Το SNFCC Youth Council σε συνεργασία με το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας παρουσιάζουν στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) μια σειρά θεματικών προβολών, στο πλαίσιο του προγράμματος «Το Φεστιβάλ Δράμας Ταξιδεύει».
Στόχος της σειράς είναι να αναδείξει τις διαφορετικές πτυχές της σύγχρονης νεανικής εμπειρίας, δίνοντας χώρο σε ιστορίες που συχνά μένουν στο περιθώριο. Η νεότητα, η ψυχική υγεία και οι queer ταυτότητες γίνονται σταθμοί σε ένα κινηματογραφικό ταξίδι, που ανοίγει νέες διαδρομές κατανόησης και συζήτησης για τις εμπειρίες της νέας γενιάς.
Οι επόμενες προβολές της σειράς θα πραγματοποιηθούν την Κυριακή 27 Απριλίου, ώρα 18.30 στον Πύργο Βιβλίων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος και θα εστιάσουν στο θέμα της ψυχικής υγείας. Πώς διαχειριζόμαστε την πίεση, την απώλεια, την εσωτερική φθορά; Πόσο χώρο αφήνουμε στην ευαλωτότητα; Και τι σημαίνει, τελικά, να προσπαθείς να “είσαι καλά”; Μέσα από τέσσερις ταινίες μικρού μήκους που αποτυπώνουν προσωπικά αδιέξοδα, καθημερινές μάχες αλλά και στιγμές δύναμης, επιχειρούν να φωτίσουν τη βαθιά ανθρώπινη, καθολική εμπειρία του να παλεύεις με την ψυχική σου υγεία.
Με όχημα τις ιστορίες των χαρακτήρων, επιδιώκουν να ενισχύσουν την κατανόηση και την ενσυναίσθηση απέναντι σε όσα άτομα ζουν με ψυχικές διαταραχές και να ανοίξουν τον διάλογο για ένα ζήτημα που μας αφορά όλα – χωρίς φίλτρα, χωρίς ταμπού.
Μετά τις προβολές, θα ακολουθήσει σύντομη συζήτηση με τους δημιουργούς των ταινιών.
Πρόγραμμα Ταινιών
Skeleton Tree, 2024, 17’, Σκην. Χάρης Ζαλαβράς
Ένας άνθρωπος, μια απόφαση, ένα μισομαγειρεμένο φαγητό και η διαπίστωση ότι τελικά όλα μπορεί να είναι περιέργως ασήμαντα και κάπως αστεία.
numb, 2024, 20’, Σκην. Δέσποινα Κούρτη
Η Μαρία ακροβατεί ανάμεσα στην παιδική και εφηβική ηλικία. Μετά τον ξαφνικό θάνατο ενός συμμαθητή της, έρχεται πάλι αντιμέτωπη με την απώλεια. Στην προσπάθεια να διαχειριστεί την απουσία, αναζητά τον δικό της τρόπο για να αποχαιρετήσει το αγαπημένο της πρόσωπο.
Βίωμα, 2024, 19’, Σκην. Άγγελος Σαφτούλης
Μια ομάδα νεαρών συζητά βιώματα, εμπειρίες ζωής, παλιά και νέα άγχη μέσα στο πλαίσιο θεραπευτικής συνεδρίας. Κάθε λέξη τούς μεταφέρει πίσω στον χώρο και τον χρόνο του πόνου τους, των τραυμάτων τους, των ραγισμένων ονείρων τους. Κι όσο οι ιστορίες τούς βυθίζουν όλο και πιο βαθιά στις πιο σκιώδεις γωνιές της ψυχής τους, αχνοφαίνεται μια αχτίδα φωτός. Μια ελπίδα ότι ίσως δεν είναι μόνοι σε αυτό το ταξίδι.
Dracaena, 2024, 13’, Σκην. Σοφία Πριόβολου & Ιωάννης Παναγιωτίδης
Ένας νεαρός καπετάνιος επιστρέφει σπίτι από ένα ταξίδι κι έρχεται αντιμέτωπος με την απώλεια. Ο σύντροφός του τον χωρίζει και το φυτό τους έχει πεθάνει. To πραγματικό του ταξίδι ξεκινά τώρα.
