Μυστηριώδεις φόνοι, θρησκοληψία και προσωπικοί δαίμονες, μεθοδικοί και καυστικοί αστυνομικοί, αγωνία και ανατροπές, οικογενειακά δράματα και παιχνίδια εξουσίας τα χαρακτηριστικά που διακρίνουν μερικά από τα αστυνομικά και τα νουάρ μυθιστορήματα του φετινού καλοκαιριού.

[ 1 ]

Μυθιστόρημα με κλειδί, Χρήστος Μαρκογιαννάκης

«Μισώ να στέκω κοντά στη θάλασσα, να την ακούω να βρυχάται και να μαίνεται σαν άγριο θηρίο στη φωλιά του. Μου θυμίζει την αιώνια προσπάθεια του ανθρώπινου μυαλού, που όσο κι αν αγωνίζεται να ελευθερωθεί, καταλήγει ακριβώς εκεί απ’ όπου ξεκίνησε».

Η κλασική εποχή της αστυνομικής λογοτεχνίας επιστρέφει στις σελίδες του νέου, τρίτου κατά σειρά βιβλίου του Χρήστου Μαρκογιαννάκη. Με φόντο ένα ειδυλλιακό ψαρονήσι, ο αστυνόμος του Τμήματος Ανθρωποκτονιών Αττικής Χριστόφορος Μάρκου, βρισκόμενος για τέσσερις ημέρες στο πατρικό του στο πλαίσιο αναγκαστικής άδειας από τη ΓΑΔΑ, κλεισμένος στο παιδικό δωμάτιό του και διαβάζοντας αστυνομικά μυθιστορήματα, θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια μεγάλη πρόκληση. Η Λούσι Ντέιβις, μια νεαρή Αγγλίδα δημοσιογράφος που είχε έρθει στη Νήσο πριν από τέσσερα χρόνια για ένα ρεπορτάζ για την ελληνική αστυνομία και την εγκληματικότητα στα ελληνικά νησιά, θα βρεθεί δολοφονημένη στην αποθήκη ενός σπιτιού.

Η επιφανειακή ηρεμία του νησιού διαταράσσεται, ενώ ένα ακόμα ανεξιχνίαστο έγκλημα από το παρελθόν θα περιπλέξει την υπόθεση. Ο Μάρκου, ένας ιδιαίτερα συμπαθητικός και ιδιαίτερα σχολαστικός αστυνόμος, αναζητά το κίνητρο ανάμεσα στους πολλούς υπόπτους που φαίνεται να παρουσιάζονται, καθώς προχωράει μεθοδικά στην εξιχνίαση του εγκλήματος. Και καθώς η λίστα των νεκρών μεγαλώνει, το στοίχημα για τον Μάρκου να βρει τον δολοφόνο προτού αυτός καταφέρει να ξεφύγει με το επόμενο πλοίο της γραμμής μεγιστοποιείται.

Ένα έξυπνο whodunnit με γοητευτική γραφή που θυμίζει κάτι από τα κλασικά, αγαπημένα αστυνομικά μυθιστορήματα της Αγκάθα Κρίστι αλλά με ένα φρέσκο βλέμμα. Σφιχτοδεμένη πλοκή, συνεχής εναλλαγή σκηνών σε ένα κινηματογραφικό σκηνικό και καλοσχηματισμένοι, στιβαροί χαρακτήρες σε ένα βιβλίο που σίγουρα θα γίνει ένα από τα αγαπημένα του φετινού καλοκαιριού.

[ 2 ]

 Ο Μέντορας, Ειρήνη Βαρδάκη

«Η αλήθεια δεν είναι ποτέ μόνο μία, γι’ αυτό και δεν υπάρχει». – Έρικ Εμανουέλ Σμιτ

Εκείνος ήταν ο μέντοράς της… Εκείνη η μαθητευόμενή του… Ένα παιχνίδι έρωτα και εξουσίας. Έγιναν το πρωτοσέλιδο και η πιο πολυσυζητημένη εξαφάνιση. Για να κατανοήσει κάποιος το έγκλημα της λίμνης, πρέπει πρώτα να κοιτάξει με διεισδυτικό βλέμμα την ολέθρια αυτή σχέση. Τα όσα ακολουθούν είναι ένα επικίνδυνο παιχνίδι. Ένας κερδίζει την κορυφή, ένας πρέπει να πέσει στον γκρεμό. Φήμες λένε… ότι ήταν το ίδιο πρόσωπο.

Ένα ψυχολογικό θρίλερ που αποκαλύπτεται συνεχώς μέσα από τις διαφορετικές πτυχές του. Σε κάθε σελίδα βουτάς ακόμα πιο βαθιά στο σκοτάδι, στην άβυσσο της ιστορίας των ηρώων της αντιμέτωπος με τις συνεχείς αντιθέσεις ή τα συμπληρώματα που συνεχώς αλλάζουν μορφή μέσα από μια συγκλονιστική και ορμητική αφήγηση. Το μαύρο και το κόκκινο. Ο άντρας και η γυναίκα. Ο Μέντορας και το ατίθασο παιδί.

-Αγαπημένο μου παιδί, κόκκινο της ζωής μου, η ζωή έχει τα εύκολα της και τα δύσκολά της.
-Μέντορα μου, μαύρο μου, η ζωή είναι ένα παιχνίδι. Ας παίξουμε…

[ 3 ]

Το χέρι του Θεού – Ελευθερία Μεταξά

«Καλημέρα σας. Ονομάζομαι Γρηγόρης Σταθόπουλος και ήρθα να καταγγείλω τη δολοφονία μου. Είδα σε όραμα ότι κάποιος με έκαψε ζωντανό, αφήνοντας πλάι μου έναν πύρινο σταυρό».

Ένας άντρας βλέπει ένα όραμα και το αποκαλύπτει στην αστυνομία. Ο αστυνόμος Βαρσάμης αντιμετωπίζει με σκεπτικισμό αυτή τη δήλωση που δεν γίνεται αμέσως πιστευτή. Σύντομα όμως εντοπίζουν το πτώμα του άνδρα με τον τρόπο που το είχε ακριβώς προβλέψει επιβεβαιώνοντας το όραμα του πρώτου και γεμίζοντας τύψεις κι ενοχές τον αστυνόμο. Δύο ακόμα θάνατοι, εξίσου άγριοι, και συμβολικοί. Δύο ακόμα θύματα στη λίστα ενός δολοφόνου που θα μπορούσε να είναι ακόμα και κάποιος που φαινομενικά δεν θα μπορούσε να είναι. Τι είναι αυτό που συνδέει τους τρεις νεκρούς; Ποιος είναι εκείνος που καίει ανθρώπους ζωντανούς, αφήνοντας πλάι τους έναν πύρινο σταυρό, φωτογραφίες και υπογραμμισμένα αποσπάσματα από την Αγία Γραφή; Μέχρι ποιο σημείο μπορεί να οδηγήσουν κάποιον η θρησκοληψία και ο φανατισμός;

Καθώς ο Μάνος Βαρσάμης και η συνεργάτιδά του, Έλσα Γληνού, προσπαθούν να δώσουν απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα, βρίσκονται αντιμέτωποι με τον θανάσιμο κίνδυνο που κρύβουν η θρησκοληψία, το πάθος για εκδίκηση και οι προσωπικοί δαίμονες των ηρώων. Ένα ψυχολογικό θρίλερ που προσεγγίζει τον εσωτερικό, ψυχικό και πνευματικό κόσμο των ηρώων του, εμβαθύνοντας στις προσωπικότητές τους, υπογραμμίζοντας τις προσωπικές  εμμονές του καθενός και τους τρόπους που μπορούν να διαφθείρουν, και να οδηγήσουν σε ακρότητες.

[ 4 ]

Η νοσταλγία του αίματος, Ντάριο Κορέντι (μτφρ. Μαρία Οικονομίδου)

Ο συγγραφέας που κρύβεται πίσω από το αινιγματικό ψευδώνυμο Ντάριο Κορέντι, με το πρώτο κιόλας ντεμπούτο του έχει επιτύχει ένα διεθνές εκδοτικό φαινόμενο που σύντομα αναμένεται να γίνει τηλεοπτική σειρά. Ένα ατμοσφαιρικό νουάρ μυθιστόρημα για τους λάτρεις του είδους που τους προσκαλεί να ανακαλύψουν πώς μπορεί να σχετίζεται ένας serial killer του 19ου αιώνα με έναν δολοφόνο στο σήμερα.

Χωρισμένο σε τρία μέρη, στο βιβλίο παρακολουθούμε μέσα από ένα ημερολόγιο όπου καταγράφεται η δράση των δύο βασικών ηρώων, δύο δημοσιογράφων που ενώνουν τις δυνάμεις τους για να εξιχνιάσουν μια σειρά από ειδεχθή εγκλήματα, αλλά και του ίδιου του δολοφόνου, να ξετυλίγεται η πλοκή. Μια σειρά από άγρια εγκλήματα αναστατώνουν μια μικρή επαρχιακή πόλη στη βόρεια Ιταλία. Πτώματα ακρωτηριασμένων γυναικών, σημάδια κανιβαλισμού, βελόνες τοποθετημένες όπως σε ένα τελετουργικό μαγείας και μια μυστηριώδης επιγραφή με αίμα στη σκηνή του εγκλήματος: ΒιΒε.

Καθώς η αστυνομία αδυνατεί να βρει τον δολοφόνο, ο Μάρκο Μπεζάνα, καυστικός και μάλλον δυσπρόσιτος δημοσιογράφος του αστυνομικού ρεπορτάζ στα πρόθυρα συνταξιοδότησης, και η εικοσιεξάχρονη, λίγο αδέξια αλλά συμπαθής και δυνατή Ιλάρια Πιάτι θα συγκροτήσουν το εκπληκτικό δίδυμο αναζήτησης του μανιακού και επικίνδυνου δολοφόνου. Η Ιλάρια, γρήγορα θα συνειδητοποιήσει ότι ο δολοφόνος μιμείται τον Βιντσέντσο Βερτσένι, «βαμπίρ του Μποτανούκο», τον πρώτο Ιταλό κατά συρροή δολοφόνο, τον οποίο μελέτησε ο Λομπρόζο με την παραληρηματική σχολαστικότητα που χαρακτήριζε την επιστήμη της εγκληματολογίας στα τέλη του δεκάτου ενάτου αιώνα. Τι μπορεί να συνδέει τα θύματα με αυτόν τον δολοφόνο που πέθανε πριν από έναν αιώνα;

Ένα βιβλίο αστυνομικού μυστηρίου με γρήγορη πλοκή και σφιχτή δράση, που σίγουρα θα συγκινήσει και τους πιο δύσκολους φαν του είδους.

[ 5 ]

Μακρύ, φωτεινό ποτάμι, Λιζ Μουρ (μτφρ. Μαρία Φακίνου)

«Την πρώτη φορά που βρήκα νεκρή την αδελφή μου ήταν δεκάξι. Ήταν το καλοκαίρι του 2002. Σαράντα οκτώ ώρες νωρίτερα, κάποιο απόγευμα Παρασκευής, είχε φύγει από το σχολείο με τις φίλες της λέγοντάς μου ότι θα γύριζε το απόγευμα. Δεν γύρισε».

Σε μία γειτονιά της Φιλαδέλφειας που μαστίζεται από την κρίση των οπιοειδών, δύο κάποτε αχώριστες αδελφές, η Μίκι και η Κέισι ακολουθούν εντελώς διαφορετικές πορείες στη ζωή τους. Η Κέισι ζει στους δρόμους εθισμένη στα ναρκωτικά και η Μίκι, στην άλλη «όχθη του δρόμου», κάνει περιπολίες για το 24ο αστυνομικό τμήμα με το περιπολικό της. Έχουν χρόνια να μιλήσουν η μία στην άλλη.

Όταν στη Λεωφόρο αρχίζουν να εμφανίζονται οι σοροί δολοφονημένων ιερόδουλων, παρόλο που ο αρχηγός της αστυνομίας θέλει να συγκαλύψει το θέμα, η Μίκι είναι αποφασισμένη να ανακαλύψει τον ένοχο και να βρει την αδελφή της, προτού να είναι πολύ αργά και γίνει η Κέισι το επόμενο θύμα.

Ένα σπαρακτικό μελαγχολικό οικογενειακό μυθιστόρημα, με αμείωτη ένταση, αγωνία και μυστήριο. Η γραφή της Μουρ καταιγιστική μας καταθέτει μια αστυνομική ιστορία με δράση και ανατροπές, ψηλαφίζοντας παράλληλα κοινωνικά θέματα όπως η φτώχεια, ο εθισμός, η παραβατικότητα, η βία, η πορνεία, η διαφθορά, οι ανθρώπινες και ειδικά οι αδελφικές σχέσεις, και οι οικογένειες που διαλύονται. Ένα βιβλίο αληθινό όσο και η ίδια η ζωή.

[ 6 ]

Το καταφύγιο, Λούσι Φόλεϊ (μτφρ. Χρήστος Καψάλης)

Η νεαρή Βρετανίδα συγγραφέας Λούσι Φόλεϊ φαίνεται πως έχει μελετήσει καλά τη φόρμουλα του κλασικού μυστηρίου, που εκτυλίσσεται σε μια απομονωμένη έπαυλη. Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση και στο μυθιστόρημά της Το Καταφύγιο, έχουμε να κάνουμε με μια δεύτερη εκδοχή, όπου αντί για ένα μεγαλοπρεπές Βικτωριανό μέγαρο, η πλοκή λαμβάνει χώρα σε ένα μοντέρνο, μινιμαλιστικό γυάλινο καταφύγιο στην καρδιά των αφιλόξενων Χάιλαντς της Σκωτίας, ενώ μαίνεται μια σφοδρή χιονοθύελλα. Η Λούσι Φόλεϊ μας παραδίδει ένα καθηλωτικό σκοτεινό θρίλερ, με υποβλητική ατμόσφαιρα, που θυμίζει Άγκαθα Κρίστι. Φίλοι με μυστικά, ζευγάρια και ξένοι, ένα απομονωμένο κυνήγι και μια δολοφονία, μερικά μόνο από τα στοιχεία που στήνουν την πλοκή.

Μια παρέα παλιών φίλων, συμφοιτητών στην Οξφόρδη διατηρώντας μια παράδοση δέκα χρόνων που έχουν ξεκινήσει από τότε, θα βρεθεί για να υποδεχθούν μαζί τη νέα χρονιά σε ένα καταφύγιο. Το βάρος, όμως, των κρυμμένων μυστικών αλλά και οι μεγάλες αλλαγές που έχουν συντελεστεί πάνω τους με το πέρασμα των χρόνων αποδεικνύονται υπερβολικά μεγάλα για να αντισταθμίσουν τη νοσταλγία που νιώθουν. Τα πάντα είναι διαφορετικά: οι ίδιοι, οι προτεραιότητες, οι ζωές τους. Καθένας τους αντιμετωπίζει διαφορετικά προβλήματα στην καθημερινότητά του και κρύβει τα δικά του μυστικά. Ένα μέλος της παρέας απομακρύνεται από τη ζεστασιά του καταφυγίου, την ίδια στιγμή που στην περιοχή κυκλοφορεί ένας μανιακός δολοφόνος, ενώ το ίδιο το καταφύγιο κρύβει ένα σκοτεινό μυστικό. Ανήμερα την Πρωτοχρονιά το αγνοούμενο μέλος της παρέας βρίσκεται νεκρό.

Σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση, η συγγραφέας μάς συστήνει όλα τα μέλη της παρέας, παραθέτοντας έτσι τη δική τους οπτική και τη δική τους φωνή απέναντι στα γεγονότα. Χαρακτήρες όχι πάντα συμπαθητικοί αλλά γνώριμοι, μέσα από ένα ευρύ φάσμα ανθρώπων, που όλοι λίγο πολλοί γνωρίζουμε. Ο εξωστρεφής, οι νέοι γονείς, το λαμπερό κοινωνικά ζευγάρι, η αρχηγός, η νέα σύντροφος.

Η Φόλεϊ στήνει το πρωταγωνιστικό της καστ πάνω σε μια σειρά από συναισθηματικές καραμπόλες, όπου ο ένας χαρακτήρας προβάλλει τον πόθο ή το μίσος του σε κάποιον άλλον. Γιατί εδώ το ζητούμενο δεν είναι να τους συμπαθήσεις αλλά να τους κατανοήσεις, να αντιληφθείς τη δική τους εκδοχή. Αυτό άλλωστε είναι και το στοίχημά του. Γιατί καθώς δεν πρόκειται για ένα καθαρόαιμο ανατρεπτικό θρίλερ μυστηρίου, η επιτυχία του εντοπίζεται στην εύστοχη κατάδυση στην ψυχοσύνθεση των ηρώων, διατηρώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη.

Τα βιβλία κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Μίνωας