«Ο Έρωτας που βάσανα μοιράζει, ο Έρωτας που παραμύθια πλάθει μου άρπαξε την ψυχή μου και την τράνταξε, ίδια καθώς αγέρας από τα βουνά χυμάει μέσα στους δρυς φυσομανώντας», Σαπφώ.
Παραμύθια του έρωτα και της αγάπης. Παραμύθια γι’ αυτόν το αγέρα από τα ψηλά βουνά που σε παίρνει, σε παρασέρνει και σε ρίχνει σε βαθιά νερά, στα θολά νερά της αγάπης. Μα εκεί κανείς δεν ξέρει τι θα συναντήσει. Μπορεί να βρει την ευτυχία, μπορεί και να βυθιστεί σε άβυσσο σκοτεινή. Μα, στ’ αλήθεια, ποιος μπορεί να αντισταθεί;
