Η έκθεση είναι ένα φωτογραφικό οδοιπορικό στις χώρες που εγκαταστάθηκαν οι Άραβες και περιβρέχονται από τη Μεσόγειο. Η πορεία εγκατάστασής τους ακολουθεί τα μονοπάτια της ιστορίας, εκεί όπου αρχαία ελληνικά και ρωμαϊκά ερείπια μαζί με βυζαντινά κατάλοιπα συνυπάρχουν με τα αραβικά μνημεία, ανακατεύοντας λαούς, φυλές και πολιτισμούς.
Από τη Συρία και την Ιορδανία το φωτογραφικό ταξίδι αποτυπώνει τις βυζαντινές πολιτείες και τη συνάντησή τους με τα αραβικά παλάτια και τα κάστρα, τη ρωμαϊκή Παλμύρα με τις ερειπωμένες χριστιανικές εκκλησίες καθώς και την αραβική Πέτρα των αρχαίων Ναβαταίων στην έρημο του Γουάντι Ρουμ. Από την αφρικάνικη ακτή της Μεσογείου, τη Λιβύη και το Μαρόκο, παρουσιάζονται οι ελληνορωμαϊκές πόλεις Σαμπράθα και Leptis Magna, η βυζαντινή Απολλωνία με τους βερβερίνικους οικισμούς καθώς και οι κάσμπες στο Μαρόκο. Από τις απέναντι, ευρωπαϊκές, ακτές της Μεσογείου, οι βυζαντινοαραβικές εκκλησίες στο Παλέρμο της Σικελίας και το αραβικό παλάτι της Αλάμπρα στη Γρανάδα.
Πρωταγωνιστεί ωστόσο το ντόπιο ανθρώπινο στοιχείο όπως με τις μαντηλοδεμένες νεαρές μουσουλμάνες στην παραλία της Αλεξάνδρειας, ή τη γυναίκα που θηλάζει το παιδί της μέσα στα ερείπια. Οι φωτογραφίες αποτελούν παράλληλα και μία ιστορική καταγραφή, καθώς οι πρόσφατοι πόλεμοι και οι εσωτερικές αναταράξεις κάνουν το ταξίδι δύσκολο αν όχι και αδύνατο στις χώρες της αραβικής άνοιξης.
