Όταν ο ήλιος φωτίζει το θέατρο όλα τα θαύματα μπορούν να συμβούν…μια επιστολή και μια παράσταση με αφορμή τη μυθιστόρηματική ζωή της Ζωρζ Σαρή. «Όταν ο ήλιος», ένα από τα πιο γνωστά μυθιστορήματα της Ζωρζ Σαρή ζωντανεύει στη σκηνή του Θεάτρου Τζένη Καρέζη, από την ομάδα νέων ηθοποιών «Πεδίο Τέχνης» από τις 3 Νοεμβρίου.
Πρόλογος της Άλκης Ζέης για το βιβλίο της Ζωρζ Σαρή Ε.Π:
Γιωργάκη μου,
Μου ζήτησες να σου γράψω πρόλογο για το βιβλίο σου, το τελευταίο, γιατί κι εγώ δε θυμάμαι πόσα έχεις γράψει. Δε φτάνει που μου την έσκασες, θέλεις και πρόλογο! Δεν τα είχαμε συμφωνήσει ωραία και καλά από τα δώδεκά μας χρόνια;
Εσύ ηθοποιός κι εγώ συγγραφέας; Μέχρι και στο Χόλλυγουντ σε είχα φανταστεί να φτάνεις, να παίρνεις το Όσκαρ και να με καλείς να έρθω να σε βρω. Δεν πειράζει, με κάλεσες στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, που πήρες το πρώτο βραβείο για το «Έγκλημα στα παρασκήνια», κι εγώ καμάρωνα το ίδιο σαν να ήσουνα στο Χόλλυγουντ! Ακόμα σε φανταζόμουνα… άγαλμα. Στημένο στην πλατεία Κυψέλης, εκεί κοντά που είχες τραυματιστεί βαριά σε μια από τις τόσες μάχες που πήγαινες εσύ μπροστά κι εγώ ξοπίσω. Μας ξεγέλασες όλους και δεν πέθανες, κι έτσι δε σου στήσανε άγαλμα, να το στολίζω εγώ με λουλουδάκια και να δακρύζω. Ευτυχώς, δεν έγινες ηρωίδα όπως το επιθυμούσες, κι έτσι δε σ’ έχασα.
Όλα λοιπόν τα φανταζόμουνα πως μπορούσες να γίνεις, ακόμα και… βασίλισσα, αφού όταν ήσουν μικρή σού άρεσαν οι βασιλιάδες (ευτυχώς, τους απαρνήθηκες γρήγορα). Μονάχα συγγραφέα δεν μπορούσα να σε φανταστώ. Έσπαγα το κεφάλι μου να βρω τι σ’ έκανε να γίνεις συγγραφέας, και δεν πίστευα, βέβαια, το παραμύθι που λες στα παιδιά: πως τάχατες το 1967 που ήρθε η Χούντα, οι ηθοποιοί στην αρχή της δικτατορίας αποφάσισαν να μην παίζουν στο θέατρο, κι εσύ, μην ξέροντας τι να κάνεις, από απελπισία άρχισες να γράφεις τις ιστορίες και τα παιγνίδια των παιδιών. Ύστερα γλυκάθηκες και συνέχισες και ένα και δύο και τρία και είκοσι τρία μυθιστορήματα. Ενώ μου διάβαζες τις δακτυλογραφημένες σελίδες από το καινούριο σου βιβλίο, ξαφνικά κατάλαβα γιατί έγινες συγγραφέας. Θέλησες (όπως και στο βιβλίο) να πάμε ξανά χέρι με χέρι στο σχολείο. Όχι βέβαια σαν μαθήτριες πια.
Μπράβο, Γιωργάκη, τα κατάφερες, έγινες συγγραφέας και, όπως το λογάριασες, πιασμένες τώρα από το χέρι πάμε στα σχολεία σ’ όλη την Ελλάδα και κουβεντιάζουμε με τα παιδιά και τους λέμε, ανάμεσα σε άλλα πολλά, πως μια φιλία (η δική μας) μπορεί να αντέξει στο χρόνο.
Ε.Π. λοιπόν! Καλή επιτυχία και καλή αντάμωση ξανά…
στο σχολείο.
Άλκη Ζέη,
Φθινόπωρο 1995
Απόσπασμα από το μυθιστόρημα, Ε.Π. της Ζωρζ Σαρή, Εκδόσεις Πατάκη, 1996
Φωτογραφίες από την παράσταση «Όταν ο Ήλιος» σε σκηνοθεσία Δημοσθένη Φίλιππα:
.jpg)
Γιάννης Δαμάλας, Άρτεμις Γρύμπλα, Βασιλική Κίσσα, Κατερίνα Ζιώγου, Αντιγόνη Δούμου, Αναστασία Γεωργοπούλου, Αμαλία Καβάλη, Έκτορας Λιάτσος
.jpg)
Γιώργος Τσακνής, Γιάννης Χαντέλης, Ηλίας Λάτσης, Θανάσης Πατριαρχέας, Αμαλία Καβάλη, Βασιλική Κίσσα, Αναστασία Γεωργοπούλου, Γιάννης Δαμάλας, Έκτορας Λιάτσος, Αντιγόνη Δούμου, Γιάννης Δεγαΐτης, Άρτεμις Γρύμπλα
