρας αρχίζει να κατεβάζει ένα ένα τα αναπηρικά αμαξίδια. Η παρέλαση των λουόμενων ξεκινά. Μπροστά πηγαίνουν οι ηλικιωμένοι με τα μπαστουνάκια τους, πίσω εκείνοι που κρατούν πι και τελευταία τα καροτσάκια. Τα άσπρα καπελάκια τους αστράφτουν στον ήλιο. Η αμμουδιά έχει ένα ξεβαμμένο χρώμα, σαν δαχτυλίδι χρυσό που θάμπωσε από την πολυκαιρία. Η θάλασσα σκούρα, δε σου κάνει καρδιά να βουτήξεις. Οι γέροι όμως χαμογελάνε.

Όλοι εκτός από την Ανν, που γκρινιάζει γιατί μπήκε άμμος στις παντόφλες της. Η Γερτρούδη φοράει ολόσωμο μαύρο μαγιό και έχει πορτοκαλί σωσίβιο, σαν τηγανητό λουκουμά, γύρω από τη μέση της. Βουτάει πρώτη αφήνοντας τσιρίδες χαράς. Ο Μπόρις έχει σταματήσει στην άκρη της ξύλινης ράμπας. Κάθεται στο καρότσι του και έχει βουτήξει τα σοκολατένια πόδια του στο νερό. Έρχεται το κύμα και φεύγει. Ωραία που είναι. Λες να ‘χει και κροκόδειλους;

 

 

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα Ειρήνη Δερμιτζάκη

 

Η Ειρήνη Δερμιτζάκη σπούδασε Υποκριτική στην Ελλάδα και Κινηματογράφο στο Λονδίνο και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στη Δημιουργική Γραφή στο Πανεπιστήμιο Teeside της Αγγλίας.

Το θεατρικό της έργο «Αντζελέτα και Ετελβίνα», υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού της Μ. Βρετανίας, παρουσιάστηκε σε θέατρα του Λονδίνου. Έχει βραβευτεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς σε Ελλάδα, Αγγλία και Αυστραλία.

 

 

Διηγήματά της έχουν εκδοθεί σε συλλογές από διάφορους εκδοτικούς οίκους. Έχει γράψει σενάρια για μικρού μήκους και εργαστεί στην τηλεόραση ως σεναριογράφος. Έχει επίσης εκδώσει τη συλλογή διηγημάτων «Αυτό που δεν γνωρίζω ακόμα» και τα μυθιστορήματα «Γεννημένος Λούζερ» (Β’ έκδοση 2022), καθώς και τα τα παιδικά βιβλία «Το δώρο του Παππού» Εκδόσεις διάπλαση 2023 και «Επανάσταση στη τώρα των Ζάρζα» Εκδόσεις Κέδρος 2024.

Τα θεατρικά της έργα που έχουν βραβευτεί ή παρουσιαστεί σε θέατρα στο Λονδίνο και στην Ελλάδα είναι: «Ορνιθοφοβία», «Η συνέντευξη», «Trans-port», «Μεφίστο», «Ελευθερία και ένωσις», «Σσς. Η Αθήνα κοιμάται», «Λιγνίτη τόπος ή τι;». Διδάσκει θεατρική και δημιουργική γραφή σε Ελλάδα και Αγγλία από το 2017. Το 2023 συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, στο στούντιο συγγραφής θεατρικού έργου της Εφηβικής Σκηνής.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Κάθε Σάββατο θα λαμβάνετε στο e-mail σας το newsletter του ελc με τις προτάσεις μας για την εβδομάδα!

Podpourri. Ιστορίες που ακούγονται

Ακολουθήστε το ελculture.gr στο Google News

το ελculture σας προσκαλεί σε εκδηλώσεις

ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.