Ξέρουμε άραγε πόσο προβληματική είναι η τηλεοπτική κληρονομιά της χώρας; Αυτός είναι ο Φώτης, αυτή είναι η ιστορία του και αυτή η παράσταση είναι η εκδίκησή του.
Μετά το «Σε φιλώ, Πέτρος», ο Βασίλης Βηλαράς επιστρέφει με την «Εκδίκηση του Φώτη», μια σόλο παράσταση όπου, με ευαισθησία, ειρωνεία και προσωπικό χιούμορ, αφηγείται την ιστορία ενός παιδιού που έζησε τη ζωή του μέσα από μια οθόνη, ενός εφήβου που διαμορφώθηκε από τον κόσμο της τηλεόρασης. Που αποστήθισε σκηνές, ρεπορτάζ και στιγμές που τον καθόρισαν. Που ένιωσε, σκέφτηκε και αγάπησε μόνο μέσα στα λίγα τετραγωνικά του παιδικού δωματίου του.
Ο Βασίλης Βηλαράς μοιράζεται το Ημερολόγιο Προβών για την παράσταση «Η Εκδίκηση του Φώτη» που παρουσιάζεται από τις 24 Νοεμβρίου στη bijoux de kant HOOD art space:
ΜΑΡΤΙΟΣ 2022
Ανεβαίνει ο «Λοιμός», η πρώτη μου παράσταση στη μετά covid εποχή. Είναι μια παράσταση που μιλάει για το πόσο κακοποιητικος είναι ο λόγος στην ελληνική μουσική κουλτούρα. Παίζουμε μαζί με τον Χάρη και την Κέλλυ και στις πρόβες κάνουμε συχνά αστεία με σκηνές από τηλεοπτικές σειρές. Σκέφτομαι ότι αυτά που λέγονταν στα σήριαλ των 90ς ήταν πολύ προβληματικά. Και ξαφνικά γεννιέται η ανάγκη να κάνω ένα καινούριο πρότζεκτ που να σχολιάζει πόσο κακοποιητικος ήταν ο λόγος στην ελληνική τηλεοπτική κουλτούρα.
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2022
Αποφασίζω ωστόσο να συνεχίσω με την τριλογία «Λοιμός-Σεισμός-Καταποντισμός» οπότε το πλάνο για το πρότζεκτ με την τηλεόραση παίρνει παράταση επ´ αόριστον.
ΜΑΡΤΙΟΣ 2025
Τρία χρόνια μετά, είμαι στις πρόβες της παράστασης «Σε φιλώ, Πέτρος». Δουλεύω με τη Λένα και περνάω υπέροχα. Σκέφτομαι μήπως έχει έρθει η ώρα να κάνω του χρόνου το πρότζεκτ με την τηλεόραση. Αλλά το φαντάζομαι μαζεμένο και ζεστό. Θέλω να είναι μικρή και χειροποίητη παραγωγή. Θέλω ένα πολύ μικρό θέατρο, για λίγους θεατές, να μοιάζει η αίσθηση σαν να είσαι σε ένα μικρό σαλόνι όμως φοβάμαι ότι δεν είναι και η πιο εμπορική κίνηση. Ρωτάω τη γνώμη της Λένας. Μου λέει «μην είσαι βλάκας, κάνε ό,τι γουστάρεις». Και μου θυμίζει έτσι την αγαπημένη μου σκέψη: είμαι ενήλικας και μπορώ να κάνω ό,τι θέλω».
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2025
Αρχίζω να οργανώνω την παράσταση στο κεφάλι μου. Καταλαβαίνω ότι θέλω να επικεντρωθώ στο πόσο ομοφοβική είναι η ελληνική τηλεόραση. Θέλω να μιλήσω για την ιστορία ενός παιδιού που βλέπει όλη μέρα τηλεόραση και μαθαίνει τον κόσμο μέσα από αυτήν. Αρχίζω την έρευνα. Βλέπω μανιωδώς σειρές, πολλές τις ξέρω, με έχουν μεγαλώσει. Άλλες τις βλέπω για πρώτη φορά. Σημειώνω σκηνές και κρατάω δευτερόλεπτα που με αφορούν. Βουτάω σε ένα σύμπαν όπου βλέπω δραματικές σειρές όπου άντρες χαστουκίζουν συνέχεια γυναίκες. Άντρες που κοροϊδεύουν τις «αδερφές» και γελάνε μαζί τους. Γκέι σεναριογράφους που γράφουν γκέι ρόλους με ακραία εσωτερικευμένη ομοφοβία, το οποίο είναι κάτι που καταλαβαίνω και συμπονώ. Θυμάμαι σκηνές που με έκαναν να ερεθίζομαι όταν ήμουν μικρος και τις ψάχνω. Βρίσκω τους άντρες sex symbol των 90s και φρικάρω με το πόσο μαλάκες μου φαίνονται με τα σημερινά δεδομένα. «Η εκδίκηση του Φώτη» έχει αρχίσει να γράφεται.
ΜΑΙΟΣ 2025
Γιατί επέλεξα το όνομα Φώτης; Ήθελα να τιμήσω έναν φίλο μου που πέθανε πολύ νωρίς, ο οποίος δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την ιστορία που περιγράφει το έργο αλλά ήταν ένα πολύ σημαντικό άτομο στις ζωές πολλών αγαπημένων μου ανθρώπων.
ΙΟΥΝΙΟΣ 2025
Συναντάω τον Γιάννη Σκουρλέτη. Θέλω πολύ η παράσταση να γίνει στο χώρο που έχει η Bijoux de Kant. Είναι ένας χώρος μικρός, πανέμορφος, ζεστός και μου δίνει ακριβώς την αίσθηση που χρειάζομαι. Επίσης, ο Γιάννης σαν καλλιτέχνης έχει συμβάλει άπειρα στο να εξοικειωθεί το πλατύ κοινό με την queer αισθητική εδώ και πολλά χρόνια, και μου φαίνεται πολύ συγκινητικό να συναντηθούν έτσι οι δρόμοι μας.
ΙΟΥΛΙΟΣ 2025
Αρχίζω πρόβες. Είναι μονόλογος. Δεν ξέρω γιατί. Απλά νιώθω ότι έτσι πρέπει. Θα είμαι εγώ με μια τηλεόραση και θα παίζουμε μαζί. Είναι περίεργο να μην έχω κάποιον να παίξω μαζί του. Ευτυχώς στην πρόβα δεν είμαι μόνος. Συναντιέμαι τακτικά με την Ευδοξία, την Κέλλυ και την Λεμονιά. Με βοηθάνε πολύ και οι τρεις στη δραματουργία του έργου. Το μετασχηματίζουν, το κάνουν καλύτερο. Συναντιέμαι συχνά και με τη Βάσια που είναι η φωτίστρια μου εδώ και χρόνια αλλά αγαπάει πολύ την ελληνική τηλεόραση και η γνώμη της βαραίνει. Μπαίνει στην ομάδα και η Μαρία που θα αναλάβει την επικοινωνία και νιώθω ότι ειναι ο ανθρωπος που έλειπε για να συμπληρωθεί το παζλ.
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2025
Κάνω πρόβα στο σαλόνι μου ακόμα. Δεν χρειάζομαι χώρο. Θέλω μόνο εμένα, μια τηλεόραση και τις φίλες συνεργάτιδες μου. Ο χορογράφος μου ο Ευστράτιος είναι κι αυτός εκεί, με όλη του την ομοφυλοφυλία και βοηθάει όπως μόνο αυτός μπορεί. Σε πάρα πολλά πράγματα. Η πρόβα μοιάζει σαν ραντεβού με τις φίλες για καφέ στο σπίτι. Χαλαρά, ήσυχα και πολύ αστεία. Σκηνές μπαίνουν στο τελικό cut, σκηνές βγαίνουν, δουλεύω ώρες με την Ecati, που κάνει πάντα τη μουσική στις παραστάσεις μου, βρίσκουμε τον ήχο μας και όλα μπαίνουν προς την τελική ευθεία.
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2025
Είναι ξεκάθαρο πια, πως ενώ το κείμενο είναι γραμμένο για κάποιον Φώτη, μιλάω κυρίως για εμένα και για όλους τους φίλους που μεγαλώσαμε μέσα σε ένα περιβάλλον φόβου αλλά και τρομερού χιούμορ που αναπτύξαμε ως μηχανισμό επιβίωσης. Συνεπώς η παράσταση είναι σκοτεινή αλλά και πολύ γελοία. Με την καλή έννοια πάντα.
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2025
Μπαίνουμε στο θέατρο. Ο χώρος είναι όσο ζεστός τον θυμόμουν από τον Ιούνιο. Χαίρομαι πολύ που βρίσκομαι εκεί μέσα. Έρχεται ο Δήμος, ο σκηνογράφος μου εδώ και χρόνια. Δεν θέλουμε σκηνικό με την παραδοσιακή έννοια του όρου. Θέλουμε να έχουμε στη σκηνή τα απολύτως απαραίτητα. Κάπως γυμνό το τοπίο, αλλά να μας αρέσει κιόλας. Μετράμε τρίποδα, stands, φωτιστικά, κάπως το φτιάχνουμε και μας αρέσει. Γράφουμε τα φώτα μας, έρχεται στην ομάδα και η Χριστίνα που θα κάθεται κάθε βράδυ στην κονσόλα και που την αγαπώ πολύ και είμαστε πια έτοιμοι και έτοιμες να υποδεχτούμε τους πρώτους θεατές μας. Φίλοι ηθοποιοί έρχονται να δούνε πρόβα αλλά και φίλοι εκτός θεάτρου που η γνώμη τους είναι σημαντικότατη έρχονται και αυτοί, και σιγά σιγά καταλαβαίνω τι μου αρέσει, τι λειτουργεί και τι όχι. Ανυπομονώ για την πρεμιέρα. Είναι σχεδόν σε 10 μέρες. Εύχομαι, αν γύρναγα τον χρόνο πίσω, να υπήρχε αυτή η παράσταση και εγώ να την είχα δει. Μπας και πιστέψω ότι δεν ήμουν εγώ το πρόβλημα.
