Η εικαστική έκθεση «Γεω-Time και Ποσειδωνίες», αντλεί τον τίτλο της από τον σύγχρονο κίνδυνο μιας επερχόμενης περιβαλλοντικής καταστροφής εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής και τις Ποσειδωνίες, τα αγαπημένα φυτά του Ποσειδώνα, που αντιστέκονται στην κλιματική αλλαγή αποθηκεύοντας και επηρεάζοντας θετικά τον παγκόσμιο κύκλο του Άνθρακα (C).
Με όχημα τα έργα οχτώ καλλιτεχνών, η εικαστική αυτή έκθεση διαπραγματεύεται το θέμα της σημερινής ανθρωπογενούς πρόκλησης για το περιβάλλον ως μια δημιουργική χειρονομία περιβαλλοντικής ευθύνης.
Η έκθεση «Γεω-Time και Ποσειδωνίες», που διαρθρώνεται από εφτά εικαστικές εγκαταστάσεις και μία εικαστική performance, συνδέεται θεματικά με τον αρχαιολογικό χώρο του ναού του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης, στα Κιόνια της Τήνου, όπου ο Ποσειδώνας λατρεύονταν και ως θεραπευτής Ιατρός. Ο Ποσειδώνας εκτός από θεός της θάλασσας, ήταν συνδεδεμένος και με τη γη: τα γεωφυσικά καταστροφικά φαινόμενα ήταν αποτέλεσμα της δράσης του και αποδίδονταν στη μήνιν του, ενώ θεωρούνταν ικανός κινείν και σώζειν και έτσι οι αρχαίοι Έλληνες τον επικαλούνταν για την επαναφορά της σταθερότητας (ασφάλειος, σωτήρ).
Η θεοποίηση της φύσης στη θρησκεία των αρχαίων Ελλήνων βοηθούσε σημαντικά στο σεβασμό και την προστασία του περιβάλλοντος. Στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία, η έννοια του περιβάλλοντος ήταν συνδεδεμένη με την ιδέα της ισορροπίας και της αρμονίας, ενώ σε όλα τα έργα «Περι Φύσεως» των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων, ήταν κοινή η αναγνώριση βασικών αρχών, όπως η «ενότητα»
της φύσης, που αποτελεί βασική αρχή της οικολογίας.
Σήμερα, διανύοντας την Ανθρωπόκαινο Εποχή, που χαρακτηρίζεται από τις συνέπειες της ανθρώπινης δραστηριότητας στο περιβάλλον, όπως είπε ο Κορνήλιος Καστοριάδης, «…ο άνθρωπος είναι περισσότερο από ποτέ εχθρός του ανθρώπου… επειδή πριονίζει το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται: το περιβάλλον». Έτσι έχει γίνει αναγκαίος στις μέρες μας ́…ο αυτο-περιορισμός στους κανόνες που υιοθετούμε στη συμπεριφορά μας προς το περιβάλλον και ο επαναπροσδιορισμός της σχέσης μας με το υπόλοιπο οικοσύστημα.
Μέσα από προσωπικές διαδρομές και ιχνηλασίες των χαρακτηριστικών του ανθρωπόκαινου, τα έργα της πρότασης Γεω -Time και Ποσειδωνίες, μεταφράζουν σκέψεις, τόπους και επιθυμίες σε φόρμες, προσκαλώντας το κοινό σε μια συμμετοχική, εννοιολογική και αισθητηριακή διαδικασία. Με αφορμή τις διαφορετικές εκφάνσεις της μυθικής υπόστασης και δράσης του Ποσειδώνα, που συνδέονται με την θάλασσα και την γη, την αρχαία ελληνική φιλοσοφική αντίληψη περιβαλλοντικής ευθύνης και την ευεργετική φυσική αντίσταση των λιβαδιών ποσειδωνίας στην κλιματική κρίση, η έκθεση «Γεω-Time και Ποσειδωνίες» φιλοδοξεί να γίνει φορέας ενός αισιόδοξου μηνύματος για μια ολιστική θεώρηση της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ
Κωστής Βελώνης Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε πολιτισμικές και ανθρωπιστικές σπουδές
(MRes) στο London Consortium- Birkbeck College, ICA, AA (MRES) και Arts Plastiques/ Esthétique
στο Université Paris 8 (D.E.A). Είναι Διδάκτωρ Αρ- χιτεκτονικής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Είναι Αναπληρωτής Καθηγητής στην Ανωτατη Σχολή Καλών Τεχνων στην Αθήνα (Τέχνη στο Συγκείμενο) Τα γλυπτά του Βελώνη εξερευνούν την κωμική και αμήχανη συνθήκη του αντικειμένου ως προβολή μιας ανθρωποκεντρικής αφήγησης με αλληγορίες της καθημερινότητας. Στο σύνολο του έργου του δίνεται έμφαση πάνω στις ηθικές προεκτάσεις του λάθους και της αδεξιότητας όπως και το χάσμα που προκαλεί η ονειροπόληση και η πραγματικότητα που την ματαιώνει. Το πλαίσιο αυτής της ανάγνωσης αρθρώνεται εξίσου και στην «κοινή εστία» του δημόσιου forum με ένα συστηματοποιημένο νεωτερικό λεξιλόγιο μορφών και υλικών σ’ ένα εύρος αρχιτεκτονικών τυπολογιών. Το έργο του έχει παρουσιαστεί σε πολλαπλές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, επίσης έχει δημοσιευτεί σε καταλόγους και μονογραφίες. Έργα του βρίσκονται σε Μουσεία, και ιδιωτικές συλλογές.
Ασπασία Γιαννέτα Γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1972. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας
και στην Hochschule der Kuenste Berlin με υποτροφία του DAAD. Υπήρξε υπότροφος εσωτερικού του ΙΚΥ. Έχει πραγματοποιήσει 4 ατομικές εκθέσεις σε γκαλερί της Αθήνας (Gallery 7, Μήλο, Golden Labrador Gallery) και των Ιωαννίνων (Αμυμώνη) και συμ- μετείχε σε πολλές ομαδικές εκθέσεις και workshops με σημαντικότερα τα εξής: Γλυπτική γλυπτική στους Κυλινδρόμυλους Σαραντόπουλου, All Time Sculpture Heroes στη Γλυπτοθήκη Γρηγοριάδη,10 years after friends και άλλα. Κύριο αντικείμενό της είναι το πορτρέτο, πάνω στο οποίο έχει δουλέψει με ποικιλία υλικών όπως το ρυζόχαρτο και η σιλικόνη, ωστόσο τα τελευταία χρόνια έχει επικεντρωθεί στην κεραμική. Παράλληλα με τη γλυπτική ασχολείται επαγγελματικά και με την παραγωγή χρηστικών αντικειμένων, ενώ διατηρεί εργαστήριο κεραμικής στην Ερεσό της Λέσβου από το 2019, μοιράζοντας το χρόνο της μεταξύ Λέσβου και Αθήνας.
Νίκη Ζαχαρή Γεννήθηκε στην Ελλάδα. Σπούδασε Ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών
στην αρχή και Γλυπτική. Αποφοίτησε και από τα δύο με «Άριστα» βαθμού και κέρδισε υποτροφίες
για τα έργα τέχνης της. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της παρακολούθησε, μεταξύ άλλων, μαθήματα ψηφιδωτού και αγιογραφίας. Εκφράζεται και μέσα από την Performance Art. Επιπλέον, έχει εμπειρία ως Καθηγήτρια Τέχνης σε δημόσιους οργανισμούς και σχολεία. Το 2010 δημιούργησε το δικό της Καλλιτεχνικό Σχολείο στην Ελλάδα, όπου διδάσκει παιδιά και ενήλικες. Τα έργα της Νίκης βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές τέχνης και έχουν παρουσιαστεί σε πολλές εκθέσεις στην Ελλάδα, από το 1994. Τέλος, έχει συμμετάσχει στη Διεθνή Έκθεση Τέχνης ITSLIQUID “THE BODY LANGUAGE 2020”.
Κατερίνα Κατσιφαράκη Σπούδασε στην Α.Σ.Κ.Τ. Αθήνας και στο Dutch Art Institute (D.A.I) στην
Ολλανδία. Έχει συμμετάσχει σε εκθέσεις, residencies και performances στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Διαμόρφωσε και πραγματοποίησεin situ εγκαταστάσεις στο Μουσείο «Αγγελική Χατζημιχάλη», στον κήπο του Μεγάρου Μουσικής / annexM, στην Πρώτη Τελευταία και Παντοτινή Μπιενάλε του Ψηλορείτη, στο Μουσείο Μπενάκη/ ΝΗ.Μ.Α., στο Εξώμβουργο (Τήνος), RowaqAl balqa museum (Ιορδανία), Rencontres Internationales Al Maken d’Art Actuel (Τυνησία), Museum of Yugoslav History (Σερβία), Studentski Kulturni Centar (SKC) (Σερβία), Outdoors Touring Balkan Project (Σερβία), Villa Weiner (Γερμανία), Nomadic/Topos/Athena, Akademietheater van Utrecht (Ολλανδία), Středočeské Muzeum Roztoky (Τσεχία), Video Art Miden, International film festival on the internet Zeta Films, κ.ά.
Λουκάς Λουκίδης Γεννήθηκε στην Μυτιλήνη το 1963. Σπούδασε γλυπτική στην ΑΣΚΤ με δάσκαλο
το Θόδωρο Παπαγιάννη και απέκτησε τον μεταπτυχιακό τίτλο «Σχεδιασμός – Χώρος – Πολιτισμός» από τη σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ. Από το 1998 ανήκει στο διδακτικό προσωπικό του τομέα γλυπτικής της ΑΣΚΤ. Το έργο του Λουκά Λουκίδη χαρακτηρίζεται από ποικιλία στη χρήση των υλικών, των μεθόδων, αλλά και των θεματολογικών αναζητήσεων. Έχει πραγματοποιήσει έξι ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις και workshops στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ως διδάσκων της ΑΣΚΤ έχει διοργανώσει δράσεις εξωστρέφειας της σχολής με σημαντικότερες τις εξής: συμμετοχή στη δράση της ομάδας Μπουλούκι “Under the Landscape” στη Θηρασιά ( 2021), Workshop της Δυτικής Λέσβου(2021, 2022, 2023), Project 401 στο Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο 401 ( 2022- 2023), διοργάνωση εργαστηρίου για την κατασκευή μνημείου από τους κορμούς του καμένου δάσους της Δαδιάς στο Σουφλί, 2024.
Ξενοφών Μπήτσικας εικαστικός, Καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών, Πανεπ. Ιωαννίνων. Σπουδές στην ΑΣΚΤ. PhD Facultad de Bellas Artes, UCMadrid. Postdoc (2001- 2003) ΑΣΚΤ. Tο πεδίο της έρευνάς του και της διδασκαλίας του είναι σχετικό με ζητήματα δομής του χώρου, τους μηχανισμούς ορισμού και σχεδιασμού του, και με ζητήματα που σχετίζονται με την αναπαράσταση και τα νέα μέσα. Έχει το συντονισμό και συμμετοχή σε αντίστοιχα ερευνητικά προγράμματα, σχετικά με τη θεωρία και το σχεδιασμό του χώρου, και τις νέες τεχνολογίες. Συνεργάζεται στην έρευνα με ελληνικά και ξένα Πανεπιστήμια (DUThrace, ASFA, Hellenic Open University) and European (UCMadrid). Το εικαστικό του έργο έχει βραβευτεί και έχει παρουσιαστεί σε εκθέσεις στην Ελλάδα και την Ευρώπη, επίσης έχει δημοσιευτεί σε καταλόγους και μονογραφίες. Έργα του βρίσκονται σε Μουσεία, και ιδιωτικές συλλογές.
Λεωνίδας Χαλεπάς. Γλύπτης, διευθυντής του Προπαρασκευαστικού και Επαγγελματικού Σχολείου Καλών Τεχνών Πανόρμου Τήνου, όπου διδάσκει το μάθημα της Γλυπτικής. Σπούδασε Γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον Θεόδωρο Παπαγιάννη, και Αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γλυπτική στο Pratt Institute των ΗΠΑ με υποτροφία του Ιδρύματος Fulbright, και στο Sainsbury Research Unit του University of E ast Anglia στη Μεγ. Βρετανία με έμφαση στην Εθνογραφία και τον Υλικό Πολιτισμό με υποτροφία διδάκτρων του προγράμματος του Πανεπιστημίου.
Βιβέττα Χριστούλη γεννήθηκε στην Αθήνα. To διδακτορικό της έχει τίτλο “Site-specific Art as an Exploration of Spatial and Τemporal Limitations” (PhD, 2017, UAL). Σπούδασε Ζωγραφική (1997, ΑΣΚΤ) και Φαρμακευτική (1992, ΕΚΠΑ). Κατέχει Master of Arts: Studio/Environmental Art (1999, NYU). Δημιουργεί τοποειδικά έργα μεγάλων διαστάσεων, κοινωνικού και περιβαλλοντικού περιεχομένου, χρησιμοποιώντας υλικά και άυλα μέσα. Ερευνά τις αντιθετικές εκφάνσεις του χώρου και του χρόνου που προκύπτουν από τη σχέση των τοποειδικών έργων με το τόπο και την εφήμερη ανθρώπινη παρουσία σε αυτά, με έμφαση τα έργα στον δημόσιο χώρο. Το έργο της έχει παρουσιαστεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και δημοσιευτεί σε καταλόγους και μονογραφίες. Έχει συμμετάσχει σε ερευνητικά προγράμματα και artist residencies. Δίδαξε στο Μεταπτυχιακό Τμήμα Εικαστικών Τεχνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (2021-2022) και στο τμήμα Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής ΠΑΔΑ (2003 2019). Έργα της ανήκουν σε μουσεία, δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές.
