Καθισμένη στο Μπρίκι της Μαβίλη, λίγο πριν την τελετή έναρξης της Ελληνικής Προεδρίας, έβλεπα τα ελικόπτερα να πετούν τόσο χαμηλά που θα μπορούσαν να προσγειωθούν μπροστά μου. Καθόλου αφύσικο, αφού η Βασιλίσσης Σοφίας ήταν από ώρα άδεια σαν διάδρομος αεροδρομίου. «Ούτε πόλεμο να είχαμε», γελάει ο μπάρμαν. Και όντως από νωρίς το μεσημέρι της Τετάρτης η Αθήνα ήταν μια οχυρωμένη πόλη. Ηλικιωμένοι παρακαλούσαν τους αστυνομικούς, που είχαν κλείσει τους δρόμους για πεζούς, να τους αφήσουν να μπουν στα νοσοκομεία απέναντι απ’ το Μέγαρο Μουσικής ή απλά στο σπίτι τους. Αντιστρόφως άλλοι, εγκλωβισμένοι στα κάγκελα των νοσοκομείων, δεν μπορούσαν να βγουν. Πού και πού ποδηλάτες ξέφευγαν από τα απαγορευτικά χαμογελώντας στους αστυνομικούς που φώναζαν πίσω τους.
Αναρωτιέμαι, τι απ’ όλα αυτά μπόρεσαν να αντιληφθούν ή να φανταστούν οι ευρωπαίοι πολιτικοί και διπλωμάτες που έφταναν στο Μέγαρο στην απόλυτη μοναξιά του ηγεμόνα. Ειδικά δε όταν κάποιοι απ’ αυτούς, τουλάχιστον οι δυτικοευρωπαίοι, ίσως πηγαίνουν στις δικές τους δουλειές και τελετές με μετρό ή και ποδήλατα. Στην πρόσφατη πάντως τελετή της Ιρλανδικής Προεδρίας κανείς από τους Ιρλανδούς που ρώτησα δε θυμάται να συνέβη κάτι το αξιοσημείωτο, όπως το να μη μπορεί να μετακινηθεί στην πόλη του.
Μέσα στο Μέγαρο πάντως τίποτα δεν πρόδιδε την ταλαιπωρία του λαού έξω. Ενός λαού, όπως είπε ο πρωθυπουργός στην ομιλία του, περήφανου και πεισματάρη που θα τα καταφέρει, καθιστώντας τη χώρα από αδύναμο κρίκο, σύμβολο της Ευρώπης. Ενός λαού, όπως είπε ο κ. Μπαρόζο, σύγχρονου αληθινού ήρωα. Όσο αυτός ο λαός στριμωχνόταν για να εξαφανιστεί σε στενά και παρακαμπτηρίους, περιφρονημένος πολύ περήφανα και ηρωικά, οι καλεσμένοι απολάμβαναν μια όντως άρτια οργανωμένη τελετή που ξεκίνησε με το χαιρετισμό του Υπουργού Εξωτερικών.
Ο κ. Βενιζέλος αναφέρθηκε στους άξονες προτεραιότητας και στην άδικη διεθνή συζήτηση για την Ελλάδα και τους Έλληνες και την ευκαιρία να την ανατρέψουμε μέσω της Προεδρίας. Στη συνέχεια ο Πρόεδρος της ΕΕ Χ. Μ. Μπαρόζο στάθηκε στη σημασία της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς και ιστορίας και μας έδωσε κουράγιο ότι οι θυσίες μας θα οδηγήσουν σε καλύτερο μέλλον, κατά τα επιτυχημένα παραδείγματα της Ιρλανδίας, της Λετονίας ή και της Ισπανίας. Ο Πρόεδρος του Ευρ. Συμβουλίου, Χ. βαν Ρομπάι εκθείασε την επιλογή του θεάτρου, συνέστησε να συμπλέουμε στη βάρκα που όλοι πρέπει να φροντίζουμε και αναφέρθηκε στις αρχαίες αξίες της υπευθυνότητας, ειλικρίνειας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Ακολούθησαν «τραγούδια και ποίηση», όπως ανήγγειλε ο πρωθυπουργός, «μιας πατρίδας που πονά, αλλά που όρθια επουλώνει τις πληγές της». Συγκεκριμένα μια επιλογή από συνθέσεις της Ελένης Καραΐνδρου για ταινίες του Αγγελόπουλου συνοδεία χορού και στη συνέχεια ο Μανόλης Μητσιάς και η Μαρία Φαραντούρη, σίγουρα ιδιαίτερα αντιπροσωπευτικοί για τους ξένους καλεσμένους.
Είναι η πέμπτη φορά που η Ελλάδα αναλαμβάνει την προεδρία της Ευρώπης, μια υποχρέωση κάθε κράτους μέλους που δεν έχει νόημα να την αποφύγεις – το ερώτημα είναι, μπορείς να την απολαύσεις;
Πληροφορίες για το πολιτιστικό πρόγραμμα της Ελληνικής Προεδρίας θα βρείτε εδώ
