Το Φεστιβάλ Αθηνών 2011 επιστρέφει στον μείζονα αμερικανό χορογράφο William Forsythe με το Yes we can’t, ένα έργο του ιδίου μαζί με τους χορευτές της The Forsythe Company.
Γυρίζοντας πίσω στο 2007 στο πλαίσιο του Φεστιβάλ είχε παρουσιαστεί ένας θεματικός κύκλος αφιερωμένος στον οξυδερκή «αμερικανό της Ευρώπης» που τα τελευταία τριάντα χρόνια κατάφερε να αλλάξει την ίδια την τοπογραφία του χορού, αίροντας ουσιαστικά τον διαχωρισμό μεταξύ κλασικού και σύγχρονου. Αν o Ουίλλιαμ Φόρσαïθ στη δεκαετία του 1990, ως επικεφαλής του Μπαλέτου της Φρανκφούρτης, μεγαλουργούσε εμβολιάζοντας το κλασικό μπαλέτο με τις ριζοσπαστικές του ιδέες, σήμερα στα 60 του χρόνια διαθέτει μια μικρή και ευέλικτη ομάδα την The Forsythe Company, ενώ εξακολουθεί να δημιουργεί με ψηφιακά μέσα, νέες τεχνολογίες και χρήση βίντεο σε εντελώς διαφορετικά συμφραζόμενα.
“Ναι, δεν μπορούμε να αποφασίσουμε πώς πρέπει να είναι αυτό το κομμάτι”. Μάλλον αυτό σημαίνει ο τίτλος του έργου, είπε, σε μια κουβέντα με την ομάδα, ο Ουίλλιαμ Φόρσαïθ, μεταξύ αστείου και σοβαρού. Το Yes We Can’t (Δεν Μπορούμε Ναι), που παρουσιάζεται στην Αθήνα, δουλεύτηκε ξανά στη Βαρκελώνη (Απρίλιος 2010) και αποτελεί μια ολοκληρωτικά αναθεωρημένη εκδοχή της αρχικής, ομότιτλης, παραγωγής, η οποία έκανε πρεμιέρα στη Δρέσδη τον Μάρτιο του 2008 και στη συνέχεια παρουσιάστηκε σε πολλές άλλες πόλεις. Παρόλο που δραματουργικά είναι δύο διακριτές εκδοχές, συνδέονται μεταξύ τους, όπως και με πολυάριθμες από τις δουλειές των τελευταίων είκοσι πέντε χρόνων του Φόρσαïθ, με το επίμονα επανερχόμενο θέμα της αποτυχίας.
Η παράσταση είναι ακατάλληλη για παιδιά κάτω των 14 ετών.
